ଏକ ଦିନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ ରୂପ ଭୃଷାକପି ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଧନ ଦେଇ ଖୋଜି ନେଲେ। ସେ ନୂତନ ଶସ୍ୟ ତଳ, ପାକା ହୋମ, ଓ ଜଳାଇବା ପାଇଁ ଶାଳ ଗଛ ଆଣିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଦାସ ଓ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଖୋଜି ତଥା ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ଏଠାରେ ଆସିଛି। ମୁଁ ପାକା ସୋମ ପାନ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଚିନ୍ତନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠି ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବିରାଳ ମରୁଭୂମି ଓ କଟିବା ସ୍ଥାନରେ କେତେ ଦୂର, କେତେ ଯୋଜନ ଅଛି? ଭୃଷାକପି, ଘରକୁ ଫେରିଯାଉ, ନିକଟସ୍ଥାନକୁ ଆସ। ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଭୃଷାକପି, ଫେରିଯାଉ, ଆମେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ତିଆରି କରିବା। ସ୍ୱପ୍ନ ବଣ୍ଟିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ତୁମେ ଘରକୁ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଫେରିଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଭୃଷାକପି, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଥିବା ବେଳେ, ସେ ମୃଦୁ ପାଦ ହରିଣ କେଉଁଠି ଥିଲା, ସେ କଣ ଖାଇଲା, କଣ ଚାଟିଲା? ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପର୍ଶୁ ନାମକ ଜନନୀ ଏକାଠି କରି କିଶୋର ଶିଶୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଗଭ ନିରାମୟ ହେଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହାପରେ ମୁଁ ଦୂତ ଦାନବ ନାଶକ ଓ ତ୍ୱରିତ ଶକ୍ତିକୁ ଆଘାତ କରିଲି; ସ୍ଥିର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସିଲି। ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ, ତୁମେ ଦିନ ଓ ରାତି ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର। ଜାତବେଦା, ତୁମ ଦହ୍ୟ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କୁ ଆଘାତ କର; ତୁମ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ମୂଳହୀନ ଦାନବମାନେକୁ ଧର; ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଭାବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବେଦୀରେ ରଖ। ତୁମ ଦୁଇ ଜିହ୍ୱା, ଭୟଙ୍କର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଦ୍ୱାରା ଉପର ଓ ତଳ ଭାଗକୁ ଧର, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ରାଜା, ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଘୁଞ୍ଚି ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କୁ ଘେରି ଧର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ବାଣକୁ ବେଦୀ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗି, ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରି, ତୁମ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କର; ତାଙ୍କର ହାତ ପଛେ ବାନ୍ଧ। ଅଗ୍ନି, ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କ ଚର୍ମ ଉଖଣ୍ଡ; ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଆଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିରେ ନଷ୍ଟ କର; ଜାତବେଦା, ତାଙ୍କର ଅଂଗ ଛେଡି ଦିଅ; ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଂଗ ଭାଗ ଭାଗ କର। ଯେଉଁଠି ଜାତବେଦା, ଏବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ, ଅଗ୍ନି, ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଉଡି ଯାଉଛି—ସେଉଁଠି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର। ଜାତବେଦା, ଦେଖିଲେ ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କ ଦୂଷଣ ସଫା କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆଗ୍ନିରେ ଆଗ୍ରଣୀକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ; ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭକ୍ଷ କର। ଏଠି ଅଗ୍ନି, କିଏ ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ, କିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ଘୋଷଣା କର; ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଗ୍ନିରେ ତାଙ୍କୁ ଧର; ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଲୋକମାନେ ଦେଖିବାରୁ ଅଟକାଇ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯଜ୍ଞକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର; ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉତ୍ତମଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଉ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦାନବମାନେକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ; ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନି, ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଦିଅନାହିଁ। ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନି, ଦାନବକୁ ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖ; ତାଙ୍କର ତିନି ଅଂଶ ପ୍ରଥମରେ କାଟ; ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ପଛ କାଟି ଦିଅ; ମନ୍ତ୍ରଚାଳକର ମୂଳ ତିନି ଭାଗରେ ଛେଡି ଦିଅ। ତିନି ଥର ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ ତାଙ୍କର ଶେଷ ପାଇଁ ଯାଉ; ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି, ସତ୍ୟକୁ ମିଥ୍ୟାରେ ହତ କରେ; ଜାତବେଦା, ତୁମ ଆଗ୍ନିରେ ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇ ଦିଅ; ତୁମେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେଖିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ମନ୍ତ୍ରଚାଳକର ଖୁର ଓ ସିଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗ କର; ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ଆଲୋକ ଓ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଜ୍ଞାତକୁ ତଳେ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଯେଉଁ ଶାପ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କ ଶବ୍ଦ, କିମ୍ବା କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ବାଣ—ଏହି ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଉଷ୍ମାରେ ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କୁ ଦୂର କର; ଦାନବକୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦୂର କର; ମୂଳହୀନଙ୍କୁ ତୁମ ଆଗ୍ନିରେ ଦୂର କର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ଲୋଭୀଙ୍କୁ ଦୂର କର। ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଦୂରରୁ ପାପ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଶାପ ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଯାଉ; ଚୋରକୁ ଶବ୍ଦରେ ବାଣ ଭଳି ଆଘାତ କର; ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ ସମସ୍ତ ପଥର ଶେଷକୁ ଯାଉ। ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ ମାନବ ମାଂସ, ଅଶ୍୵ କିମ୍ବା ଗୋ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ହତ ହେବାକୁ ନ ଥିବା ଗାଈ ଦୁଧ ଆଣିଥିବା—ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦିଅ। ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନି, ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ ଗାଈର ବାର୍ଷିକ ଦୁଧ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନାହିଁ; ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠି ଅତି ଲୋଭୀ ମଧୁ ଚାହେ, ତୁମ ଆଗ୍ନିରେ ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ଦାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ କର। ମନ୍ତ୍ରଚାଳକ ଗାଈର ବିଷ ପାନ କରନ୍ତୁ; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଦିତିରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବତା ସବିତା ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରନ୍ତୁ; ଔଷଧମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ମନ୍ତ୍ରଚାଳକଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର; ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଅଜିତ ଥିଲେ; ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ସାଥୀମାନେକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ; ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ଅଫଳ ହେଉନାହିଁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ତଳରୁ ଉଠାଇଛ; ଆଗ ଓ ପଛରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କର; ତୁମ ଅବିନାଶୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଗ୍ନି ନିଜ ଦୁଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ଅମାନେକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ। ପଛ, ପ୍ରଥମ, ତଳ, ଉପରୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଜ୍ଞାନରେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର; ରାଜା, ମିତ୍ର, ତୁମ ମିତ୍ରକୁ ତ୍ରୁଟିରୁ ରକ୍ଷା କର; ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଆମ ପାଇଁ ଅମୃତ ଅଟୁଟ ଅଛ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାର୍ବଜନୀନ ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ଦୂର୍ଗ ଭଳି ତିଆରି କରୁ; ଦିନ ଦିନ ଆମେ ତୁମ ଦୃଢ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ନ୍ୟାୟ ଭଙ୍ଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ। ବିଷ ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟ ଭଙ୍ଗକୁ ଆଘାତ କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଗ୍ନି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ।