ଏକ ପବିତ୍ର ବିବାହ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ବର ଓ କନ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶୁଭ ଜୀବନର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଉଛି। ବରଙ୍କୁ କହାଯାଉଛି, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ସେଠାରୁ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ଭଲଭାବରେ ବନ୍ଧିତ ଅଛ; ଯେପରି ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ କୃପାଳୁ, ଏହି ନାରୀ ଶୁଭ ପୁତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।" ପୂଷଣ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରି ନେଇଯାଉ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରଥରେ ବସାଇ ନେଇଯାଉ। ଏଉଁ କନ୍ୟା ଗୃହରେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ଓ ଏଉଁ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ସଭାରେ ଜ୍ଞାନର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁ। ଏଠାରେ ତୁମେ ସନ୍ତାନରେ ଶୁଭ ହେଉ, ଏହି ଗୃହରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଖିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅ, ତୁମ ଶରୀରକୁ ପତିଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର କର, ଓ ସୂନ୍ଦର ଜ୍ଞାନରେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଯଦି କୌଣସି ଅପକର୍ମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଆସକ୍ତି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ବଢ଼ନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପତି ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି। ଘରେ ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଲେଶ ଅଛି, ତାହାର ମୂଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉ, ଧନ ବାଣ୍ଟିଦିଅ; ଏହି ନାରୀ ଅପକର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଏଉଁ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାନ୍ତି। ଯଦି ପତି ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି ଓ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରଣ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ତେବେ ସ୍ତ୍ରୀର ଦେହ ଅଶୁଭ, କ୍ଷୀଣ ଓ ପାପମୟ ହୋଇଯାଏ। ବିବାହାଗତ କନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଯେଉଁ ରୋଗ ଆସିଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବତାମାନେ ପୁନି ତାଙ୍କର ଆଗମନ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରାଇଦିଅନ୍ତୁ। ବିବାହ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିବା କୌଣସି ଅପମାନକାରୀ ଜଣେ ଜଣେ ଜାଣିନପାରନ୍ତୁ; ଶତୃମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେମାନେ ସୁନିର୍ବିଘ୍ନ ମାର୍ଗରେ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ। ଏହି କନ୍ୟା ଶୁଭ, ସମସ୍ତେ ଏଉଁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ଏବଂ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯାଉ। କିଛି ଜିନିଷ ଶୁଷ୍କ, କିଛି ବିଷ ଭଳି କଢ଼ା, ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୂର୍ୟା ସୂକ୍ତକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ବଧୁ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସୂର୍ୟାଙ୍କ ରୂପ କ୍ରୋଧ, ନିନ୍ଦା, କିମ୍ବା ବିଚ୍ଛେଦ ଭଳି ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। "ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି ଶୁଭ ହେବା ପାଇଁ, ଯେପରି ମୁଁ ଓ ତୁମେ ପତିଙ୍କ ସହ ବୃଦ୍ଧ ହେଉ। ଭଗ, ଅର୍ୟମାନ, ସବିତା ଓ ପୁରନ୍ଧି ମୋତେ ଏହି ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ପାଇଁ ଦେଇଛନ୍ତି।" ପୂଷଣ, ତାଙ୍କୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷମାନେ ଅନ୍ନବୀଜ ରୋପିଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଉରୁ ଶୁଭ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଯାହା ସହ ଆମେ ଅନ୍ତତଃ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବା। ସୂର୍ୟାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ବିବାହ ଶୋଭାଯାତ୍ରା ସହ ଆଣାଯାଇଥିଲା; ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ପୁନି ଏହି ଜନାନୀଙ୍କୁ ପତିଙ୍କୁ ଦିଅ, ସନ୍ତାନ ସହ। ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ତେଜ ସହ ପତିଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଇଛନ୍ତି; ପତି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତୁ। ସୋମ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକାର କଲେ, ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନି, ଚତୁର୍ଥ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନେ। ସୋମ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଧନ, ପୁତ୍ର ଓ ଏହି ନାରୀ ଦେଲେ। ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିଅ ନଯାଅ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର; ପୁଅ-ନାତି ସହ ଖେଳିବା, ନିଜ ଘରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା। ପ୍ରଜାପତି ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅର୍ୟମାନ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦୁହେଁକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ସହ ପତିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣ। ତୁମ ନେତ୍ର ଉগ্ৰ ନହେଉ, ପତିଙ୍କୁ କ୍ଷତିକାରୀ ନହେଉ; ଗୋବଂଶ ପାଇଁ ଶୁଭ, ଦୟାଳୁ, ତେଜସ୍ବୀ, ପୁତ୍ରବତୀ, ଦେବତାମୟ, ସୁମୂଦ୍ରୁ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପୂଜ୍ୟାଙ୍କୁ ଶୁଭ ପୁତ୍ର ଦେଉ; ଦଶ ପୁଅ ଦିଅ, ପତିଙ୍କୁ ଏକାଦଶ କର। ସାସୁ, ସଶୁର, ଦେଉର, ନନ୍ଦି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାନୀ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଜଳ ହୃଦୟ ଏକତ୍ର କରୁ; ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଧାତୃ, ଓ ନେତୃଦେବୀ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଏହିପରେ, ସୋମ ଝରଣା ବହିଯାଏ, ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନର ବାନର ସୋମ ପିଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବନର ଭୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୌଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ସୋମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସନ୍ତୋଷ ମିଳେନାହିଁ—ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ବନର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କ'ଣ କଲେ? କିମ୍ବା ସେ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ? ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ବନରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ନିଜ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କୁକୁର କାମଡ଼ିଦିଅ, ବନ୍ଦର ଫୁଲିଯାଉ—ତଥାପି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବନର ମୋର ଆଦର୍ଶ ଜିନିଷ ଖୋଲିଦେଇଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିଲି, ଅପରାଧୀ ପାଇଁ ସହଜ କରିଦେଉନଥିଲି—ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। "ମୋ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାରୀ ରୂପବତୀ, ଲାଭ୍ୟ, କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାହିଁ," ଏହି ଗର୍ବ କଥା ହୁଏ—ତଥାପି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମା, ସୁଲଭିକା, ଯାହା ହେଉ, ହେଉ, ମୋର ଉରୁ ଜଳିଯାଉଛି, ମୁଣ୍ଡ ଧରିଯାଉଛି, ତଥାପି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବିରାଟ ଭୁଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗୁଳି, ମୋଟା ଉରୁ ଥିବା ବୀରପତ୍ନୀ, ବନର, କାହିଁକି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ମୋତେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବେ ଭାବେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାରୁତଙ୍କ ସାଥୀ। ପୁରାତନ କାଳରେ, ନାରୀ ଯଜ୍ଞ ସହ ଯାଉଥିଲେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସତ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତାଙ୍କର ପତି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବର୍ଜିତ। "ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନୁହେଁ, ବନରଙ୍କ ସହଚରୀ ନୁହେଁ, ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରିୟ ନେଇବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉଛି।" ବନର, ରେବତୀ, ଶୁଭ ପୁଅ-ଝିଅ ସହ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ନିବେଦିତ ପଦାର୍ଥ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି।