ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ ଜଳମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଏକ ଅଣ୍ଡ ବିଜ୍ଞାନ ରହିଥିଲା—ଏହି ଅଣ୍ଡକୁ ପ୍ରଥମେ ଜଳମାନେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଅଣ୍ଡ ଅଜନ୍ମାର ନାଭିରେ ଅଟୁଟ ଭାବେ ରହିଥିଲା, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି। କିଏ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, କିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଣିଲେ—ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନାହାଁ। ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଧୂସର ମାନ୍ୟ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥାରେ ଢାକାଯାଇ, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି ଏପରି ଭ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲେ—ସେହେଲେ କ୍ରୋଧ, ଯାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣ ଅଛି, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭାବ ସମସ୍ତ ମାନବକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁ ବା ସ୍ନେହୀ ଯେ କିଏ ହେଉନାହିଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା। କ୍ରୋଧ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି, କ୍ରୋଧ ନିଜେ ଦେବତା, କ୍ରୋଧ ପୂର୍ବଜ ପୁରୋହିତ, ଭାସ୍କର ଦେବତା ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନି ଭଳି ସର୍ବଜ୍ଞ। ଲୋକମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି; ହେ କ୍ରୋଧ, ତୁମ ତାପସ୍ୟା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ କ୍ରୋଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ତାପସ୍ୟା ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଉ, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳିଦିଅ। ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ବିଘ୍ନ ବିନାଶକ, ଦେମନ୍ମାନେକୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଅଜୟ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱଯ଼ଂଜାତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବିରୋଧିକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଉଥିବା; ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ—ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ସହ ତୁମ ଶକ୍ତି ରଖ। ମୁଁ ଅସାହାୟ, ଦୁର୍ବଳ, ଭାଗ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ; ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ରୋଧ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ମୋ ଦୃଢ଼ତା ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି—ମୋ ଦେହକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ବୀର, ସର୍ବଜ୍ଞ; ହେ କ୍ରୋଧ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ମୋପାଖକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଆମେ ଏକାଠି ହୋଇ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳିଦେବା—ଉଠ, ଜାଗୃତ ହେଉ। ଡାହାଣ ଦିଗରୁ ଆଗେ ବଢ଼, ମୋ ସହଯୋଗୀ ହେଉ; ଅନେକ ବିଘ୍ନକୁ ନାଶ କରିଦିଅ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଥମ ମଧୁର ପାନ ଦେଉଛି—ମୁଁ ଓ ତୁମେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଏହି ପ୍ରଥମ ଆସ୍ୱାଦନ କରିବା। କ୍ରୋଧଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ରଥାରୋହଣ କରି, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଶୂରବଳୀ ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ମାନବମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯିବେ। ଅଗ୍ନିପରି ଦହୁଁଥିବା କ୍ରୋଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଆମ ଆହ୍ୱାନିତ ସେନାପତି ହେଉ। ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଧନ ବଣ୍ଟନ କର, ତୁମ ଶକ୍ତି ମାପିବା, ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର। ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଭାଙ୍ଗ, ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନାଶ କର। ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇଛି; ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଅନୁଗତମାନେକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଛ। ତୁମେ ଏକା ଅନେକ ଉପରେ ବିଜୟୀ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ନେଉ। ତୁମେ ସହିତ ଆମେ ନିଷ୍କପଟ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ, ତୁମ ସହଯୋଗରେ ବିଜୟ ନାମ ପ୍ରସାର କରୁଛୁ। ହେ କ୍ରୋଧ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଆମ ପ୍ରଭୁ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧର ଜିତିବା ସ୍ଥାୟୀ; ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ନାମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ମୁଁ ଜାଣେ କେଉଁଠୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ବଜ୍ର ଓ ବାଣ ଧାରୀ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର; ଅଜୟ। ହେ କ୍ରୋଧ, ତୁମ ଦୃଢ଼ତାରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ବହୁ ପ୍ରାର୍ଥିତ, ଆମ ପାଇଁ ମହାଧନ ମୁକ୍ତ କର। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ ଆମକୁ ମିଳିଛି—ବରୁଣ ଓ ମନ୍ୟୁ ଦୁହେଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟ ହୃଦୟରେ ଧରି, ପରାଜିତ ହେଉନ୍ତୁ ଓ ପଛକୁ ହଟନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ତଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଆକାଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଋତ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଓ ସୋମ ଦେବତା ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥିତ। ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ। ଏହି ତାରକାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ। ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମ ପିଇଛନ୍ତି, ଯେବେ ଗଛକୁ ଚାପି ରସ ନିଆଯାଏ; କିନ୍ତୁ ପୁରୋହିତମାନେ ଯେଉଁ ସୋମକୁ ଜାଣନ୍ତି—ସେଠାରେ କେହି ଖାଉନାହିଁ। ଢାକିଦିଆଯାଇଛି, ବର୍ହିଷ୍ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ସୋମ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଛି। ତୁମେ ପାଥରକୁ ଶୁଣୁଛ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ତୁମକୁ ଉପଭୋଗ କରେନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ସୋମ ପିଉଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ତୁମେ ପୁନଃ ପୂରଣ ହୁଅ। ବାୟୁ ସୋମର ରକ୍ଷକ; ମାସ ହେଉଛି ତୁମ ରୂପ। ରୈଭ୍ୟା ବିବାହ ମହିଳା, ନାରାଶଂସୀ ଉପଚାରିକା। ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଗୀତରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟା ପିଣ୍ଧିଥିଲେ। ଚିତ୍ତିରା ଆସନ ଥିଲେ, ଚକ୍ଷୁରା ଅଞ୍ଜନ ଥିଲେ। ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ପାତ୍ର ଥିଲେ, ଯେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍୵ାମୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଉତ୍ତର ଥିଲେ, କୁରୀରା ଢାକଣା, ସଂହିତା ବନ୍ଧନ। ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଗୃହପତି, ଅଗ୍ନି ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ସୋମ ବରପ୍ରାର୍ଥୀ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଦୁଇଜଣ ଗୃହପତି। ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେବା ସମୟରେ, ସବିତା ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମନ ଅକ୍ଷ, ଆକାଶ ଛାଯା। ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବୃଷଭ ଯୋଗାଯୋଗ କରୁଥିଲେ, ଯେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ୃଚ୍ ଓ ସାମନ୍ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଦୁଇଟି ଗାଈ ଯୁତ ହୋଇ, ଗୀତରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ। ତୁମ ଶ୍ରବଣ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା; ଆକାଶରେ ଗତିର ପଥ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଚକ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି, ଶ୍ୱାସ ଅକ୍ଷକୁ ଚଳାଇଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟା ମନ ତିଆରି ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ରଥ ପାଇଁ ସବିତା ଯୋକ ଦେଲେ। ଅଯୁକ୍ତ ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଧଳା ଗାଈମାନେ ଭିତରେ ବନ୍ଧିଦେଲେ। ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ତିନିଚକ୍ର ରଥ ନେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହା ଜାଣିଲେ; ପୂଷଣ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ପିତାମାତାକୁ ଚୟନ କଲେ।