ମାରୁତମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରି, ମହାନ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ । ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦ ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢିଲେ, ଏବଂ ସେ ବୃଷଭ ମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପ୍ରିୟ କୁଶ ଉପରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ବସିଗଲେ । ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ପରି, ମାରୁତମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିଲେ; ଭୟଙ୍କର ରୂପର ରାଜାମାନେ ପରି, ମାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ । ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଶୁଭ୍ର, ସୁନ୍ଦର, ସୁନା ଭୀମ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଯାହାର ହଜାର ଧାର ଥିଲା । ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ବଜ୍ରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନେଇ, ନିଜ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ଏହି ବଜ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ । ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମେଘକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ଦୃଢ଼ ପାହାଡକୁ ଉପଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ; ସୋମ ଆନନ୍ଦରେ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହରେ, ତାଙ୍କର ଉଲୁ ଦେଇ ମହାତ୍ମା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ଗୋତମଙ୍କ ପାଇଁ ତରଳ ଧାର ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କଲେ । ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଚାହେଁ, ମାରୁତମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଶରଣ ଦେଉଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଶୌର୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି । ଯେଉଁ ମନ୍ୟ ଘରେ ମାରୁତମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ମନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ମାରୁତମାନେ ଶୁଣନ୍ତି । ଯେଉଁ ଶୀଘ୍ର ଗତିର ବ୍ୟକ୍ତି, ପ୍ରେରିତ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଗୋ-ଧନର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି । ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ, ଅମ୍ରୁତ ସୋମ ମାନ୍ୟ ଉପରେ ଗୀତ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ । ସମସ୍ତ ଜନ ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଧନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆସନ୍ତି । ଅନେକ ଶରଦ ଦିନରେ, ମାରୁତମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ଉପକାର ଭାଗ କରିପାରିବା । ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ମାରୁତମାନେ ଯଜ୍ଞର ରାସ୍ତାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ । ଆନନ୍ଦ ଚାହିଥିବା, ଘମ ଛାଡିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ୟଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣନ୍ତୁ । ମାରୁତମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତି, ବିପ୍ଳବକୁ ବଜ୍ରରେ ଦମନ କରନ୍ତି । ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ପ୍ରତିବନ୍ଧକୁ ଭାଗାନ୍ତି, ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି । ମାରୁତମାନେ ଆଗକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଉତ୍ତମ, ସଜା ରଥରେ ଆସନ୍ତି; କିଛି ମାରୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି । ମାରୁତମାନେ ଉପତ୍ୟକାରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ରଥରେ ଘୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ । ତାଙ୍କର ରଥ ଯୋଗାଇ ଦେବାବେଳେ ଭୂମି ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ କମ୍ପିତ ହୁଏ; ଚମକୁଥିବା ଆଖିର ଦଳ ତାଙ୍କର ମହାନତା ପ୍ରକାଶ କରେ । ଏହି ଯୁବ ଦଳ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମିତ, ଦୃଢ଼, ଶକ୍ତିରେ ଘିରା; ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଋଣମୁକ୍ତ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନାର ରକ୍ଷକ । ପିତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ଜନ୍ମକଥା କହାଯାଏ; ସୋମର ଜିଭ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଲେ, ଦ୍ରବ୍ୟର ନାମ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ସେମାନେ ଉଜ୍ଯ୍ୱଳ କିରଣ ଦେଇ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି; ପତାକା, ଶସ୍ତ୍ର, ଶୌର୍ୟରେ ମାରୁତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ଜଣାଯାଇଛି । ମାରୁତମାନେ ଉଜ୍ଯ୍ୱଳ ଚମକୁଥିବା ରଥ, ବିଜୁଳିର ଭାର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ, ଅଳଙ୍କୃତ ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସନ୍ତି; ଓଡ଼ି ଆସନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିପୁଣତା ସହ । ଲାଲ ଓ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାରେ ଚମକୁଥିବା ରଥ, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର ପରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ ସହ ରଥର ଚକା ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରେ । ମାରୁତମାନେ ନିଜ ଶରୀରରେ ମହିମାର ଦଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପରି ଉଭା ହୋଇଥିଲେ; ମାରୁତମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିଳାକୁ ଭାଙ୍ଗିପାରନ୍ତି । ଲୋଭୀମାନେ ତାଙ୍କର ଦିନକୁ ଘିରିଛନ୍ତି; ଏହି ଭାବ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରେରଣା, ଗୋତମମାନେ ଶ୍ରୁତି ଦେଇ ପିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସର ଖୋଲିଛନ୍ତି । ମାରୁତଙ୍କ ଯୋଗ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି; ଗୋତମମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି; ସୁନା ଚକା, ଲୋହା ଦାନ୍ତ, ଶୀଘ୍ର, ବନ୍ଦର ପରି ରୂପ ଦେଖିଛନ୍ତି । ଏହି ଅନୁୟାୟୀ ମାରୁତଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଗାଇଛନ୍ତି; ଦୁଇ ହାତରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ନିର୍ମଳ, ଅବିରୋଧ, ଶୁଭ ଚିନ୍ତାମାନେ ଆସୁ; ଦେବମାନେ ଦିନକୁ ଦିନ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଉନ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦେଉନ୍ତି । ଦେବମାନଙ୍କ ଭଲ ଦୟା ଆମ ପାଇଁ ସିଧା ହେଉ; ଦେବମାନଙ୍କ ଉଦାରତା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଦେବମାନଙ୍କ ସାଖ୍ୟତା ଆମେ ଲାଭ କରିବା; ଦେବମାନେ ଆମକୁ ଜୀବନ ଦେଉନ୍ତି । ପୁରୁଣା ଆହ୍ୱାନରେ, ଭଗ, ମିତ୍ର, ଅଦିତି, ଅଚ୍ୟୁତ ଦକ୍ଷ, ଆର୍ୟମାନ, ଵରୁଣ, ସୋମ, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଡାକାଯାଏ; ସରସ୍ୱତୀ ଆନନ୍ଦ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉ । ବାୟୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉପଚାର ଦେଉ; ମାତୃ ଭୂମି ଓ ପିତୃ ଦିବି ଦେଉ; ସୋମ ଜନ୍ମିତ ପିଷ୍ଟା ଉପଚାର ଦେଉ; ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଶୁଣନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରଭୁ, ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ ଦେବମାନଙ୍କ ମାଲିକ, ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ପୂଷଣ, ପଥ ଜଣା, ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ । ଇନ୍ଦ୍ର ମହାନ ବିରାଟିରେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉ; ପୂଷଣ, ସବୁ ଜଣା, ମଙ୍ଗଳ ଦେଉ; ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଅଖଣ୍ଡ ଚକା, ମଙ୍ଗଳ ଦେଉ; ବୃହସ୍ପତି ମଙ୍ଗଳ ଦେଉ । ମାରୁତମାନେ, ବିଚିତ୍ର ଘୋଡ଼ା, ପୃଶ୍ନୀର ସନ୍ତାନ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆସନ୍ତି; ଅଗ୍ନିର ଜିଭ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଖି ସହ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଆସନ୍ତି । ଦେବମାନେ, ଆମେ ଶୁଣିବା ଶୁଭ ଶବ୍ଦ, ଦେଖିବା ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ; ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ, ଶରୀର ସହ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଜୀବନ ଜୀବିବା । ଆମେ ଶତ ଶରଦ ଦେଖିବା, ଦେବମାନେ; ଆମ ଶରୀର ବୃଦ୍ଧି ନ ହେଉ, ପୁଅ ପିତା ହେଉ, ଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନ ହେଉ । ଅଦିତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ଅଦିତି ମାତା, ପିତା, ପୁଅ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚ ଜନ ଅଦିତି; ଅଦିତି ଜନ୍ମିତ, ଅଦିତି ଜନ୍ମଦାତା । ଵରୁଣ ନ୍ୟାୟ ଦେଇ ଆମକୁ ନେଉନ୍ତି; ମିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ନେଉନ୍ତି; ଆର୍ୟମାନ ଦେବମାନେ ସହ ନେଉନ୍ତି ।