ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରି ବିନା କ୍ଳାନ୍ତିରେ ହବି ଉଠାଇବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି । ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ କୁଞ୍ଜୀ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପଞ୍ଚମୁଖ, ତ୍ରିମୁଖ ଓ ସପ୍ତ ତନ୍ତୁରେ ସଜାଇଛନ୍ତି । ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱ ଓ ବୀରତା ଆଣିପାରିବି, ଯେଉଁପରି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ତିଆରି କରିପାରିବି । ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇପାରିବି, ଏବଂ ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବି । ତିନି ଶହ ଏବଂ ତିନି ହଜାର ଦେବତା, ତାଳିସ ଏକ ଅଧିକ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଘୃତ ଦେଇ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ, ଉଶୀର ଶୟନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତାର୍ ଭାବରେ ବସାଇଥିଲେ । ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ମନରେ ଆଶା କରିଥିଲୁ, ସେ ଆସିଛନ୍ତି । ସେ ଯଜ୍ଞରେ ଜ୍ଞାନୀ, କୌଶଳୀ, ପୂଜାରେ ଯୋଗ୍ୟ । ସେ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ କୃପା ଦେଉନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ଉପସ୍ଥିତ, ଦୂର ନୁହେଁ । ହୋତାର୍, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ, ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ନିଅନ୍ତୁ । ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ତମ ଅଞ୍ଜଳି ବିଦ୍ୟମାନ ହେଉ । ଆମେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଘୃତ ଦେଇ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ । ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି । ଆମେ ଯଜ୍ଞର ଗୁପ୍ତ ଭାଷା, ମୁଖ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛୁ । ସେ ଜୀବନ ଆଣି, ସୁଗନ୍ଧରେ ବିଭୂଷିତ ହୋଇ ଆସିଛନ୍ତି । ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଭ କରିଛନ୍ତି । ଆଜି ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ । ଶକ୍ତିରେ ପୋଷିତ, ପୂଜ୍ୟ ପଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମୋର ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ପଞ୍ଚ ଜନମାନେ, ଗୋ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ମୋର ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଭୂତଳର ଅପରାଧରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଆକାଶ ଉପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ । ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ତନ୍ତୁ ବୁନନ୍ତୁ । ଚିନ୍ତାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଆଲୋକର ମାର୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ପାଣି ଅଖଣ୍ଡ ତନ୍ତୁ ବୁନନ୍ତୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ମନୁ ପରି ଦିବ୍ୟ ଜନମ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ । ସୋମା ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଯୁଗ ଖୋଲନ୍ତୁ, ବନ୍ଧନ ଖୋଲନ୍ତୁ, ରଶି ଖୋଲି ସମତଳ କରନ୍ତୁ । ଆଠ ଚକ୍ର ଥିବା ରଥକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚଲାନ୍ତୁ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ନିକଟ କରିଥିଲେ । ପଥର ରଥ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଉଛି—ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଉଠ, ଅତିକ୍ରମ କର । ଏଠି ଅସହାୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶୁଭ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତମ ଫଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା । ତ୍ୱଷ୍ଟାର୍, କଳା ଓ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ଜାଣିଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାନ ପାତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି । ସେ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ଲୋହା କୁହାଡ଼ି ତିକ୍ଷ୍ଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବାଧା ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ । ନିଶ୍ଚିତ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ କୁହାଡ଼ି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅମୃତତ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ । ଗୁପ୍ତ ପଦ୍ରେ ଜାଣି, ତୁମେ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ । ସେମାନେ ବଛାକୁ ଗାଈର ଗର୍ଭରେ ରଖିଥିଲେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ମନ ଓ ଭାଷା ସହିତ । ସେ, ସଦା ଉପକାରୀ, ସମସ୍ତ ଉପଯୁକ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଆଗ୍ରହ କରି, ଜିତିବା ପାଇଁ ଗାନ କରିଥିଲେ । ମଘବନ୍, ତୁମର ଏହି ଖ୍ୟାତି, ଯେତେବେଳେ ବିହ୍ବଳ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ—ତୁମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ, ଦାସଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଅଫ୍ସ୍ପ୍ରିଙ୍ଗକୁ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଶରୀର ଓ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ—ଏହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ତୁମର ମାୟା ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆଜି ଶତ୍ରୁ ପୂର୍ବରୁ ଭିନ୍ନ, ପରୀକ୍ଷା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ । ତୁମର ମହାନତାର ସୀମାକୁ କିଏ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛି? ଆମର କେଉଁ ପୂର୍ବଜ? ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମା ଓ ବାପାକୁ ଏକା ସହିତ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ନିଜ ଶରୀରରୁ । ତୁମର ଚତୁର୍ ନାମ, ପ୍ରଭୁତାର, ମହାନ୍ ବଫାଲୋରେ ଦେଖାଯାଏ । ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜାଣ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମଘବନ୍, ତୁମେ ସମସ୍ତ କରିଥିଲେ । ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଧନ ଧାରଣ କର । ମଘବନ୍, ମୋର ଇଛାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବେ ନାହିଁ । ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାତା । ଯିଏ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଲେ, ମଧୁ ସହିତ ମିଠା ତିଆରି କଲେ—ତାହାପରେ, ମୋର ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଷ୍ଟୁତି, ମୋର ଗୀତ, ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ କହିଛି । ସେ ଲୁଚିଥିବା ନାମ ଦୂରରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିହ୍ବଳମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ । ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ମଘବନ୍, ତୁମର ଭାଇଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ । ମହାନ୍ ଏହି ଲୁଚିଥିବା ନାମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ବହୁକୌଶଳୀ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ତିଆରି କରିଥିଲେ । ପ୍ରାଚୀନ ଆଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରିୟ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରିୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ସେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟକୁ ଭରିଦେଇଥିଲେ, ପଞ୍ଚ ଦେବତା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ, ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଭାବରେ । ଚତିଶି ରୂପରେ ସେ ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ନିଜ ଆଲୋକରେ, ଏକା ଚମକୁଥିଲେ । ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଚମକିଥିଲେ, ପ୍ରଥମ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ଜନ ପୋଷିତ ହେଉଛି । ତୁମର ସମ୍ପର୍କ ଉଚ୍ଚତାରୁ ନିମ୍ନ, ତୁମର ମହାନତା ଅଦ୍ୱିତୀୟ । ଉତ୍ତର ଚନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ଯୁବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାବକ, ଜାଗିଉଛି । ଦିବ୍ୟ କବିର ମହାନତା ଦେଖ, ସେ ଗତକାଲି ମୃତ, ତଥାପି ଏହି ଦିନ ଜନ୍ମ ନେଉଛି । ଶକ୍ତିରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରୁଦ୍ଧି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୁରାତନ ଗରୁଡ଼ । ସେ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ତାହା ସତ୍ୟ, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ । ତାଙ୍କର ଧନ ଉତ୍ତମ, ବିଜେତା ଓ ଦାତା । ଏହା ସହିତ, ସେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବଜ୍ରଧାରୀ ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରିଥିଲେ । ସେ ଦେବତାମାନେ, କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଅନୁଷ୍ଠାନରୁ ଉଦ୍ଭୂତ । ଏକତାରେ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତନର ନେତା, ଶାସକ । ସୋମା ପାନ କରି, ଆକାଶରେ ବୃଦ୍ଧି କରି, ନାୟକ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରି ଦମନ କରିଥିଲେ ।