ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଓ ଅଥର୍ବଣଙ୍କର ଶକ୍ତି। ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଗାଁମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପରେ ମୁଁ ବିଜୟୀ। ମୁଁ ଉତ୍ତମମାନେ ପାଇଁ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଲି, ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଦଧିଚି ଓ ମାତରିଶ୍ୱନଙ୍କୁ ମୁଁ ଉପଜାତି ଦେଲି। ମୋ ପାଇଁ ଟ୍ୱଷ୍ଟୃ ଲୋହାର ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ। ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋ ଭିତରେ ରଖିଲେ। ମୋର ମୁହଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଅଦମ୍ୟ। ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ମୁଁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଉଛି—ଏହି ଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ମୁଁ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଏକଠା କରେ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ପରାଜିତ ହୋଇନି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ପଛକୁ ହଟିନି। ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଧନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତୁ। ପୁରୁ, ତୁମେ ମୋ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏନାହାଁ। ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଆଶାବାନ୍ ଯେଉଁମାନେ ବଜ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଜିତିଲି। ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଓ ଅନତମସ୍କରା, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ପରାଜିତ କଲି। ମୁଁ ଏକ, କିନ୍ତୁ ଅନେକଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରେ। ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି କ’ଣ କରିପାରିବେ? ମୁଁ ଧାନ ମାଡ଼ିବା ଯନ୍ତ୍ର ସମ, ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁ, ସେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି? ମୁଁ ଗୁଙ୍ଗୁସ୍ ଓ ଅତିଥିଗ୍ବମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଆଣିଲି। ବୃତ୍ର ଘାତକ ଭାବେ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲି। ପର୍ଣ୍ଣୟ କିମ୍ବା କରଞ୍ଜ ସହ ଯେଉଁଠାରେ ମହା ବୃତ୍ରଘାତ ହେଲା, ସେଠି ମୋର ନାମ ଶୁଣାଗଲା। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୋଜନ ଓ ଶକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଗାଁଦାତା ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରନ୍ତୁ। ସଭାରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ମୁଁ ପ୍ରଶଂସାୟୋଗ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତିୟୋଗ୍ୟ ଦାନ ଦେଉଛି। ଏଠାରେ ସୋମ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ସେ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସିଂଗ ଥିବା ବୃଷଭ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଦୁଇ ହାତରେ ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି। ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ରମାନେ ଦେଇଥିବା ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେନି—ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ। ସେମାନେ ମୋତେ ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ, ଅଦମ୍ୟ ଭାବେ ସୃଜନ୍ତୁ। ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ପୁରୁଣା ଧନ ଦେଉଛି। ଯେ ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ଆଣେ, ତାହା ମୁଁ ସୃଜନା କରେ। ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୁଁ ସାକ୍ଷୀ। ଦେବମାନେ ମୋତେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି ଡାକିଛନ୍ତି। ଦିଗ୍ବସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ। ମୁଁ ଦୁଇଟି ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁତ କରିଛି; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଇଛି। ମୋର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ଋଷି ପାଇଁ ଆତ୍କକୁ ବିନଶ କଲି। କୁତ୍ସାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି। ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦଳନ କଲି, ବଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ରୋକିଲି, ଯିଏ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆର୍ୟ ନାମ ଦେଇନଥିଲେ। ପିତା ଯେପରି ସନ୍ତାନ ପାଇଁ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ଭେତସୁଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେଲି। କୁତ୍ସା ଓ ସ୍ମଦିଭା ପାଇଁ ତୁଗ୍ରକୁ ବଶ କଲି। ଯଜ୍ଞକାରୀ, ରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରିୟବସ୍ତୁ ରଖିନଥିବେ। ଶ୍ରୁତର୍ବାନ୍ ମୋ ସହାୟତା ଚାହିଲେ, ମୁଁ ମୃଗୟାକୁ ବଶ କଲି। ନମ୍ର ବେଷାକୁ ମୁଁ ଅନୁଗତ କଲି। ସବ୍ୟା ପାଇଁ ପଡ଼ଗୃଭିକୁ ବଶ କଲି। ମୁଁ ବୃତ୍ର ଘାତକ ସମ, ନବବାସ୍ତ୍ୱ ଓ ବୃହଦ୍ରଥ ନାମକ ଦାସାକୁ ବିନଶ କଲି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ଦୂରେ, ଆକାଶର ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲି। ମୁଁ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଚଳିଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଚାପାର ପାଥର ମୋତେ ଡାକେ, ମୁଁ ଦାସାକୁ ନମ୍ର କରେ। ମୁଁ ସପ୍ତ ନହୁଷ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ମୋର ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରାଇଲି। ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଶ କଲି, ଏବଂ ନବ୍ବେଉଟି ଅହଂକାରୀଙ୍କୁ ଜିତିଲି। ମୁଁ ବୃଷଭ ସମ, ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ପୃଥିବୀରେ ଅଟକାଇଲି। ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ପାଣି ଅଟକାଇ ମନୁଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଜିଲି। ସେଇ ସମୟରେ ମୁଁ ଏହି ନଦୀମାନେକୁ ଧାରଣ କଲି, ଯେଉଁଠାରେ ଟ୍ୱଷ୍ଟୃ ମଧ୍ୟ ସେମାନେକୁ ଧାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଗାଁର ଦୁଧ, ଲୁକାଇଥିବା ମଧୁ, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ—ଏ ସବୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ ହେଲା। ଏଭଳି, ଦେବମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ସତ୍ୟବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବୀରତା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ହରିବ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ମହିମାକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ, ବିଶ୍ୱାନରା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଉଠାଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି, ବୀରତା, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗ୍ବସିନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ସ୍ତୁତି ପାଇଥିବା ଏକମାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସହାୟକ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ବୀର। କେଉଁ ଲୋକେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହାନ୍ତି? କିଏ ତୁମ ଶକ୍ତି, ଅଧିପତ୍ୟ, ଜଳରେ, ଧନରେ, ପୁରୁଷାର୍ଥରେ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତି? ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମହାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜ୍ୟ। ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ତୁମର ଉପଦେଶ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ। ବଡ଼ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଲୋକମାନେ ତୁମ ବିଶାଳତାକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଅଜର, ଶାଶ୍ୱତ, ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ହୋମ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ଏସବୁ ହୋମ ତୁମ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଯାହା ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ। ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଛି, କ୍ରମ, ସ୍ତୁତି, ପ୍ରାର୍ଥନା, ଉଚ୍ଚ ବାଣୀ ସ୍ଥାପିତ। ଯେଉଁ ପୁରୋହିତମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ଧନ ପାଇଁ, ସେମାନେ ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ପଥ ଅନୁସରନ୍ତି, ସୋମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ମହା ଗର୍ଭ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲ। ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦସ୍, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକି, ତୁମେ ନିଜ ଦେହର ଅନେକ ରୂପ ଦେଖିଲ। ମୋତେ କିଏ ଦେଖିଛି?