ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଦିବ୍ୟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣବାହକ ଭାବରେ ନିମିତ୍ତ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ଅତି ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଯେଉଁ ପୂଜାରୀ ତୁମକୁ ଗୃହଣ କରେ, ସେଉଁଠି ଯାଇ, ଦେବତାମୂଳକ, ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଏବଂ ପୁରାତନ ଦାନ ଦେଉ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ, ଭକ୍ତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତକୁ ଧରିଥିଲେ, ସମ୍ପଦ ଆଶା କରି, ତାଙ୍କୁ ଧନର ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନ ରକ୍ଷକ, ଶୂରବୀର, ଅମର ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର, ଶକ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଏବଂ ଚତୁର୍ମୁଖୀ ସମୁଦ୍ରର ସହାୟତା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଦୃଢ଼ ଭିତି, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କ୍ଷମତା ଦେଉଥିବା ଦାନ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ବିଜୟୀ ବାହିନୀ, ହସ୍ତି, ରଥ, ଶୂରବୀର, ହଜାର-ହଜାର ନାୟକ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଥିଲା—ସପ୍ତମୁଖୀ, ପ୍ରେରିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଅଙ୍ଗିରସ୍ଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତି ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଗୀତ ଦୂତ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଉଥିଲା, ତାଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଁ, ମନ ଏବଂ ହୃଦୟରୁ ଉପଜିଥିଲା ଶ୍ରୀମୟ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଅପୂର୍ବ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ନିବାସ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଏକାସାଥି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜକୁ ପୁରାତନ ଧନର ମାଲିକ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଧନ ଜିତିଥିଲେ; ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପିତା ଭାବରେ ଡାକିଥିଲେ; ସେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ଶକ୍ତି, ତୃତା ପାଇଁ ଗୋଧନ ଦେବାର ଉପଜାତା, ନବୀନ ଶୂରତା ଦେବାର ଦାତା, ଦଧିଚି ଏବଂ ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ଙ୍କୁ ଗୋତ୍ର ଦେଇଥିଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଲୋହା ଦୂର୍ଗା ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରରେ ରଖିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ମୁହଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅଜୟ; ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ କ୍ରିୟା, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଉପାସକଙ୍କୁ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତାପରି ଚମକୁଥିବା ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପକୃତ ହେବା ସମୟରେ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କେବେ ହାରିନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଅପସାରଣ କରିନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିଲେ, ସେମାନେ ଧନ ଚାହିଁପାରନ୍ତି; ପୂରୁ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତାରେ କେବେ ବିଫଳ ହେନାହିଁ। ଅଶ୍ୱ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୟ ପାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅଭିମାନୀମାନେ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ। ଏକା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅପରାଜୟ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ। ଗୁଙ୍ଗୁସ୍ ଏବଂ ଅତିଥିଗ୍ବାମାନେ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ; ଭୃତ୍ର ଦଳନ କରି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଉପକୃତ ହେଇଥିଲେ; ପର୍ଣୟା କିମ୍ବା କରଞ୍ଜା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବୃତ୍ର ଦଳନର ଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିଥିଲେ; ଗୋ-ଦାତା ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିଥିଲେ; ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପୂଜିତ ହେଲେ, ସେ ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ସୋମ ଏଠାରେ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଲା ଭାବରେ ଦେଖିଯାଉ ନାହିଁ; ସେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଦୁଇ ହାତରେ ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉପଯୋଗ କରନ୍ତି, ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ, ଅପରାଜୟ ଭାବରେ। ଗୀତକାରଙ୍କୁ ପୁରାତନ ଧନ ଦେଇଥିଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ଉପାସକଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଡାକିଥିଲେ; ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଜଳର ସମସ୍ତ ଜୀବ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ; ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱ ଯୋଗ କରିଥିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଦୂର୍ଗା ଦେଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଅଟକାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ; କୁତ୍ସାକୁ ସହାୟତା କରିଥିଲେ; ଶୁଷ୍ଣକୁ ଦଳନ କରିଥିଲେ; ବଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱକୁ ରୋକିଥିଲେ; ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆର୍ୟ ନାମ ଦେଇନଥିଲେ। ପୁତ୍ର ପାଇଁ ପିତା ଭାବରେ ଭେତସୁକୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିଲେ; କୁତ୍ସା ଏବଂ ସ୍ମଦିଭା ପାଇଁ ତୁଗ୍ରକୁ ଶମନ କରିଥିଲେ; ଉପାସକ, ରାଜା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ; ପ୍ରିୟ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିଥିଲେ। ଶ୍ରୁତର୍ବାନ୍ଙ୍କ ପାଇଁ ମୃଗୟାକୁ ଶମନ କରିଥିଲେ; ବେଶାକୁ ଅନୁଗତ କରିଥିଲେ; ସବ୍ୟା ପାଇଁ ପଡ଼ଗୃଭିକୁ ଶମନ କରିଥିଲେ। ଭୃତ୍ର ଦଳନ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ନବବାସ୍ତ୍ବା ଏବଂ ବୃହଦ୍ରଥକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କର୍ଷ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଚଳାଉଥିଲେ; ପ୍ରେସିଂ ଷ୍ଟୋନ ଉପରେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ; ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ନମାଇ ଦେଇଥିଲେ। ସପ୍ତମୁଖୀ ନହୁଷ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁର୍ବଶା ଏବଂ ଯଦୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଶମନ କରିଥିଲେ; ଅଭିମାନୀ ୯୯ ଜନକୁ ଜୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସପ୍ତ ଧାରା ନଦୀକୁ ଭୂମି ଉପରେ ରୋକିଥିଲେ; ଜଳ ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଚାଲିଥିଲେ; ମନୁଙ୍କ ପ୍ରଜା ପାଇଁ ପଥ ଖୋଜିଥିଲେ। ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଧାରାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ସମୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥନ କରିପାରିନଥିଲେ; ଗୋଧନର ମୂଲ୍ୟବାନ ଦୁଧ, ଗୋବର୍ଦ୍ଧନର ମଧୁ, ସୋମ ଚାପି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।