ଏହି କଥାର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ରାଟୀ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମାନବକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଅଜୟ, ସେ ମୃତ୍ୟୁର ସେବା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମର ଗୀତରେ ଗାଇ, ତାଙ୍କୁ ଆମ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସୋମା ପ୍ରେରଣା କରେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ। ଗାଈମାନେ ମଧୁର ମଧୁର କ୍ଷୀର ପାଇଁ ପିଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି, ସୂର୍ୟଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମତାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରିଷ୍ଣୀ ଗାଈମାନେ ସୋମା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଓ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ସେଇ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ନିୟମରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଧନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂର୍ୟଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମତାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଅଜୟ, ନିନ୍ଦାର ଶତ ଶତ ଶତାବ୍ଦୀ ଦ୍ୱାରା ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମାଳା ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ସେ ଗୋଟିଏ ପାହାଡ଼ର ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଗଲେ, ଯାହାକି ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଶାସନ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଥିଲା। ସେଠାରେ, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଘରରେ ତ୍ୱଷ୍ଟର ନିମ୍ନ ରୂପର ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। କିଏ ଆଜି ସତ୍ୟର ଯୁକ୍ତିକୁ ଗାଈମାନେ ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି, ଚାହାଣି ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ମନୋଭାବରେ ତାଙ୍କର ଭାଇ ନିକଟରେ ଖୁସି ଆଣିଛନ୍ତି। କିଏ ସେଇ ସେବାକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି? ଯେଉଁଥିରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଥିରେ ଅଛି, ସେଉଁଥିରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଶିଶୁ ପାଇଁ, ଧନ ପାଇଁ, ନିଜ ପାଇଁ, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରିବେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆମର ଦୂତ। ଏବେ ଆଗ୍ନି ସହିତ ଆହୁରି ଦାକ୍ଷିଣ୍ୟ ଓ ଗୀହାର ସହିତ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣା ପାଇଁ କିଏ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ? କିଏ ଭାବେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣକୁ ଦ୍ରୁତ ନେଇଯିବେ? କିଏ ଭାବେ ଯେ ସମ୍ମାନିତ ପୂଜକ ଭଲ? ତୁମେ ଏକାକୀ, ହେ ଦେବ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି; କେହି ମାନବ ପାଇଁ ତୁମ ପରେ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କଥା କହୁଛି। ତୁମର ଦାନ, ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ, ହେ ଧନ ଦାତା, ଆମକୁ କେବେ ନାହିଁ ବିଫଳ କର। ମଣିଷଙ୍କର ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ମାପି ଦେ, ହେ ଲୋକଙ୍କର ଲୋକପତି। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ଦୁଇ ପ୍ରଥିବୀକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗାଈମାନେ ଅଲଙ୍କାରିତ ହୋଇ, ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଗତି କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଦୃଢ ହେବାକୁ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିରେ ମହାନ ହେବାକୁ, ସେମାନେ ବଜ୍ରକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେହି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୃତ୍ରକୁ ପାତାଳ କରି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଜଳ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଚାଲିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଏକ ମହାନ ଦଳ ଭାବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ତ୍ୱଷ୍ଟର ସୁନ୍ଦର ବଜ୍ର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଇନ୍ଦ୍ର ସେଥିରେ ହାତ ଦେଇଥିଲେ। ମାରୁତମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଚାଲିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚାରିପାଖରେ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଅତିଥି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଦାନ କରନ୍ତି, ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଧନ ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ମାରୁତଙ୍କ ସହିତ ଅଛି, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ଆଗାମୀ ଦିନରେ ସେ ଧନ୍ୟ ହେବେ। ମାରୁତମାନେ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଖୁସି ଖୋଜୁଛି, ସେ ସତ୍ୟର ମାଗଣାକୁ ନେଇ ଚାଲିଛି। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଅନନ୍ୟ, ତୁମେ ଆହୁରି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ମାରୁତମାନେ ଯେବେ ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରାରେ ଦୂର ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ସେଥିରେ ସମସ୍ତ ଦେଶର ଧନ ଆସିବ। ଏହି ପ୍ରକାର, ମାରୁତମାନେ ମାନବତାର ଶୁଭକାମନା କରନ୍ତି, ଆମକୁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ଦଳ, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେମାନେ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସୁନିବେ, ଏବଂ ଆମକୁ ସାର୍ବଭୌମ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।