ଦେବତାଙ୍କର ମାପରେ, ପ୍ରଥମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଭୟ ଭାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ କଟାକି କ୍ଷମାତା ଉଠିଲା। ତିନିଜଣ ଭୂମି ଓ ଜଳାଶୟକୁ ଉତ୍ତାପ ଦେଲେ; ଦୁଇଜଣ ମୁହଁରେ ମଳ ଦେଇ ଚାଲିଲେ। ଏହି ଏକ, ତୁମର ଜୀବନଦାତା; ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ ଜାଣ। ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏପରି କୌଣସି ଜଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଲୁଚିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଲୁଚାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ଉଦ୍ଧାଟିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅମୁକ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇପାରନାହିଁ। ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଇଯାଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଶ୍ୱଶୁର ଏଉଁ ଯାଇନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦିଅ, ସୋମା ପାନ କରିବା ଦିଅ; ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ହେଇଲା ପରେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ଦିଅ। ବାଜର ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବୃଷ, ବର୍ଷାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ, ଭୂମିର ପଥ୍ ଚିହ୍ନି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ ମୋର ଉଦର ପୂରଣ କରେ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରିବି। ପାଥରରେ ସୋମା ଚାପି ତୁମର ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥିବା ସୋମା ତୁମେ ପିଉଛ; ବୃଷମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଖାଇବା ପକାନ୍ତି, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଖାଇବା ଖାଉଛ। ବିପୁଳ ଦାନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ ହେବା ସମୟରେ ଏହି ଖାଇବା ଖାଉଛ। ଏହି ଗାୟକ, ମୋତେ ଏହି ଜଣା ହେଉ: ନଦୀମାନେ ଶାପକୁ ବହାଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରବାହକୁ ବିପରୀତ ଚାଲିଥାଏ। ନେମାନେ ସିଂହକୁ ଦେଖି ପଛକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି, ମାଛମାନେ ଘଣ୍ଡାକୁ ଦେଖି, ଶିଆଳ ବନ୍ୟ ଶୁକୁରକୁ ଦେଖି ପଛକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି, ଗ୍ରହସ୍ଥଳରୁ ତାପିତ ହୋଇ। ମୁଁ କିପରି ଏହି ପକ୍କ ବୁଦ୍ଧି, ଅନୁପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିବା ଗୃତ୍ସର ଜ୍ଞାନ ଜାଣିପାରିଛି? ତୁମେ ଜାଣି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଆମକୁ କହ, ମହାଦାନୀ, ତୁମେ କେଉଁ ଅଂଶ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଥିବା, ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଶକ୍ତି ବଢାଇଦେଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ଅନେକ ହଜାର ଏକସାଥିରେ ରଖିଛି; ମୋର ଉତ୍ପାଦକ ମୋତେ ଅଜୟ କରି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, କ୍ରିୟାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ପୁରୁଷ ଭାବରେ। ମୁଁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରିଛି, ଆନନ୍ଦ ପାଇ, ମୋର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜାର୍ଥୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଖାଟି ଖୋଲିଛି। ଦେବତାମାନେ କୁହାଡି ନେଇ ଆସି, ଜଙ୍ଗଲକୁ କଟି, ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଆଗକୁ ବଢିଲେ। ସେମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ଜିନିଷକୁ ତାଙ୍କର ଚେଷ୍ଟାରେ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଖଣ୍ଡ ଅନୁସରଣ କରି ତାହାକୁ ଜଳାଇ ଦେଲେ। ଖରା ଖରଗକୁ ଖରଗା କୁନ୍ଧା କରି, ମୁଁ ଦୂରରୁ ତାଙ୍କ ପାଠରକୁ ଭାଗି ଦେଲି। ଏପରି ମହାନ, ଆଘାତିତ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ଦେଇଛି, ଛୋଟ ବଛା ବୃଷକୁ ଚୁସିବା ଭଳି। ଉଳୁ ତାଙ୍କର ନଖକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି, ସିଂହ ଭଳି ନିୟତିତ ରହିଛି। ଭଉଁଡି ମଧ୍ୟ ନିୟତିତ ହେଲେ ଦୌଡିବାକୁ ଚାହେ; ଏହିପରି ଏକ ଗୋହିନି ଏହି ଜିନିଷକୁ ଟାଣି ନେଉଛି। ଏମାନେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦକୁ ବିରୋଧ କରି ଖାଇବା ଖାଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଗୋହିନି ଟାଣି ନେଉଛି। ବଛାମାନେ ମଧ୍ୟ ବୃଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦଂଶନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦେହ ସ୍୵ୟଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛି। ଶାମି ଗଛର ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଏମାନେ ଭଲ ଛାୟା ହୋଇଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ସୋମା ଷ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେହକୁ ଶୋଭାୟିତ କରିଛନ୍ତି। ମାନବ ଭଳି କଥା କରି, ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଆକାଶରେ, ଶୂର, ତୁମେ ତୁମର ଯଶ ଓ ନାମ ସ୍ଥାପନ କରିଛ। ବନର ଗଛ ଭଳି, ଯିଏ ଆପଣାକୁ ରଖିଛି, ତୁମର ପ୍ରଶଂସା, ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଉତ୍ସାହୀ, ବଢିଯାଇଛି। ଯାହାପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜାର୍ଥୀ, ଉତ୍ତମ, ସବୁଠୁ ପୁରୁଷ, ରାତିର ନାଥ। ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଦୂର ସୁପ୍ରଭାତକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବା; ଆମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପୁରୁଷଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ଅଂଶ ନେଇପାରିବା। ତ୍ରିଶୋକାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଶତ ଜଣଙ୍କୁ ନେଇ, ଯାହାଙ୍କ ରଥ କୁତ୍ସା ସହିତ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କେଉଁ ଉତ୍ସାହ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ? ଉତ୍କଟ, ଦୂରରୁ ଆମ ସ୍ଲୋକକୁ ଆସ। କେଉଁ ସହାୟକ, ନିକଟକୁ ଆସି, ମୋର ଚିନ୍ତା ଆଣିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ କୃପା ଖାଇବା ସହିତ ପାଇପାରିବି? ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେଉଁ ଯଶ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଉଛ, କେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ, କେଉଁ ଆସିଥାଏ? ମିତ୍ର ଭଳି, ସତସେବାରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଯେତେବେଳେ ଆମର ଚିନ୍ତା ଖାଇବାରେ ଏକତା ଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୂର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ପଠାଅ, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ଭଳି ତାଙ୍କ ଇଛାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଅନେକ ଗୀତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ମା, ତୁମେ, ସୁମିତ୍ର ପାଇଁ, ପ୍ରାଚୀନ ଆକାଶ ଶକ୍ତି ସହିତ ଓ ଭୂମି ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ପଣ ଓ ମଧୁର ପାନ ତୁମେ ପିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାପର ମଧୁର ପାନ ଢେଉଯାଇଛି, ସେ ସତ୍ୟରେ ବିଶାଳ ଦାନୀ। ସେ ଭୂମିର ବିଶାଳତାରେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୀରତାରେ ବଢିଯାଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧର ଦଳକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ଅନେକେ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ, ରଥ ଭଳି ଦୃଢ ହେଉ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ତୁମ କୃପାରେ ଆଗକୁ ଚଳାଉଛ। ଏଠାରେ ହ୍ୟମ୍ନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ଭାବରେ ଯାଉ, ଦିବ୍ୟତା ପାଇଁ, ମନର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଵିଫ୍ଟ। ତୁମେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମହାନ ନୀତି ଧାରଣ କରିଛ, ଆମକୁ ବିଶାଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ। ଓ ଉପାଧ୍ୟାୟମାନେ, ତୁମର ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଆସ। ରଙ୍ଗିନ, ସୁନ୍ଦର ପଖ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ତୁମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଦ୍ୱାରା ପାନର ଲହର ଢେଉ। ଉପାଧ୍ୟାୟମାନେ, ଜଳକୁ, ସାଗରକୁ ଯାଉ, ଜଳର ପୁତ୍ରକୁ ଅର୍ପଣ କରି ପୂଜା କର।