ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ମଧ୍ୟ କେବେ କଳା, କେବେ ଧଳା, କେବେ ପିତା, କେବେ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାଏ; ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଲାଲ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସୂର୍ୟମୟ ଆକୃତିରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏମିତି ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଉପାସନା କରୁ, ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସ୍ତୁତି ଗୀତ ଅମର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଉ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମର ସ୍ୱର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶୁଭ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରେ, ସମସ୍ତ ପୋଷଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ଆମକୁ ଦିଅ। ଅମେ ନିଜ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତାର୍ ଭାବେ ବାଛିଥାଉ, ଯେଉଁଥିରେ ସମିଦ୍ଧ କୁଶରେ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି, ଏବଂ ଆମର ଉଚ୍ଚାରଣ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଦେବତାମାନେ ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଥିବା ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରଦାନକାରୀମାନେ ଚିନିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମର ଉଚ୍ଚାରଣ ଏବଂ ଦାନ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭିତରେ ନିୟମମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଯେପରି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଏ; ତାଙ୍କ ଦେହରେ କଳା ଓ ଧଳା ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଅଗ୍ନି, ଅମର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁ ଧନ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ, ଯଜ୍ଞରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦାନ ଦିଅ। ଅଥର୍ବଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଦୂତ ହୋଇଥିଲେ, ଯମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ। ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିକୁ ନିୟମିତ ଡାକାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଲୋକ ଓ ଶକ୍ତି ଛଡ଼ାନ୍ତି; ଗର୍ଜନ କରି ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ବଂଶରେ ଅନ୍ତସ୍ତ ଶକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ନାମ ହେବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏଠିକି, ଆଜି କେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଶ୍ରୁତି ଶୁଣାଯାଉଛି? କେଉଁ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିନିଛନ୍ତି? ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି କି ସେ ଉଲ୍ଲେଖିତ? କି ସେ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, କି ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଗୁପ୍ତ ଅଛନ୍ତି? ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠି ଆମ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଗୀତ ଚାହୁଁଥିବା ଏବଂ ଅପୂର୍ବ କୀର୍ତି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ସେ ମହାନ୍ତାର ନାଥ, ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ପିତା ସମ, ଶୂର ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପବନର ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଏ, ସେ ଦେବତା ବଜ୍ରଧାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଥରେ ଚାଲିଥିବା, ଯାତ୍ରାର ଗୀତ ହେଉଛି। ଏହି ପବନ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ତାଙ୍କୁ କେହି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିପାରିବେନି। ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଆଶା କରି ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘର ମାନି ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି; ସେ ଦେବତା ଦୂର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ମାନବଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସ୍ତୁତି ଓ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଆସ, ଆମେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁ, ତୁମେ ମାନବ ଶତ୍ରୁ ଶୁଷ୍ଣକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଯେହି ଅଧର୍ମୀ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶୂନ୍ୟ, ଶତ୍ରୁ, ନିର୍ବ୍ରତ, ଅମାନବୀୟ ଦାସ୍ୟୁ, ସେମାନେ ତୁମେ ନିବାରଣ କର, ବିନାଶ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନାୟକ, ତୁମର ସହଯୋଗୀମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ତୁମର ଦାନ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତୃତ, ଭୂମି ତୁମୁକୁ ନମନ କରେ। ତୁମେ ଶୂଷ୍ଣକୁ ଦଳିଥିଲ, ଏବଂ ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ହତ। ଶୀଘ୍ର, ଦାନଶୀଳମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣକୁ ଦଳି ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟାୟକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିଲ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଧନ ଆମଠାରୁ ଦୂର ନ ହେଉ, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରସାଦରେ ରୁହୁ। ଏହି ନିଷ୍ପାପ, ସତ୍ୟ ଦାନ ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ, ଆମେ ତାହାର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିପାରିବା, ଗାୟମାନଙ୍କ ପରି। ଯେତେବେଳେ ନିର୍ବଳ ଏବଂ ଅଙ୍ଗହୀନ ମାନେ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତିରେ ବଳିୟାନ ହେଲେ, ତୁମେ ଚାରିପଟି ଘୁରି ଶୁଷ୍ଣକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନଶ୍ୱନ କରିଦେଲ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୋମ ପାନ କର, ଧନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ଯିଏ ସ୍ତୁତି କରେ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ମହାନ୍ ଧନ ଦିଅ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଅଛି, ଯିଏ କପିଳ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଉପରକୁ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ସେନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଦାନରେ ଉଦାର। ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଅରଣ୍ୟରେ ପରିଚିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଧନୀ, ଦାନଶୀଳ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଉପସ୍ଥିତ; ଦକ୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦାସର ନାମକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଓ ରଥ ସହିତ, ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ବିଶ୍ରୁତ ମଘବନ୍, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ନେଇ, ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର କପିଳ ଦାଢ଼ି କମ୍ପାନ୍ତି, ମଧୁର ସୋମ ଚାପିବା ସମୟରେ ପ୍ରୀତିର ନିବାସକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ବାତାସରେ ଜଙ୍ଗଲ ହଳାଇ ଦେଉଥିବା ପରି। ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ସେ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ; ପିତା ପରି ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ରଚିତ; ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଦାନ ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ଯେପରି ଗୋପାଳ ଗାୟକୁ ଦେଖେ। ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧ ଭଙ୍ଗ ହେଉନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଓ ପ୍ରେରଣା ଆମଠାରେ ରହୁ; ଆମେ ତାଙ୍କର କୃପା ଜାଣିଛୁ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି, ତାଙ୍କର ଶୁଭ ସମ୍ପର୍କ ଆମ ସହ ରହୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆନନ୍ଦରେ ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ। ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୁତି ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ଶକ୍ତିର ନାଥ; ଆନନ୍ଦରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ। ଧନର ନାଥ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆନନ୍ଦରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ କୁଶଳମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ମିଶ୍ରଣ କରିଥିଲେ; ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା ଏହା କରିଥିଲେ।