ପୃଥିବୀର ଅନେକ ଦିଗରେ ଯାଇଥିବା ପୂଷଣ ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଯିବାପାଇଁ ନେଇଯାଉ। ସେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପଥକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଅମଳ ଶକ୍ତିର ଦାତା ଏବଂ ଆଲୋକମୟ, ସେ ଆମେ ଯାଉଥିବା ଦିଗକୁ ଆମେଠାରେ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ପୂଷଣ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ପଥରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଦୁଇଟି ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ସେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ ଦିନରେ, ଆରାଧକମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଆରାଧକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ରଥରେ ଆସି, ପିତୃମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, ଏହି କୁଶ ଉପରେ ବସି, ମାତୃଭାବରେ ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ପିତୃମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ, ତିନିଏ ଯଜ୍ଞର ଉଚିତ ଦାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି; ଏଠାରେ ଆରାଧକମାନେ ଏକ ହଜାର ଭାଗ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ପାଣି, ଆମ ମାତାମାନେ, ଆମେ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ; ଘୃତରେ ପ୍ରଚୁର ଏହି ପାଣି ଆମେ ଘୃତରେ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ପାଣି ଦୂଷିତତାକୁ ଦୂର କରେ; ଆମେ ଶୁଧ ହୋଇ ତୁମଠାରେ ଆସୁଛି। ଏହି ତିନି ଦିନ ପରେ ଏକ ଫୁଟିଥିବା ତିନିକୁ ଏହି ଗର୍ଭରେ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଗର୍ଭରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ସାତି ଋତୁଜୀବୀ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହ ଏହି ଫୁଟିଥିବା ତିନିକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ତୁମର ଯେଉଁ ତିନି ଫୁଟିଛି, ଯେଉଁ କିରଣ ହାତରୁ ବେଦୀକୁ, ପୁରୋହିତରୁ କିମ୍ବା ଚାଳନାରୁ ପଡିଛି, ଏହାକୁ ମନ ଓ ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହ ତୁମଠାରେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଯେଉଁ ତିନି ଫୁଟିଛି, ଯେଉଁ କିରଣ, ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଚମଚରେ ପଡିଛି, ଏହାକୁ ବୃହସ୍ପତି ଏକଠା କରି ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୁଧିଆ ଉଦ୍ଭିଦ, ଦୁଧିଆ ମୋର ବାଣୀ; ପାଣିର ଦୁଧ ଦୁଧ ହେଉଛି; ଏହି ଦୁଧ ଆମେ ଏକଠା ଶୁଧ କରନ୍ତୁ। ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମର ପଥ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଥରୁ ଅଲଗା, ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ। ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଥିବା ତୁମେ, ଆମ ପୁତ୍ର, ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନି। ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତୁ; ପୁତ୍ର ଓ ଧନରେ ବୃଦ୍ଧି, ଶୁଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ହୋନ୍ତୁ। ଜୀବନ୍ତମାନେ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଛାଡି ଆସିଛନ୍ତି; ଆଜି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଭ ହେଉ। ଆମେ ଆଗକୁ ଚାଲିବା, ନୃତ୍ୟ କରିବା, ଆନନ୍ଦ କରିବା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ନିର୍ମାଣ କରିବା। ଏହି ସୀମା ଜୀବନ୍ତମାନେ ପାଇଁ ରଖିଛି; କେହି ଏଠାକୁ ଆସିବା ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶତ ଶରତ୍ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ, ବିକଶିତ ହୋନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ପାହାଡ଼ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ। ଦିନ ଏକାଏକ ଅନ୍ୟ ଦିନକୁ ଅନୁସରିଥିବା ପରି, ଋତୁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ପରି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀକୁ ଛାଡି ନଯାଉ; ହେ ସ୍ରଷ୍ଟା, ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଅନୁକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ନିର୍ବାଚନ କର। ଉଠ, ଶକ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଚୟନ କର; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଗକୁ ଚାଲି ଦୃଢ଼ ହୋ। ଏଠାରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ସହ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ନାରୀମାନେ, ବିଧବା ନୁହଁ, ଉତ୍ତମ ପତ୍ନୀମାନେ, ଉଙ୍ଗୁନ୍ତ ଓ ଘୃତ ସହ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ଅଶ୍ରୁ ବିନା, ରୋଗ ବିନା, ପୁତ୍ରରେ ପ୍ରଚୁର, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟିର ଗର୍ଭକୁ ଚାଲନ୍ତୁ। ଉଠ, ନାରୀ, ଜୀବନ ଜଗତକୁ ଆସ; ଏଠାରେ ଆସ, ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରିଥିବା ପତ୍ନୀ ହେଲା; ଏବେ ତୁମେ ପତି ସହ ମାତୃତ୍ୱରେ ଯୋଗ ହେଲା। ମୃତଙ୍କର ହାତରୁ ଧନୁ ନେଇ, ଆମ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଓ ପାରାକ୍ରମ ପାଇଁ, ଏଠାରେ ରହ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ସହ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀକୁ ଜିତିବା। ତୁମର ମାତା, ଏହି ପୃଥିବୀ, ବିସ୍ତୃତ ଓ କୃପାଳୁ, ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥିବା, ସେ ମୃଦୁ ଯୁବତୀ ପରି ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନଶ୍ୱରତାକୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ। ଉଠ, ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦବାନି; ସହଜ ହେଉ, ବିଭାଜନ ହେଉ। ମାତା ଶିଶୁକୁ ଯେଉଁପରି ଢାକିଥାଏ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଢାକ। ପୃଥିବୀ ଉଠି ଦୃଢ଼ ଓ ସୁସ୍ଥିର ହେଉ; ଏକ ହଜାର ମାପ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ରଖ; ଘୃତରେ ପ୍ରବାହିତ ତାଙ୍କର ଘର ଏଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। ଆମେ ପୃଥିବୀକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି, ଏହି ଦାଣ୍ଡକୁ ତୁମ ନିବାସ ପାଇଁ ରଖୁଛି; ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି ଦାଣ୍ଡକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଯମ ତୁମକୁ ଆସନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୋତେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଦିଅଯାଇଛି, ପତ୍ର ପରି; ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଭାଷା ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଘୋଡାର ରଶି ଧରିଥିବା ପରି। ଏଠାରେ ଆସ, ଚାଲିଯାଉନି; ଏଠାରେ ରହ, ଦେବମାନେ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଆମେଠାରେ ଫେରିଆସି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଏଠାରେ ବସାଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ରୋକନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ପୁନଃ ଫେରିଆସନ୍ତୁ, ଆମ ସୁରକ୍ଷାରେ ବିକଶିତ ହୋନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଧନ ଅଗ୍ନି ରହିଯାଉ। ଯାଉ, ଫେରିବା, ଚିହ୍ନିବା, ଆଗକୁ ଯିବା, ଏହି ସମସ୍ତର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଯିଏ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯାଇଥିବା, ଫେରିଆସିଥିବା, ରକ୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତୁ। ଫେରିଆସ, ପୁନଃ ଆଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ତାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମେ ଜୀବନ୍ତମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବା। ତୁମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତି, ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ବଣ୍ଟନ କରିବା; ଯେଉଁ ଦେବତା ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଆମକୁ ଧନ ସହ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଫେରିଆସ, ଫେରିଆସ; ଚାରି ଦିଗରୁ ଏହି ଉପାୟରେ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତୁ। ତୁମେ ଆମ ମନକୁ ଶୁଭ ଦିଗକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିଶୁ, ନିୟମକ, ମିତ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଅଛି, ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଗାୟକମାନେ ମାତା ପରି ମାନନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ନାରୀମାନେ ଭକ୍ତିରେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି—ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିହ୍ନିତ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭାରେ ଚମକେ। ଉତ୍ତମ ଅଗ୍ନି ଜନମାନେ ନାୟକ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଯାନ୍ତି, ଆକାଶର ଶେଷ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇ; ଋଷି ମেঘ ବିନା ଚମକେ। ଅଗ୍ନି ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଉପରେ ଦୃଢ଼, ଯଜ୍ଞରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିବାସ ମାପି ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି।