ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଥିଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ହାରାଇଥିଲା, ସ୍କାଇରେ ମଧ୍ୟ; ତୁମେ ମାରୁତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର, ଏବଂ ଜୀବନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ଜଳରେ ଧାରା ଆଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶିଖରରେ ନିକଟରେ ଥିବା ଶତ-କୌଣ୍ଡଳୀ ବଜ୍ରରେ ହାରାଇଥିଲେ; ତୁମେ ପାଣୀକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ତୁମେ ବଜ୍ରରେ ଖୁସି ହୋଇ, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମର ସହଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଖୋଜୁଛ; ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ତୁମର ଚତୁରତା ସହିତ ହରାଇଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଗାଉଥିଲେ। ତୁମର ବଜ୍ରରେ ଜଳ ମାନ୍ୟର ନାୱକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିଛି; ତୁମର ଶକ୍ତି ଅସାଧାରଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ତୁମର କାଠରେ ଶକ୍ତି ଅଛି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ଏହା ତୁମର ବଡ଼ ପୁରୁଷତ୍ୱ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇବାକୁ ଯଦି ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ତେବେ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ତୁମର କ୍ରୋଧରେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ। ବୃତ୍ରା ତୁମର କ୍ରୋଧରେ ଭୟ ଭାବନା କରିନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇବାକୁ ଯେତେବେଳେ ବଜ୍ରରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ, ସେଥିରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଆକାଶରେ ଧରା ପଡ଼ିଥିଲା। ତୁମର ଆକ୍ରମଣରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ଚଳନ୍ତ ଓ ଅଚଳ ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ; ତୁମର କ୍ରୋଧରେ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ। କେହି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଶକ୍ତିରେ ମେଳ ନ ହେବ; ଦେବତାମାନେ ତୁମରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ସକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ବୃତ୍ରାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ତୁମର ମାନବତା ଦୃଢ଼ ହେଲା; ତୁମେ ଅନେକ ଧନ ଦେଇଛ, ଓ ତୁମର ଦୟା ଅନୁସାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି। ତୁମର ଦୟାରେ, ଆମେ ଧନର ଆଶା କରୁଛୁ; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଖୁସି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଆମେ ତୁମର ଧନର ଆଶା କରୁଛୁ; ତୁମେ ଆମକୁ ଧନ, ଗୋଷ୍ଟୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ। ତୁମର ଦୟାରେ, ଆମେ ଧନର ଆଶା କରୁଛୁ; ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦୟାରେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲୁ, ଏବଂ ସେ ଆମକୁ ସମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ।