ଇନ୍ଦୁ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସନ୍ତାନ ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଉ। ସୋମା, ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ କୌଶଳ ପାଇଁ, ଏକ ଯୁଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ଧନ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ବହୁ। ଯେଉଁମାନେ ସୋମାକୁ ଚାପିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମାର ରସକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେହି ମଦିରା ଗୌରବ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ। ନୂତନ ହୋଇଥିବା, ପିତାମ୍ବର ଶିଶୁକୁ ଚାପିବା ପାଇଁ ପାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେହି ସୋମା, ଇନ୍ଦୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦୁ, ସୁନ୍ଦର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଳର କୋଳିରେ ବହୁଛନ୍ତି, ଭାଗା ପାଇଁ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ନାମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନିହତ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମାନବମାନେ ଚାପିଥିବା ସୋମାକୁ ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଥିଲେ। ଚାପିହେବା ପରେ, ହଜାର ଧାରା ନିଃସ୍ରାବ ହୋଇ, ସୋମା ଅବ୍ରାନ୍ତ ଭାବରେ ଚାପିରେ ଯାଉଥିଲେ। ଶୀଘ୍ର ଓ ହଜାର ଶୋଧିତ ବିଜ ଧାରଣ କରି, ସେ ପାଣି ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଗୋମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଅଛନ୍ତି। ହେ ସୋମା, ମାନବମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପି ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପେଟରେ ପ୍ରବେଶ କରାନ୍ତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ। ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ହଜାର ଧାରା ନିଃସ୍ରାବ ହୋଇ, ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ମିଠା ରସ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷଭ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ଦେବମାନେ ଓ ଗୌରବ ପାଇଁ, ତୁମେ ପିତାମ୍ବର ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପାଣିରେ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଶୋଭିତ ହୁଅଛନ୍ତି। ଏହି ଧାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଆଉ ଏକବାର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଶୋଭିତ ଏବଂ ସକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଳକୁ ଦୂର କରିଥାଏ। ଏବେ, ହେ ଧାରା, ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ ପାଇଁ ବହିଯାଉ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଋଣୀ ପରି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ଆଗେ ବଢ଼। ଆମେ ସୋମା ଚାପି ଅନନ୍ଦ କରିଥାଉ, ଯୁଦ୍ଧର ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଥାଉ; ହେ ଧାରା, ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛ, ତୁମ ସକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛ; ଗୋମାନେ ସହିତ, ଅଧିକ ଦାନ କରିଥାଉ। ମରଣଶୀଳ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମରତ୍ୱ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛ, ତୁମେ ତ୍ରୁତ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ଅମରତ୍ୱକୁ ଧାରଣ କର, ସଦା ବହି, ହେ ଚାହିଁଥିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ତୁମ ଖ୍ୟାତି ଦ୍ୱାରା, ଅବିରତ ଝରଣା ପରି ଜନମାନେ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଆଗେ ବଢ଼। କିଛି ଦେବମାନେ ସେହି ପୁରୁଣା ଧନ ଦେଖି, ଦିବ୍ୟ ଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି; ସବିତା ଦେବତା ଯେପରି ଆବରଣ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ସୋମା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମ ମାନେ ଭଲ ଦୁରୁଷ୍ଟି ଘାସ ଦେଇ, ଶକ୍ତି ଓ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି; ଏହିପରି, ହେ ବୀର, ଆମେ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। ପୁରୁଣା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରସ, ପୋଷକ ଦେବତା, ବଡ଼ ଆକାଶରୁ ବହିଯାଉଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତେ ସଙ୍ଗୀତ କରିଥିଲେ। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆବୃତ, ବୃଷଭ ପରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦଳରେ ଦୃଢ଼ ହୁଅଛ। ସୋମା, ଅଖଣ୍ଡ ଦେଉଳରେ ଶୁଦ୍ଧ, ଏକ ଖେଳାଳି ଶିଶୁ, ଧାରା, ଲୁଡ଼ି; ହଜାର ଧାରା ଓ ଶତ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଧାରା। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ, ମଧୁର ଧାରା, ଲହରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତ୍ରୁତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଶକ୍ତି ଓ ବିସ୍ତୃତ ରାସ୍ତା ଜାଣି, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି। ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ହେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଦେମନ୍ମାନେକୁ ଦୂର କର, ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ହଟା; ସୋମା, ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କର। ଏହି ଦୀପ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ପିତାମ୍ବର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମା ତାଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି। ଚାପିଥିବା ସୋମାର ଧାରା ଚମକି ଉଠିଥାଏ, ଲାଲି ଓ ପିତାମ୍ବର। ସେ ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ତାଙ୍କ ଷାତ୍ମୁଖ ଷ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପରିଭ୍ରମଣ କରିଥାଏ। ବ୍ୟାପାରୀମାନଙ୍କ ଧନ ଜାଣି, ସୋମା ମାତାମାନେ ସହିତ ନିଜ ଗୃହରେ ଏହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ତ୍ରୁତ୍ୟ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା। ଦୂରର ଗୀତ ପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଚିନ୍ତାମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ତିନି ରଙ୍ଗର ପିତାମ୍ବର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି। ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, କିରଣ ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରି; ଦିବ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ରଥ, ଦେଖାଯାଉଥିବା ରଥ। ଷ୍ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଆସିଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବଜ୍ର ପରି ହୁଅଛ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବିରତ, ଅବିରତ। ଆମର ଚିନ୍ତା ଭିନ୍ନ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନିୟମ ଭିନ୍ନ। କଠିଆ ରଥ ତିଆରି କରେ, ଚିକିତ୍ସକ ଚିକିତ୍ସା କରେ, ପୁରୋହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମା ଚାପିବାକୁ ଚାହେ। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ପୁରୁଣା ଔଷଧ, ପକ୍ଷୀର ପତ୍ର, କୁମ୍ଭକାର ପାଥର, ଦିବ୍ୟ ସୁନା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମା ଚାପିବାକୁ ଚାହନ୍ତି। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ମୁଁ କବି, ଏବଂ ଚିକିତ୍ସକ, ସଂଗ୍ରାହକ, ଭାଗ କରିବା, ଘୋଷଣା କରିବା; ଭିନ୍ନ ଚିନ୍ତା, ଧନ ଚାହିଁ, ଗୋମାନେ ପରି ଦଢ଼ି ଉଠିଛି। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ଘୋଡ଼ା ସୁନ୍ଦର ରଥକୁ ଟାଣେ, ହସୁଥିବା, ସାଥୀ; ଲମ୍ବା ପୁଛ, ଦୁଇ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଜଳରେ ବାଉଁ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମା ଚାପିବାକୁ ଚାହନ୍ତି। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଭୃତ୍ରୁ ନିହତ କରିଥିବା, ଶର୍ୟାନବତୀରେ ସୋମା ପିଉନ୍ତୁ, ନିଜରେ ଶକ୍ତି ରଖି, ବଡ଼ ବୀରତ୍ୱ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ସୋମା, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଡ଼ି ବହିଯାଉ। ତ୍ରୁତ୍ୟ ବାଣୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ତପସ୍ୟା ସହିତ, ଚାପି ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ପର୍ଜନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବଳବାନକୁ ଆଣିଥାଏ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୋମାରେ ରସ ରଖିଥିଲେ। ହେ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ତ୍ରୁତ୍ୟ କଥା କହି, ତ୍ରୁତ୍ୟ ଗୌରବ ଧାରଣ କରି, ତ୍ରୁତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ, ସୋମା ରାଜା, ସ୍ରଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଯାଉ।