ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ରିଷିମାନେ ମଧୁର ରସରେ ଭରିଥିବା ପାତ୍ରକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ସୋମା ଅବିରତ ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ବହିବାରୁ ତାଙ୍କର ସାତିଟି ଗୀତ ଉପଚାରରେ ଗଞ୍ଜା ହେଉଛି। ଚିନ୍ତାମଣି ସୋମା, ଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଗ୍ରଣୀ, ଅଦୂର୍ଭାବ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୂଣୀ ରଙ୍ଗରେ ମିଶାଇବା ପାତ୍ରକୁ ଚକ୍ରାକାରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାଏ। ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ରଥକୁ ଯୋଗ ଦେଇଥାଏ; ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଅମର ସୋମା ଗାୟକମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷ୍ଟୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି। ବିଜୟୀ ରଥୀ ଭଳି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିଟିଥିବା, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ। ଏହି ଦିନରେ, ମିତ୍ରମାନେ ବସି, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମା ପାଇଁ ଗୀତ ଗାନ୍ତି; ବାଳକକୁ ବିଦି ରୂପେ ବିଦ୍ୟା ଦେଇ, ସୋମାକୁ ବିଶିଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଦେବ-ସ୍ପୃହିତ ଉତ୍ସାହ, ଜୀବନ ଦାୟୀ, ଦ୍ୱିଜାତି ପାଇଁ ମାଁ ଛେନା ଦେଇ ଛାଣି ଦିଅନ୍ତି। ଦଳର ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଆଣିବା ସୋମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ପାଇଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ସୋମା। ଗାୟକମାନେ ଧନର ଜ୍ଞାତା ସୋମାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ଗୋମାନେ ତାଙ୍କୁ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ କରନ୍ତି। ଏହି ତୁଷାର ରସ, ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା, ଆନନ୍ଦର ନାୟକ; ବନ୍ଧୁ ପ୍ରତି ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଆମ ଗତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଚକ୍ର ହେଉ, ଅସ୍ତିକତା ହୀନ, ମୂଳହୀନ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପକାର ଦୂର କର। ମିତ୍ରମାନେ ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ସୋମା ପାଇଁ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ଉତ୍ସାହରେ ଉତ୍ସବ କରନ୍ତି; ବାଳକକୁ ଷ୍ଟୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତି। ଛେନା ପିଟି ଦେଇ, ମାଁ ଛେନା ସହିତ ତୁଷାର ରସ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ; ଦେବ-ସ୍ପୃହିତ ଉତ୍ସାହ ଚିନ୍ତାରେ ଶୋଭିତ। ଏହି ସୋମା ଦଳର ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଆଣିଥାଏ, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପିଟିଥିବା ରସ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର। ଗୋ ଓ ଅଶ୍୵ ସହିତ ପିଟିଥିବା, ଦକ୍ଷତା ଓ ଧନ ଦାୟୀ; ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ରଙ୍ଗ ଗୋମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛୁ। ତୁମେ, ତୁଷାର ରସ, ତୂଣୀ ମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା; ବନ୍ଧୁ ପ୍ରତି ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ମିତ୍ରତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଚକ୍ର ହେଉ; ଅସ୍ତିକତା ହୀନ, ମୂଳହୀନ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପକାର ଦୂର କର। ଏହି ପିଟିଥିବା ତୁଷାର ରସ, ଅଶ୍୵ମାନଙ୍କ ପରି ଦ୍ରୁତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ; ନବଜନ୍ମ, ଉତ୍ସାହିତ, ଆଲୋକର ଜ୍ଞାତା। ଏହି ସୋମା, ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପିଟିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବହିଥାଏ; ସେ ଜିତିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଜାଣିଥିବା ଗତିରେ ଚାଲିଥାଏ। ତାଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ପିଟିଥିବା ସୋମାକୁ ଧରି, ବିଜୟୀ ବଜ୍ର ଉଠାଇଥାଏ। ଜାଗୃତ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହିଥିବା ତୁଷାର ରସ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣି, ଆଲୋକ ଖୋଜିବା ଶକ୍ତି ଆଣ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉତ୍ସାହ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ସବୁକୁ ଦେଖିପାରିବା, ହଜାର ଶକ୍ତିରେ, ପଥ ନିର୍ମାତା, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ବହିଥାଏ। ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ସବୁ ପଥର ଜ୍ଞାତା, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ମଧୁର; ହଜାର ମାର୍ଗରେ ଗଞ୍ଜା କର। ତୁଷାର ରସ, ଝରଣା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ବହ; ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ମଧୁର ସୋମା, ଆମ ଆସନ। ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁଷାର ରସ, ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛି; ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ପିଇଛନ୍ତି। ପିଟିଥିବା ତୁଷାର ରସ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ସହ ଆସ; ବର୍ଷା ଭରିଥିବା ଆକାଶ ଓ ଝରଣା ଆଲୋକ ଖୋଜିବାରେ ଆସନ୍ତୁ। ଶୁଦ୍ଧିକରା ସୋମା ତରଙ୍ଗରେ ଦୂର ଯାଏ, ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଯାଏ; ଉଚ୍ଚ ଭାଷାରେ ଗଞ୍ଜା କରିଥିବା, ଝରିଥିବା ଏହି ରସ। ଚିନ୍ତାରେ ଗାୟକମାନେ ବିଜୟ ଆଣିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; କାଠରେ ଖେଳୁଥିବା, କଦାପି ଅସଫଳ ନୁହେଁ; ତ୍ରିପଦ ଆସନ ଉପରେ ଷ୍ଟୁତି ଗଞ୍ଜା ହେଉଛି। ଏହି ସୋମା ପାତ୍ରରେ ପୂରିଛି, ବିଜୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ରଥୀ ଭଳି; ଶୁଦ୍ଧି କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାଷା ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଆଲୋକରେ ଚମକିଯାଏ। ସୋନା ରଙ୍ଗର ସୋମା, ଶ୍ୟାମ ଅଶ୍୵ମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗାୟକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ବୀର ଖ୍ୟାତିରେ ଆସିଥାଏ। ଦେବତା, ଏହି ରସ ସହିତ ବହ; ମଧୁର ଝରଣା ବହିଛି; ଉପକରଣକୁ ଚକ୍ରାକାରେ ଘେରି, ତୁମେ ଗଞ୍ଜା କର। ପିଟିଥିବା ସୋମା, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଅର୍ପଣ, ସବୁପାଖରେ ପାଖରେ ବହିଥାଏ; ଜଳ ଓ ପାଥର ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତା ଭିତରେ ବହିଛି। ଏବେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତରଙ୍ଗରେ, ସବୁଠୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ହୋଇ ବହ; ପିଟିବାରେ, ଆମେ ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁ, ସୋମା, ଗୋ ଛେନା ଦେଇ, ସବୁଠୁ ଉପରେ ବହିଥାଏ। ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ପିଟିଥିବା ସୋମା ଉପରେ ଆସିଛି। ଶୁଦ୍ଧି କରା ସୋମା ଝରଣା ସହିତ ବହିଛି, ଜଳରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ; ଅମରତ୍ୱର ମୂଳସ୍ଥାନରେ, ସୋନା ଝରଣାରେ ବସିଛି। ସ୍ୱର୍ଗ ଥିବା ମାଁ ଛେନାରୁ ଦୁହାଯାଇଥିବା ପ୍ରିୟ, ପୁରାତନ ମଧୁ ପୂଜାସ୍ଥଳରେ ବସିଛି; ଜ୍ଞାନୀ, ଦ୍ରୁତ ବହିଥିବା, ମାନବମାନେ ପିଟିଥିବା, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଖୋଜିଥାଏ। ଶୁଦ୍ଧି କରା ସୋମା, ସଦା ଜାଗୃତ, ଅପକାର ହୀନ, ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଅଙ୍ଗିରସ ଭଳି ଜ୍ଞାନୀ ହେଉଛ; ମଧୁରତାରେ ଆମ ପୂଜାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ସୋମା, ଦୟାଳୁ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପଥ ଦେଉଥିବା, ଋଷି, ଜ୍ଞାନୀ, ଚିନ୍ତାଶୀଳ; ତୁମେ କବି ହୋଇ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ; ଆମକୁ ଆକାଶର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଉଠାଇ ଦିଅ। ସୋମା, ପୁଜାରେ ପାଥର ଦେଇ ପିଟିଥିବା, ଝରିଥିବା ଏହି ରସ ବହ; ସୋନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଅଶ୍୵ ଭଳି, ଆନନ୍ଦ ଝରଣାରେ ବହିଥାଏ। ତଳ ଭୂମିରେ, ସୋମା, ଗୋଧନରେ ଧନବାନ, ଦୁହାଯାଇଥିବା ଜଳ ଦେଇ ସୁରକ୍ଷିତ; ନଦୀ ମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଇଥିବା ଭଳି, ଉତ୍ସାହିତ ମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପାଥର ଦେଇ ପିଟିଥିବା ସୋମା ଅଦୂର୍ଭାବ୍ୟ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି; ଏକ ନଗରରେ ଲୋକମାନେ ଭଳି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମା ବିସ୍ତୃତ ଆସନ ଖୋଜି, ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଛି।