ଅଗ୍ନି ତିନିଟି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟର ପ୍ରେରଣା, ପୁରୋହିତଙ୍କର ଜ୍ଞାନ। ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଚିନ୍ତାମଣିମାନେ ସୋମାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି। ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁମାନେ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସୋମାଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି; ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ସୋମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି। ପିଟି ଶୁଅଁ ହୋଇଥିବା ସୋମା ପରିଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି; ସୋମା ମଧ୍ୟରେ ହିମ୍ସମାନେ, ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଶ୍ଲୋକମାନେ ନୂତନ ହୁଅନ୍ତି। ଏଭଳି, ସୋମା, ଆମ ପାଇଁ ପିଟି ଦେଉଁ, ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଭଲ ଫଳ ଆଣ; ତୁମର ମହାଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅ। ଜାଗ୍ରତ ସୋମା, ପରିଶୁଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୱାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଅନୁପ୍ରେରିତ, ସଭା ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି। ପୁରୋହିତମାନେ ଦକ୍ଷ ହୋଇ ସୋମାକୁ ପିଟି ଦେଉଛନ୍ତି; ଦୁଇଟି ପଥର ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଚିକୁଟି ଦେଉଛି। ପରିଶୁଦ୍ଧ ସୋମା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଶ୍ରୟକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଦୁଇ ଜଗତ—ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ—ତାଙ୍କୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦୟାରେ ସହଯୋଗ କରି, କାମକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୋମା, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ପୋଷକ, ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆମକୁ ଆଲୋକ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପୁରାତନ ପିତୃମାନେ ଆଲୋକ ଓ ପଥ ଜାଣି, ପଥରକୁ ପହଞ୍ଚି, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ସମୁଦ୍ରର ଅଜୟ ଏହି ସୋମା ଆରମ୍ଭରେ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଜଗତର ରାଜା ହୋଇଥିଲେ; ମହାବଳୀ ବୃଷଭ ସୋମା ଶୁଅଁ ପାହାଡ଼ରେ ବଢ଼ି ଉଠିଥିଲେ, ପିଟି ଦିଆ ତିଆଳ ଫିଲ୍ଟରରେ ବଢ଼ିଥିଲେ। ଏହି ମହା ସୋମା, ମହିଷ, ବଡ଼ କାମ କରିଥିଲେ—ଜଳର ଅଣ୍ଡାରୂପେ ଦେବମାନେ ଚୟନ କରିଥିଲେ; ପରିଶୁଦ୍ଧ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ତିଆଳ ରୂପେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଲୋକ ଦେଇଥିଲେ। ବାୟୁ, ଆଶା ଓ ଧନରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କର; ମାରୁତମାନେ, ଦେବମାନେ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଦିବ୍ୟ ସୋମା, ଆନନ୍ଦ କର। ଦୁର୍ବୃତ୍ତି ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁ ଓ ରୋଗ ଦୂର କରି, ଦୁଧର ଅପାର ପ୍ରବାହ ଦେଇ, ଗାଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ହେବା, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଆମେ ତୁମ ମିତ୍ର। ମଧୁର ପାନ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋ, ଧନର ଝରଣା ଭାବରେ, ବୀର ଭାବରେ, ଭାଗ ଭାବରେ; ପରିଶୁଦ୍ଧ ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରା, ସମୁଦ୍ରର ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ କର। ପିଟି ଦିଆ ସୋମା ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ, ତିଆଳ ପରି ସ୍ଵିଫ୍ଟ; ପରିଶୁଦ୍ଧ ତିଆଳ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ସୋମା ଗାଁ ଓ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି। ଏହି ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଉଛି, ଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ସୁକ, ଚମକୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି, ରଥୀ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର, ଯେଉଁ ଭଳି ଅଭିଲାଷୀ ଦେବପୂଜକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ। ପୁରାତନ ଶକ୍ତିରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଜଳର କନ୍ୟାର ଆକୃତି ଢାକି, ତିନି ଅଶ୍ରୟରେ ଆବୃତ, ପୁରୋହିତ ପରି ଜଳରେ ଯାଉଛି, ସଭାରେ ଗଞ୍ଜାଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛି। ଏବେ, ରଥୀ, ଦିବ୍ୟ ସୋମା, ଆମ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋ, ପାତ୍ରରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ; ଜଳରେ ସବୁଠୁ ମଧୁର, ମଧୁମୟ, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠା, ସତ୍ୟ ଚିନ୍ତାର ସବିତାର ପରି। ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ବାୟୁକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର, ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର; ବିଦ୍ୱାନ, ରଥପ୍ରିୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର। ଉତ୍ତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଶାକକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର, ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର, ପରିଶୁଦ୍ଧ; ଚମକୁଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତିକୁ ଆମ ଆଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ କର, ଘୋଡ଼ା, ରଥବାହକ ଘୋଡ଼ାକୁ ଦିବ୍ୟ ସୋମା ଉପସ୍ଥିତ କର। ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର, ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଉପସ୍ଥିତ କର; ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ଲାଭ କରିପାରିବା; ଜାମଦଗ୍ନି ପରି ଆମେ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ଏହି ପଥରେ, ସୋମା, ଏହି ଧନକୁ ପ୍ରବାହିତ କର; ତିଆଳ, ଝିଲିକରେ ଶୁଅଁ ହୋଇ ସୁକା ହେବା ନାହିଁ; ଏଠି ସ୍ଵେତ ଘୋଡ଼ା ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ଦାନବାନ୍ତକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୁଅଁ ହେବା। ଏହି ପଥରେ, ସୋମା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତିଆଳ ଉପସ୍ଥିତ କର; ପକ୍ବ ବୃକ୍ଷକୁ ମୃଦୁ ହେବା ପରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କର, ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଧନ ଉତ୍ପାଦନ କର। ଶୁଅଁ ହେବାରେ ଏହି ମହାନାମ ଅତି ବଡ଼; ଝିଲିକରେ ଶୁଅଁ ହୋଇ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ନାହିଁ; ଲୁଚିଥିବାକୁ ଶୁଅଁ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ମିତ୍ର କରି, ଅଜ୍ଞାନକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତୁମେ ତିନି ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋ, ଏକା ଭାବେ ଦୌଡ଼; ତୁମେ ଭାଗ, ଦାନକାରୀ, ଦାନବାନ୍ତ ପାଇଁ ମଘବନ୍, ଓ ସୋମା। ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ସୋମା, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିବା, ପରିଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା; ତିଆଳମାନେ ସଭାରେ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, ଅଚଳ ଆଶ୍ରୟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନ୍ୟଥା ଅଭ୍ରାନ୍ତ, ତିଆଳକୁ ଚିକୁଟି ଦେଇ, ଚରଣରେ କବିମାନେ ପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଗୃଧ୍ର ପରି ନୁହେଁ; ଜ୍ଞାନୀ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥିଲେ, ଜଳର ରସ ଦ୍ୱାରା ତିଆଳକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ। ପରିଶୁଦ୍ଧ ସୋମା, ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ନିତ୍ୟ ଅପର ଉତ୍ସରେ ବୁଝିପାରିବା; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ, ଦିବା ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଅତି ଲାଭକାରୀ ଧନ ଉପସ୍ଥିତ କର, ଅନେକ ରୂପରେ, ହଜାର ଆଧାରରେ, ବଡ଼ ଚମକରେ, ସମସ୍ତ କୁ ଜୟ କର। ପିଟି ଦିଆ, ପ୍ରବାହିତ, ଅବିନାଶୀ, ରଥର ଆମ୍ବର ପରି; ପାତ୍ରରେ ବସି, ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ତୁମ ବହା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର। ପିଟି ଦିଆ, ପ୍ରବାହିତ, ଅବିନାଶୀ, ଉତ୍ସାହରେ ଭରି, ଅର୍ପଣରେ ଉପଉଠୁଥିବା ପ୍ରବାହ ଚମକୁଛି, ଗାଁକୁ ଚାହୁଁଛି। ଦେବ, ସର୍ବଦା ତୁମେ ଉପାସକ ମଣିଷକୁ ଧନ ଦିଅ; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ହଜାର ଧନ ଦିଅ, ଶତ ରୂପରେ। ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆମେ ତୁମର ବହୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନରେ ଏକାଠି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ବଡ଼ ଦୟାରେ ନିକଟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।