ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସୋମ ଦେବତା, ନରମାନବଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁହେଁର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଭୂତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଅଧିପତି ହୋଇ, ଅମୃତତ୍ୱ, ପୂଷ୍ଟି ଓ ଶୋଭା ଦେଇଥିବା ସୋମଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି। ସେ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସଫଳତା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପଥରେ ଆଗେଇଯାନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଆପଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଆମକୁ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଧନର ଦାତା ହୁଅନ୍ତୁ। ଦେବତା ସୋମମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଆମକୁ ସବୁ ଦିଗରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ ପରି ଆନନ୍ଦ ଦେଉନ୍ତୁ। ଏଭଳି, ହେ ଦେବ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ସୋମ, ବଡ଼ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ, ଦିବ୍ୟ ପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅ। ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ର, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ; ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ପବିତ୍ର କର। ଆମ ସୋମ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା, ଯୁଗ୍ତ ବଳଦ, ଦୁର୍ଦମ୍ୟ ସିଂହ ପରି, ମନରୁ ଦ୍ରୁତ। ସମୀପସ୍ଥ ପଥରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଶତଧାରା, ଦେବତାମୂଳକ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ଋଷିମାନେ ହଜାର ଶକ୍ତିରେ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଦିଗନ୍ତରୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଧନର ଅଗ୍ରଦୂତ ହୁଅ। ସ୍ୱର୍ଗଧାରା ପରି, ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ରାଜା ମିତ୍ରକୁ କମାନ୍ତିନାହିଁ। ପୁତ୍ର ଯେପରି ପିତାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେପରି, ହେ ସୋମ, ଏହି କୁଳର ଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ। ତୁମ ମଧୁର ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି, ପବିତ୍ର, ବାଧା ଅତିକ୍ରମ କରି। ସୋମ, ତୁମେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ଗୋମାତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ, ଏହାକୁ ସ୍ତୁତିରେ ପୂରଣ କରିଛ। ସୋମ ଅମୃତତ୍ୱର ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଅମୃତତ୍ୱ ଆଶ୍ରୟକୁ ଦେଖାନ୍ତି। ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଭାଷା ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ସୋମ, ଏକ ଶୋଭାମୟ ପକ୍ଷୀପରି, ତଳକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ସେବାରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସୋମ, ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ସୋମ ଆଶ୍ରୟକୁ, ଧ୍ୱନିତ ହୁଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣକୁ ଅଭିମୁଖୀନ ହେଅ। ଅଗ୍ନି ତିନିଟି ସ୍ୱର ଦେଇଥାଏ, ତଥ୍ୟର ପ୍ରେରଣା, ପୁରୋହିତର ଜ୍ଞାନ। ଗୋମାନେ ତାଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଯାନ୍ତି; ଚିନ୍ତାମାନେ ସୋମ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆଶା କରି। ଦୁଧାଳ ଗୋମାନେ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି; ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ସୋମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ସୋମ ଚାପି ଓ ପବିତ୍ର କରାଯାଉଛି; ସୋମରେ ହିମ୍ସା, ତୃଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ପୁନଃଜୀବିତ ହୁଏ। ଏପରି, ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପବିତ୍ର ହୁଅ, ମଙ୍ଗଳ ଆଣ। ତୁମ ଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଭାଷା ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅ। ଜାଗୃତ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ। ପୁରୋହିତମାନେ, ଦକ୍ଷ ଓ ପ୍ରବୀଣ, ସୋମକୁ ଚାପନ୍ତି, ଯୁଗଳ ପାଥର ଉତ୍ସାହରେ ଚାପିଥାଏ। ପବିତ୍ର ସୋମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଶ୍ରୟକୁ ଅଭିମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି, ଦୁଇ ଜଗତ୍—ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ—କୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନମାନେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ନେହ ଦେଇ, କର୍ମଠଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ସୋମ, ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ପୋଷକ, ପବିତ୍ର, ଆମକୁ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି। ପୂର୍ବଜମାନେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପଥ ଓ ଆଲୋକ ଜାଣି, ପାଥର ଉପରେ ଯାଇ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ। ସମୁଦ୍ରର ଅଜୟ ଏକ, ଆରମ୍ଭରେ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା ହେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ, ସୋମ, ଶୁଦ୍ଧ ଧାରାରେ ବଢି ଚାଲିଛନ୍ତି, ଚାପିଥିବା ଚୁଇଁ ଫିଲ୍ଟରରେ ବଢ଼ିଯାଏ। ସେ ବଡ଼ ସୋମ, ମହାବଳଦ, ଜଳର ଉତ୍ସର ଭାବେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ବାଛି ଏକ ବଡ଼ କାମ କଲେ; ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଚୁଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ହେ ବାୟୁ, ଆଶା ଓ ଧନରେ ଆନନ୍ଦ କର; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପବିତ୍ର ହେବା ସମୟରେ ଆନନ୍ଦ କର; ମାରୁତ ଦଳ, ଦେବତାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ସୋମ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ କର। ସୋମ, ନିର୍ବିକୃତ ହୋଇ, ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ତା ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁତା ଓ ରୋଗ ଅପସାରଣ କର; ଦୁଧ ଝରା, ଗୋମାନେ ପାଇଁ ଦୁଧର ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ର। ମଧୁର ପାନ ପରି, ଧନର ଉତ୍ସ ପରି, ବୀର ପରି ଓ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କର, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରୁ ଧନ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କ ପଥ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ତଳଭୂମିକୁ ଯାଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ପରି; ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଚୁଇଁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ସୋମ ଗୋମାନେ ଓ ସାଙ୍ଗମାନେ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରାଯାଉଛି, ଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟି, ସାରଥି, ସତ୍ୟଶକ୍ତି, ଯେପରି ଭକ୍ତମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଏହି ସୋମ ପୁରୁଣା ଜୋଷ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର, ତିନି ଆଶ୍ରୟରେ ଆବୃତ, ଜଳରେ ପୁରୋହିତ ପରି ଯାଉଛି, ସଭାରେ ଧ୍ୱନିତ। ଏବେ, ହେ ସାରଥି, ଦିବ୍ୟ ସୋମ, ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଆମ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଜଳରେ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର, ମଧୁର, ଋତରେ ସତ୍ୟ, ଦେବତା ସବିତା ପରି ସତ୍ୟଚିନ୍ତା। ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ବାୟୁ ପାଖକୁ ଯାଅ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ପାଖକୁ ଯାଅ; ଜ୍ଞାନୀ, ରଥପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଯାଅ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ। ପୁଷ୍ଟ ପୋଷାକ ପାଇଁ ଯାଅ, ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗୋମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ, ପବିତ୍ର ହୋଇ; ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟଙ୍କୁ ଆମ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଆଣ, ଘୋଡ଼ା, ରଥବାହକଙ୍କୁ ଆଣ, ହେ ଦିବ୍ୟ ସୋମ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଧନ ଆଣ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଜିନିଷ ପାଖକୁ ଯାଅ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ପାଉ, ଜମଦଗ୍ନିପରି ଆମେ ଏହାକୁ ଅଭିଗମନ କରିପାରିବା।