ସୋମ ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପାଥରରେ ଚିପି ଶୁଦ୍ଧ ହେଇ, ତାଙ୍କ ରସକୁ ପାତ୍ରରେ ରଖିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ବିଧିର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଛି, ଏବଂ ଏହି ଶକ୍ତି ଗୋଧନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଚିପିଥିବା ସୋମ ରସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଯିଏ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦହି ମୁଣ୍ଡ ହୋଇ ଛାନି ଦ୍ୱାରା ବହୁଛନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର, ଧନ ଓ ଦେବତାମାନେ ପସନ୍ଦ କରିଥିବା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଛାନି ଦ୍ୱାରା ବହ। ପିତାମ୍ବର ତରଳ ଏବଂ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଜଳରେ ସୋମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଉଛି, ଏହି ତରଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ସୋମ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ, ଘୋଡ଼ା, ଗୋଧନ ଓ ବୀରମାନେ ସହିତ ବହିଆ, ଧନ ଦେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଆଣ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ଝାଲର ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଯେପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ଜିତିଥିବା ପୁରସ୍କାର। ଋଷିମାନେ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ସୋମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗର୍ଜନ କରି ଦେଖାଦେଇଥାଏ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ମନେ ଅମୃତ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଚୁର ସୋମକୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଦେବତ୍ବ ଜୀବନ ସହିତ ବହ, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ, ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ବାୟୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ହେ ପ୍ରବାହମାନ୍ ସୋମ, ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ପ୍ରବାହମାନ୍ ସୋମ, ତୁମେ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ଅଦେବମାନେକୁ ଅପସାରିତ କର। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ପ୍ରବାହମାନ୍ ସୋମ ବିଦ୍ୟାର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବ୍ୟାପି ଚାଲିଛି। ଏହି ଚଳନଶୀଳ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ତରଳ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନାଶ କରି ବହୁଛି। ସୋମ ଆକାଶ ଓ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରୁ ପୃଥିବୀର ଶିଖର ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ସୋମ, ସମସ୍ତ ବିଫଳତାକୁ ରୋକ, ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରି, ସୋମ ଗର୍ଜନ କର, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶକ୍ତି ଆଣ। ହେ ସୋମ, ଦେବୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଇନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ଦିଅ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ମହାନ ନିୟମକୁ ଧାରଣ କର। ତୁମ ଶକ୍ତି, ତୁମ ଆନନ୍ଦ, ତୁମ ଉତ୍ସାହ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି, ଏଇ ଇନ୍ଦୁ, ଗାଁମାନେକୁ ଏକତ୍ର କର; ଦୂରରୁ ଆମ ଧନ ବଢ଼ା। ଶୀଘ୍ର ଗୋଧନ ଓ ଘୋଡ଼ା ଜିତିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୀର ଏବଂ ଉତ୍ସାହୀ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ସତ୍ୟରେ ବଞ୍ଚିଥିବା, ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧିତ ହେଉଥିବା ଏହି ସୋମ ଅଚଳ ଧାରାରେ ବହୁଛି। ଦେବତା ଓ ପୃଥିବୀର, ମଧ୍ୟଲୋକର ସୋମ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ସମସ୍ତଜ୍ଞ ସୋମର ଧାରା ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ବହିଯାଉଛି। ଆକାଶରେ ପତାକା ଭଳି ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପ ମଧ୍ୟରେ ଗତି କର, ହେ ସୋମ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ହେ ଶୁଦ୍ଧିତ, ତୁମେ ବାଣୀକୁ ଚାହାଁ, ଦେବତା ପରି ଗର୍ଜନ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚିତ୍କାର କର। ଝାଲରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ତରଳ, ଋଷିମାନେର ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରିୟ, ରଥିକ ଭଳି ଘୋଡ଼ାକୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ହେ ଶୁଦ୍ଧିତ, ତୁମ ତରଙ୍ଗ ଦେବତା ଝାଲକୁ ଘେରିଛି, ସତ୍ୟର ଗଭୀରତାରେ ବସିଛି। ଏହି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ, ଝାଲ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ବହ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିବେ। ତୁମ ଧାରାରେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ; ତୁମ ଦୀପ୍ତି ସହିତ ଗାଁକୁ ଆସ। ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଗାୟକ ଜନମାନେ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କର, ପିତାମ୍ବର ସହିତ ଶୀଘ୍ରଗାମୀକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଥିବା ଏହି ଶୁଦ୍ଧିତ ତରଳ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶୀଘ୍ରଗାମୀମାନେ ସହିତ। ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ତରଳଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ସମୁଦ୍ରକୁ ଧାଉଛି; ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ବହୁଛି। ଶୁଦ୍ଧିତ ଧାରା, ତରଳଗୁଡ଼ିକ ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସତ୍ୟର ଗଭୀରତାକୁ ପହଁଚିଛି। ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଧନ ସହିତ ଆମକୁ ଘେରି ରଖ, ହେ ପ୍ରବଳ, ବୀରମୟ ଆଶ୍ରୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି ସମୁଦ୍ରରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଗାୟକଙ୍କ ସହିତ ଚାଲି ମଣ୍ଡା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ। ଶୀଘ୍ର ଏହି ତରଳ ସତ୍ୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗଭୀରତାରେ ବସିଲେ, ଅବିବେକୀମାନେକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଜଣେ ଜଣେ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସଚେତନ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅସଚେତନ ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଆନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ, ହେ ତରଳ, ନିଜକୁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ କର; ସତ୍ୟର ଗଭୀରତାରେ ବସିଛ।