ସୋମ ରସର ଶୁଧ୍ଧ ଧାରା, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି ଏଠାରେ, ଦଶଜଣୀ କନ୍ୟାମାନେ ବର୍ଦ୍ଧାନୀ ସ୍ନେହରେ ତୁମକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ସୋମ, ତୁମେ ପାକ ହେଇ ଯଜ୍ନର ଉପାନ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛ। ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ମଧୁର ଭାବରେ ଝରିବା, ଗାୟକ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ ହେଉଛି। ସୋମର ଧାରା ଆକାଶର ବର୍ଷା ପରି ଦୃତିରେ ଉଦ୍ଗାରି, ଘୋଡା ଓ ଗାଁଧାନର ଧନ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି। ସେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୀତକୁ ଦେଖି, ତାଳ ରଙ୍ଗରେ ଝରିବା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଛି। ପାକ ହେଇ, ସେ ରାଜା ହାତୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପବିଶିଛନ୍ତି, ଉତ୍ସର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅଟୁଟ, ଖୁଡ଼ିରେ ଥିବା ଗାରୁଡ଼ ପରି। ସୋମ, ତୁମେ ପାକ ହୋଇ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ। ସୋମ ରସ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଦୃତିରେ ଝରିଯାଉଛି; ଏହି ଉତ୍ସାହ ରସ ଦୃତିରେ ଝରିଯାଉଛି। ଉଷା ଗୀତରେ ଜାଣିବା, ପରେ ଉଚ୍ଚରିତ ହେଉଛି; ଏହି ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ, ରାଜା ପ୍ରଜାକୁ ବିତରଣ କରିବା ଚାହିଁ। ଉଷା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ, ଶ୍ରୀଦେବୀ, ଦୃତିରେ ଚଳି, ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି। ଦୁଇ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଦେବୀଠାରୁ, ଆମେ ହଜାର ଦିଅ, ଉଷା ଦୃତିରେ ଚଳି, ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି। ସେମାନେ ଦୁଇ ଠାରୁ, ଆମେ ତିରିଶ ଉତ୍ସର ଓ ହଜାର ଦିଅ, ଉଷା ଦୃତିରେ ଚଳି, ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି। ସୋମ ଝରିବା, ଗାଁ ଜିତିବା, ଘୋଡା ଜିତିବା, ସମସ୍ତ ଜିତିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା; ଆମକୁ ଉତ୍ସର ଧନ ଦିଅ। ଅପରାଜିତ ପାଇଁ, ଉଦ୍ଭିଦ୍ମାନେ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନବତୀ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଝରିବା। ସୋମ, ପାକ ହେଇ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଉପରେ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଛ; ଋଷି ପରି, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦର୍ବରେ ବସିଛ। ପାକ ହୋଇ, ଆଲୋକ ଦେଇ, ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବଡ଼ ହେଲା; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରୁଛ। ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ପାକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ଶକ୍ତି ଥିବା ତୁମେ, ସେମାନେ ବାଧା ବାଟ ଉପରେ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ପାକ ହେଇ, ତୁମେ ବାଧା ଉପରେ ଉତ୍କ୍ରମ କରି, ପାତ୍ର ପାଇଁ ଦୃତିରେ ଧାଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ରର ହୃଦୟ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛ। ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଝରିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଉତ୍ସର ଧନ ଦିଅ। ଏହି ଦର୍ବ ଦେଇ ଚାରିପାଖ ଝରିବା, ସୋମ ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ; ତୁମେ ନଉଟି ନଦୀକୁ ତଳେ ଆଣିଛ। ଏହି ଭାବରେ, ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ, ତୁମେ ଶମ୍ବରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା; ପରେ ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁକୁ ମଧ୍ୟ। ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ଚାରିପାଖ ଘୋଡା-ଜିତିବା, ଗାଁ-ଜିତିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଜିତିବା, ହଜାର ଧାରା ଧନ ଝରିଯାଉ। ପାକ ହେଇ, ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ରତା ଚୟନ କରୁଛୁ, ଦର୍ବ ଉପରେ ଉଠିବା ସମୟରେ। ତୁମର ଦର୍ବ ଧାରା ଯେଉଁଠି ଦୃତିରେ ଝରିଯାଉଛି, ସେମାନେ ସହିତ, ସୋମ, ଆମପାଇଁ କୃପା କର। ପାକ କରିବା, ଆମକୁ ବୀର ଓ ଖାଦ୍ୟ ଧନ ଦିଅ; ସୋମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତଠାରେ ଦିଅ। ଏହି ଦଶ ଦୃତିରେ ମାତୃ ନଦୀକୁ ପାକ କରେ; ସେମାନେ ଏକାଠି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ଚାପିଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଦର୍ବ ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏକାଠି ଝରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉଛି। ସୋମ, ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠି ପାଇଁ, ବାୟୁ, ପୁଷଣ, ମିତ୍ର, ଭାରୁଣ ପାଇଁ ମଧୁର ଧାରା ଝରିବା; ଏହି ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହେଉ। ଆକାଶର ଉଚ୍ଚରେ ତୁମର ଜନ୍ମ ରଖିଛି, ସୋମ; ଆମକୁ ଦୃଢ଼ ରକ୍ଷା ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ। ଏହି ଉପାୟରେ, ମହାନ ଏକ, ଆମେ ସମସ୍ତ ମାନବ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛୁ, ଜିତିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଭାରୁଣ, ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଝରିବା; ଆମପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଦିଅ। ପାକ ହୋଇ, ଗାଁ ସହିତ ଚାପି, ଖଣ୍ଡ ଦେଇ ଭୂଷିତ, ଦେବମାନେ ସୋମକୁ ଉପସ୍ଥିତ କରିଛନ୍ତି। ଆମର ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁ, ଗାଁ ଛୋଉଁ ପରି, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରର ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଛି। ସୋମ, ଆମପାଇଁ ଝରିବା, ଗାଁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ଦୁଧ ଦେଇ ପୋଷଣ କର, ପ୍ରଶଂସାର ସାଗର ବୃଦ୍ଧି କର। ପାକ ହେଇ, ତୁମେ ଆକାଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗଜ୍ଜନା ସୃଷ୍ଟି କରିଛ, ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ ଦିଅ। ସୋମ ରସ, ରଜା ଏହି ଉତ୍ସାହ ଅବିରାମ ଝରି, ପ୍ରତି ଧାରାରେ ବିସ୍ତୃତ। ପାକ ହେଇ, ତୁମର ରସ ଓ ଦକ୍ଷତା ଚମକୁଛି, ଆଲୋକ ଆକାଶରେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ଉତ୍ତମ ଉତ୍ସାହ ସହିତ, ପାକ ହେଇ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ସହିତ ନିଜକୁ ପାକ କର; ଅପରାଧ ନାଶ କର, ଦିବ୍ୟ, ବୀର। ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଛ, ଦିନକୁ ଦିନ ଉପହାର ଜିତୁଛ; ତୁମେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡା ଦିଅ। ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଗାଁ ସହିତ ଏକତ୍ର, ଲାଲ ହେଉଛ; ଉଳୁକ ପରି ନିଜ ଘଉଁରେ ବସିଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ହତ୍ୟାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିବା, ବଡ଼ ଜଳକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା, ଝରିବା। ଏହି ପାକ ଓ ଦିବ୍ୟ ସୋମ ରସର ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶ୍ରୀ, ଦେବମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଗାୟକମାନେ, ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନ୍ମ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ମିଶି, ମହାନ ଉତ୍ସର ଧନ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଲୋକ ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଛି।