ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ବଳୀୟ ବୃଷ ଗଣ, ଏକ ବୃଷ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ସୋମାକୁ ଚାପି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଦୁଧ ଉତ୍ସର୍ଗ ହେଉଥିଲା। ଏହି ସୋମା, ତ୍ରିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ହେଇଉଥିଲେ। ଏହି ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର ସୋମା, ଅନେକ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରିଶ୍ନିଙ୍କ ମାତୃଗଣ, ଅମୃତର ଶିଖରକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିଲେ; ଏହି ମନୋହର, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଅର୍ପଣ ଥିଲା। ଏକ ମନ ରେ, ଅନବିରତ ଗୀତଗୁଡିକ ସୋମାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହେଉଥିଲା; ଗାଁଗୁଡିକ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଗାଇଉଥିଲେ। ପୁନ: ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସୋମା, ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଖକୁ ବହିବାରେ, ବିଶାଳ ସମ୍ପଦ ଆଣିଥିଲେ, ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲା। ଇନ୍ଦୁ, ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ ବଢିଯିବାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଧନର ନିର୍ଭରତା ଦେଇଥିଲେ। ବୀର ସୋମା ସହିତ, ଆମେ ବୀର ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା; ଚାହିଁଥିବା ସମ୍ପଦ ଆମ ପାଖକୁ ବହିଯିବା। ସୋମା, ଶକ୍ତି ଚାହିଁ, ପୁରସ୍କାର ଚାହିଁଥିଲେ; ଏହି ଋଷି, ନିୟମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବଢିବା ସୋମାକୁ, ଜନଗଣଙ୍କର ନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରେରଣା ଦିଆଯାଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ରିତିର ଅଧିପତି ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। ସୋମା, ଏକ ରଥିକ ଭଳି ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ପାତ୍ରରେ ଚାପି ଯାଉଥିଲା; ଏହି ତ୍ୱରିତ ଏକାଟି, ନିଜ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲା। ଏହି ସୋମା, ଜାଗୃତ ଅଗ୍ନି ଭଳି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ବହିଯାଉଥିଲା। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସୋମା, ପୁରାତନ ଆଲୋକ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥିଲେ। ସତ୍ୟ ଜୀବନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଇ, ଅବିନାଶୀ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା। ଉପାସକ ପାଇଁ, ସୋମା ଦିବ୍ୟ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଲୋକର ସମସ୍ତ ଧନକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିଲେ। ଘୋଡାର ଜନ୍ମ, ଗାଁ ଚାହିଁଥିବା ସୋମା, ର ଶୂନ୍ୟ ଅକାଶକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରି, ବୀରତା ଓ ଶକ୍ତିର ଦାତା ହେଇଉଥିଲେ। ଏହି ଚାପି ଯାଉଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମା, ପାନ ପାଇଁ ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ବହିଯାଉଥିଲେ; ଦେବତା, ରାକ୍ଷସମାନେ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଫିଲ୍ଟରରେ ବିବେକୀ, ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରି ଦୂତି ଦେଇଉଥିଲେ। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଦୌଡି, ଦୈତ୍ୟ ନାଶ କରି, ଅଚଳ ଆଶ୍ରୟକୁ ପହଁଚିଯାଉଥିଲେ। ତ୍ରିତାଙ୍କ ଶିଖରରେ, ସୋମା ନିଜ ସଜାତୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକାଟି ଚମକିଉଥିଲେ। ବୃଷ, ଚାପି ଯାଉଥିବା ସୋମା, ଭୃତ୍ର ନାଶ କରି, ଉପାସକଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇ, ଘୋଡା ଭଳି ଶକ୍ତିକୁ ଦୌଡଉଥିଲେ। ଦେବତା, ଋଷିଙ୍କ ଚେତନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମହାନତା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଦ୍ରୋପ୍ସ ଭଳି ପାତ୍ରକୁ ଯାଉଥିଲେ। ଏହି ବୃଷ, ରଥ ଭଳି, କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ, ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ବହିଯାଉଥିଲେ, ହଜାର ଉପହାର ପାଇଁ ଯାଉଥିଲେ। ଏହି ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର, ତ୍ରିତାଙ୍କ କନ୍ୟା, ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ଚାପି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନ ଯୋଗାଇଉଥିଲେ। ଦଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଙ୍ଗୁଠି, ଏହି ସୋମାକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ଉପସଜ୍ଜିତ କରିଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ସୋମା, ଗୀତସଭାରେ ଉଳୁକ ଭଳି ବସି, ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଥିବା ପ୍ରେମିକ ଭଳି ଆଗେ ଆସୁଥିଲେ। ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥିବା ଏହି ରସ, ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁ, ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଚାପି ଯାଉଥିବା, ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର ସୋମା, ପାନ ପାଇଁ ଦୂତି ଦେଇ, ପ୍ରିୟ ଗର୍ଭକୁ ଦୌଡଉଥିଲେ। ଉତ୍ସାହିତ ଏହି ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତାଧାରାର ସୋମା, ପ୍ରିୟ ଚମକ ସହିତ ଦେବତାମାନେ କହିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଦୌଡଉଥିଲେ — "ସେ ଆସିଛି।" ଅପବିତ୍ର କୁ ପବିତ୍ର କରି, ଜନଗଣଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି, ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ବହାଇଉଥିଲେ। ଚାପି ଯାଉଥିବା ସୋମା, ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ଆସି, ଚମକି ଶକ୍ତି ନେଇ, ବିବେକୀ ଭାବେ ଆଲୋକ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସୋମା, ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଆକାଶକୁ ବହି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ବହାଇଉଥିଲେ। ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଡାକି, ଚାପି ଯାଉଥିବା ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମଧୁ ଭଳି ପାତ୍ରରେ ବହିଯାଉଥିଲେ। ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ, ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର ସୋମାକୁ ଚାପି, ଆବରଣର ଗର୍ଭରେ ବସିଥିଲେ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସୋମା, ଆଗକୁ ବଢି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଜୟ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ଶୋଭିତ କରିଥିଲେ। ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଚାପି ଯାଉଥିବା ସୋମା, ଗର୍ଭକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆସି, ଦୃଢ଼ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ। ଏବେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମା, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବହୁ ସମ୍ପଦ ବହାଇଉ, ହଜାର ଧନ ଆଣ, ଆମ ପାଇଁ ବହିଯାଉ। ସୋମା, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ତୁମ ଧାରାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଆଣ, ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ, ବୀର ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଗାୟକଙ୍କ ଗୀତ ବଢ଼ାଉ। ସୋମା, ଦ୍ୱିଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ଧନ ଆଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।