ପବିତ୍ର କଳଶରେ ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ବେଗରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସଫା କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସ୍ରବଣ ହୁଏ। ଯଜ୍ଞର ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ତୁତିରେ ସେ ବିକଶିତ ହୁଏ, ତାହାର ମହିମା ଉଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ। ସୋମ, ତୁମେ ତିନିଟି ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚାଲନ୍ତି କର, ତୁମେ ଦିପ୍ତିର ଅନୁପ୍ରେରଣା। ଋଷିମାନେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାର ସ୍ତୁତି ଗାଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନରେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ରଖିଛନ୍ତି। ବଳବାନ୍ ସୋମ, ମନ୍ତ୍ର-ଚିନ୍ତନରେ ଜନମାନେ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଦେବତ୍ଵ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ମଧୁମୟ ଧାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୋଇ ଆସୁ, ସତ୍ୟ ଓ ପାନ ପାଇଁ ଶୋଭା ପାଉ। ପିଷ୍ଟ ସୋମ ପବିତ୍ର କରଣରେ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତୁମେ ଋଷି, କବି, ମଧୁର, ଉତ୍ତେଜନା ଦେଇ ଜନ୍ମିଥିବା; ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଅଛ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ତୁମ ପାନକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ନିଜ ହାତରେ ରଖିଛି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ଅଛ। ଯିଏ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ମାଆ ପରି ଦୁହେଁକୁ ଦୋହନ କରେ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ଅଛ। ଯିଏ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୁଇ ଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ଚଲେ, ତାହାର ସମ୍ପଦରେ ତୁମେ ଅଛ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, କଳଶରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ହେ ସୋମ, ଦେବତା ଓ ମାନବ ଧନ, ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଅଛି, ଆମ ପାଖକୁ ନେଇଅ, ପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦୁହେଁ ଆଲୋକର ନାୟକ, ଗୋମାତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ; ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ପୋଷଣ କର। ବୃଷଭ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ଜୀବନରେ ଗର୍ଜନ କରି, କୁଶରେ ବସିଛି; ପିତାମାନେ ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ବୃଷଭ ଶୁକ୍ରର ମନ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା, ଗୋମାତା ଶିଶୁ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସୋମ ଅନୁଭବ ଦେଇଥିବା ଗୋମାନେ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅଂଶ ରଖେ। ଓ ଶିକ୍ଷିତମାନେ, ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଆଗକୁ ଆସ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କର; ଓ ପବିତ୍ର, ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ହେ ସୋମ, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶକ୍ତି, ବଳ, ଓ ଶ୍ରମକୁ ନିମ୍ନ କର। ପ୍ରେରିତ ଋଷି, ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଧାରାରେ ଅବିରତ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରେ। ସେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ପଶୁ ସମ୍ପଦ ନେଇଆସେ, ହେ ପବିତ୍ର, ହଜାର ଫଳ ଦିଅ। ପବିତ୍ର ହେବା ସମୟରେ ତୁମେ ତୁମ ମନରେ ସବୁକିଛି ଅନୁସନ୍ଧାନ କର; ସୋମ, ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ। ବିପୁଳ ମହିମା ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଦାତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ହେ ସୋମ, ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରାଜା ପରି ଗୀତରେ ପ୍ରବେଶ କର; ହେ ପବିତ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନି। ଏହି ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ଜଳରେ ଅପରାଜିତ, ହାତ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ କଳଶରେ ବସିଯାଏ। ଉଲ୍ଲାସିତ, ଉତ୍ସବର ମନିଷ୍ୟ ପରି ତୁମେ ପ୍ରସ୍ରବଣରେ ପହଞ୍ଚ; ଗୀତକୁ ବୀରତା ଦିଅ। ଏହି ତୀବ୍ର ସୋମ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ, ଆଲୋକ ଜାଣି, ଦୃତ ଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ନିଜ ମାଲିକକୁ ବାଛି, ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କର, ବିଶ୍ରାମ ପଥ ଜାଣି, ସେମାନେ ଗୀତ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି। ଏହି ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟର୍ଥ ଭାବେ ଖେଳନ୍ତି, ଆସି ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ; ନଦୀରୁ ତରଙ୍ଗ ଝରେ। ପବିତ୍ର ସୋମ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁ ଚାହିଁ, ଯଥା ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ଦୌଡ଼ିଥାଏ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରେ, ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଗାୟକ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ରଖନ୍ତି, ସେ ଆମ ସାହାୟକ। ରଭୁମାନେ ନୂତନ ରଥ ତିଆରି କରିଥିବା ପରି, ସେମାନେ ଗାୟକ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ରଖନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନିର୍ମଳ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ସେମାନେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ରଥ ପରି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି; ମୁକ୍ତ ଧାରା ଦୃତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଏ। ବାୟୁ ପରି, ପର୍ଜନ୍ୟର ବର୍ଷା ପରି, ଅଗ୍ନିର ଚକ୍ରପରି ସେମାନେ ଅବାଧ ଚଳନ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ସୋମମାନେ ଦଧ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଚେତନା ଦୂରଦୂରନ୍ତୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି। ଅମର, ପବିତ୍ର ସୋମମାନେ ତିଆରି ହୋଇ, କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତିନାହିଁ; ଚେତନାରେ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଆକାଶର ପଥ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏହି ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇ ଲୋକର ପିଠି ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି; ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୂତ୍ର ବୁନି, ସେମାନେ ପଥ ଖୋଜିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାଧନା। ହେ ସୋମ, ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ଧନ, ପଶୁ ଦିଅ; ତୁମେ ସୂତ୍ରକୁ ପ୍ରସାରିତ କରି ତାହାକୁ ଧ୍ୱନିତ କର। ଏଭଳି, ସୋମର ପବିତ୍ର ଧାରା ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଉତ୍ସ ହୁଏ।