ସତ୍ୟର ପଥରେ ଝରା ପ୍ରମାଣିତ ଜଳବିନ୍ଦୁଗୁଡିକ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନେଇ ଅଗ୍ରଗତି କଲା, ସେ ତାଙ୍କର ଯୋକ୍ତିକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ମଧୁରତାର ଅଗ୍ରଗାମୀ ଧାରା, ବଡ଼ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର, ବିଦ୍ୟମାନ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ବିସ୍ତାର କରିଛି; ଅର୍ପଣ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ଉତ୍ତମ ବାଣୀର ବୃଷ, ଯୋକ୍ତି ହୋଇ, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଶବ୍ଦ କରିଛି; ତାତ୍ତ୍ୱିକ କ୍ରିୟା ଗୃହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ବୀରତାର ଶକ୍ତିରେ ଶୋଭିତ ବୃଦ୍ଧିମାନ ଋଷି ଗୀତରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଆଲୋକର ଲୋକ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ପବମାନା, ସମସ୍ତ ଦଳକୁ ଜୟ କରି, ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ପରି ବସିଥାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ପ୍ରିୟ ପିତାମା, ଜଳରେ ଭୂଷିତ, କାନ୍ତାରରେ ବସିଥାନ୍ତି; ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସେ ଷ୍ଟୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ଉତ୍ସାହରେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନମାନଙ୍କ ସହ ଯାନ୍ତି, ସେ ନିଜ ନିୟମରେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ, ଭାଗ ପାଇଁ, ମଧୁରତାର ତରଙ୍ଗ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦୟାକରି, ହେ ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ଶକ୍ତି, ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ସଂଗ୍ରହିତ ଧନ ଦିଅ। ଏହି ସୋମଗୁଡିକ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଇଚ୍ଛା ବୃଦ୍ଧି କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସୁଦ୍ଧ କରିଛି। ନିଜେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ରସ ଚାପି, ସେ ବାୟୁ ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନମାନଙ୍କୁ ଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଦୟା ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିଜକୁ ହୃଦୟରେ ଆଣ, ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଯାଅ। ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳି ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସାତ ଚିନ୍ତା ତୁମକୁ ଆଗେ ବଢ଼ାନ୍ତି; ପ୍ରେରିତମାନେ ତୁମର ପଥରେ ଚାଲିଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛୁ, ହେ ପ୍ରବାହିତ; ଆମେ ତୁମକୁ ଗୋମାନେ ଦେଇ ଭୂଷିତ କରୁଛୁ। ପାତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପିତାମା ରଙ୍ଗିନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି; ସେ ଗୋମାନେକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ଦାନଶୀଳ; ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷୀକୁ ଦୂର କର; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବନ୍ଧୁ ପରି ଆସ। ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ହେ ସୋମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ମୁଁ ଚାହେଁ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପିଇଥିବା, ଆଲୋକ ଦେଖିଥିବା, ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ତୁମକୁ ଭାଗ କରିବାକୁ। ଦିବ୍ୟ ପ୍ରେରିତ ଋଷି, ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ, ସନ୍ତାନର ସ୍ଥାନରେ ବସି, ଗୁଣଗାନ ପାଇଁ ଅଗ୍ରଗତି କରିଛନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟିମାନ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରି। ସେ, ଚୟିତ ଏବଂ ସତ୍ୟ, ଗୃହ ପାଇଁ, ଲୋକ ପାଇଁ, ଅଞ୍ଜଳି ନାହିଁ ରଖି, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ରସର। ସେ ଶୁଦ୍ଧ ପୁତ୍ର, ମାତାମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲେ—ବଡ଼ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ନିୟମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, ଦୁଇଟି ବିଶାଳ। ସେ, ସାତ ଚିନ୍ତାରେ ଚାଳିତ, ଅବରୋଧ ନଥିବା, ନଦୀମାନେକୁ ଚାଳିତ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଉତ୍ସରେ ବିକାଶ ପାଇଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକ ପାଇଁ, ପ୍ରବାହିତ ତାର, ଚାପି ଏବଂ ବିସ୍ତାରିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶାସନରେ ରଖାଯାଇଛି। ଅମୃତ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସାତ ଧାରାକୁ ଦେଖିଥାନ୍ତି; କୁଶଳୀ ଦେବୀମାନେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖରୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର; ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ। ଏବେ, ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଏବଂ ଯୁବ ଷ୍ଟୁତି ପାଇଁ, ପଥକୁ ସହଜ କର; ପ୍ରାଚୀନ ଆଲୋକକୁ ନୂତନ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ହେ ପବମାନା, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି, ଗୋ, ଘୋଡା, ବୀର ସହିତ, ଦୀର୍ଘ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆଲୋକ ଦିଅ। ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମଗୁଡିକ, ତୀବ୍ର ରଥ ପରି, ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଧନ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର। ଚାଳିତ ହୋଇ, ରଥ ପରି, ହାତରେ ଯୋକ୍ତି ହୋଇ, କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନେଇ ଅଗ୍ରଗତି କରିଛନ୍ତି। ସୋମମାନେ, ରାଜା ପରି ପ୍ରଶଂସାରେ, ଗୋମାନେ ସହିତ ଶୋଭିତ; ଯଜ୍ଞରେ ସାତ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ପରି। ଚାପି ହୋଇଥିବା ଝରା, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଏବଂ ଗୀତରେ, ପାତ୍ରରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆଲୋକ ପିଇଥିବା ପିତାମାନେ ଭୋରର ଧନ ଭିବସ୍ୱତ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପଥକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀର ନଳ, କ୍ରିୟାଶୀଳ, ପ୍ରାଚୀନ ଚିନ୍ତାର ଦ୍ୱାରକୁ କବିମାନେ ପାଇଁ ଖୋଲି ଦେଇଛନ୍ତି। ହୋତାର ସାତ ପୁତ୍ର, ଏକତାରେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଏକ ପଥ ଖୋଜୁଛନ୍ତି। ନାଭିରୁ ନାଭିକୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ରଖିଛି; ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରି, ଋଷିର ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ, ତାଙ୍କର ଆଖିରେ, ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ ଆସନକୁ ଦେଖିଥାନ୍ତି, ପୁରୋହିତମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରଖିଛନ୍ତି। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦୁ, ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାକୁ ଗୀତରେ ଷ୍ଟୁତି କର; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି। ଅଥର୍ବଣମାନେ ମଧୁର ଦୁଧରେ ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି; ଦେବ ପାଇଁ ଦେବ, ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ। ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଗୋ, ଲୋକ, ରଥୀ, ରାଜା ଏବଂ ଉଦ୍ଭିଦ୍ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆଣ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ଗୀତରେ ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା, କ୍ଷମାଶୀଳ, ରଙ୍ଗିନ ସୋମକୁ ପ୍ରଶଂସା କର।