ଏକ ସୁନ୍ଦର ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାତରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ଏଠାରେ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଓ ସୁରଭିତ ସୋମରସ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କର। ଆମ ଆହୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ଆମ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ପାଇଁ, ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଶୁଭ ଓ ହର୍ଷ ଦିଅ। ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶ୍ରୁତିର ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦିଗନ୍ତକୁ ଆସ। ଏହି ସୋମ, ପାଥରରେ ଚାପାଯାଇ ଗାୟମାନ୍ୟଙ୍କ ସୁନ୍ଦରତା ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ମଙ୍ଗଳମୟ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଗୋ-ଧନରେ ପ୍ରଚୁର ସୋମରସ ପିଉ, ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କର। ଯେ ସୋମ କପରେ ଓ ମିଶ୍ରଣ ପାତ୍ରରେ ଚାପାଯାଇଛି, ତୁମ ପାଇଁ, ତାହା ସ୍ୱୀକାର କର, କାରଣ ତୁମେ ଏହାର ସ୍ୱାମୀ। ଯେ ସୋମ ମିଶ୍ରଣ ପାତ୍ରରେ ଜଳରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ସ୍ୱୀକାର କର, ଏହା ତୁମର ଅଧିକାର। ଯେ ସୋମ ଗରୁଡ଼ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଆକାଶ ଚିରି ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣିଥିଲା, ତାହା ସ୍ୱୀକାର କର, କାରଣ ଏହା ତୁମର ଅଧିକାର।” ଏହିପରେ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହିଲେ। “ଆମେ ନିଜେ ଦେବମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ ଚୟନ କରୁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ସକ୍ତିଶାଳୀ। ଭଗବାନ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମର ସଙ୍ଗୀ ହେଉନ୍ତୁ। ତମେ ଯଥା ନୌକା ଜଳରେ ଲୋକଙ୍କୁ ଆପଦ ଉପରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ସେପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅର୍ୟମାନ ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ଦୟା ଦିଅ, କାରଣ ଆମେ ତୁମର ଦୟା ଚୟନ କରୁଛୁ। ଏହି ଦୟାର ଅଧିପତି ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ପାଖରେ ଅପରାଧ ନାହିଁ। ଆମେ ତୁମ ଦୟାର ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଁ, ଆମ ଗତି ଓ ଆସ୍ଥାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ଆପଣମାନେ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଆମ ଉପରେ ତୁମ ପ୍ରେମ ବିସ୍ତାର କର। ଦୟାଳୁ ଦେବମାନେ, ଆମେ ଭାଇପନ୍ଦ ଓ ପରସ୍ପର ସାହାଯ୍ୟ ବୋଝିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେପରି ମାଆଁର ଗର୍ଭରେ ସମ୍ବଳ ରହିଥାଏ। ତୁମେ ଦୟାଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପ୍ରଥମ, ଏହି କଥା ମୁଁ ଘୋଷଣା କରୁଛି।” ଏବେ ଋଷି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗାଥା କଲେ, “ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ବନ୍ଧୁପରି ଶ୍ରଦ୍ଧେୟ, ବେଦିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରଥପରି। ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଚେତନ କବି, ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅତି କନିଷ୍ଠ, ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ଗୀତ ଶୁଣ, ସନ୍ତାନ ଓ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ବଂଶଜ ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ପ୍ରଶଂସାଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର କୃପା ଲାଭ କରିପାରିବା? କେଉଁ ଚିନ୍ତା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ସେବା କରିପାରିବା? ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ମୟ ଗୃହ ତିଆରି କର, ଧନ ଦାତା ଅଗ୍ନି। କାହାର ଚିନ୍ତାକୁ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କର, କାହା ପାଇଁ ତୁମର ଗୀତ ଗୋ-ଧନ ଆଣିଦିଏ? ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ନିରାପଦରେ ବସ, କେହି ତୁମକୁ କିମ୍ବା ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସଦା ବଢ଼େ।” ଏହିପରେ ଋଷିମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, “ଅଶ୍ୱିନୀ, ମୋର ଡାକକୁ ଶୁଣ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସ। ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଡାକ ଶୁଣ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଏହି କଳା ଗାୟତ୍ରୀ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦାତା ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଗାୟକଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣ, ପୁରୁଷମାନେ, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଅବିଞ୍ଚଳିତ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ପ୍ରେରିତ ଗାୟକଙ୍କୁ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରକୁ ଆସ, ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଗଧାକୁ ରଥରେ ଯୋଗ କର, ଶକ୍ତି ଦାତା, ସୁସଂଯୁକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ତିନି-ଯୁକ୍ତ, ତିନି-ଚକ୍ର ରଥରେ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଏବେ, ମୋର ଗୀତ ତୁମକୁ ଆଣୁ, ନାସତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମପାନ ପାଇଁ।” ଅନ୍ତେ, ଋଷି ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କୁ ଉପହାର ଏବଂ ସୁସ୍ଥିତି ପାଇଁ ପୁନଃ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକ ଦୁଇଜଣ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଦକ୍ଷତାର ସ୍ୱର ହେଇଯାଇଛ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ମିତ୍ରତାରେ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। କିପରି ଆମେ ଏବେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା? ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ତୁମେ ସଦା ବିଶ୍ନପ୍ବାଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଉପହାର ଓ ସୁସ୍ଥିତି ଦିଅ। ଏହି ଧନୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛୁକ ବୀରକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଯାହା ପିତାଙ୍କ ମଧୁର ଦୟା ପରି ହେଉଛି। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସବିତା ଶାନ୍ତି ଆଣିଥାନ୍ତି, ସତ୍ୟର ଶିଖର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ, ମହା ସଂଘର୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଜୟୀ। ମିତ୍ରତାରେ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।” ଏଭଳି ଋଷିମାନେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ନିବେଦନ ଓ ପ୍ରେମରେ ଡାକି, ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।