ଏକ ଦିନ, ବିଦ୍ୱାନ ଋଷିମାନେ ଏକଠି ହେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଏ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ଆମର ଚମକୁଥିବା, ପ୍ରଚୁର ଉପହାରକୁ ଧର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ, ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନରେ ବିଶାଳ ହେଉଛ। ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉ। ଦେବତା କିମ୍ବା ମାନବ, କେହି ତୁମକୁ ରୋକିପାରିବେନି, ହେ ଶୂର, ତୁମେ ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ, ଯେପରି ଉଗ୍ର ବଳିଆ ଷାଣ୍ଡକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେନି। ଏବେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ପଦର ନାଥ, ଆଲୋକର ଶାସକ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ତୁମେ ଆମର ଉପହାର ହ୍ରାସ କରିନଥିବେ। ଗାୟକ ପ୍ରଶଂସା କରୁ, କବି ଗୀତ ନିଅନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହକୁ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି। ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରେ ଆମକୁ ଉପହାର ଆଣ, ବାମ ହାତରେ ଆମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଦେବାରେ ଅବଗ୍ରହ କରନଥିବେ। ଆଗକୁ ଆସ, ତୁମର ଦୃଢ଼ତା ଆଣ, ହେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମେ ଜାଣିଛୁ, ଯିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା କଣ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜିତିବାରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହିତ ରଖିଛ, ସେ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ। ମଧୁର, ଯୁବ ଶକ୍ତି ଆମପାଖକୁ ତ୍ୱରିତ ଆସୁ, ସେ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚମକୁ; ଧନ ଆମ ଉପାୟରେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ତାପରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି କହିଲେ, “ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଦୂତ ହୋଇ ମଧୁର ପାନ ଉପହାରକୁ ଆସ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ପାନକୁ ଆସ; ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ପିଉ। ଉପହାରରେ ଆନନ୍ଦ କର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ହୃଦୟକୁ ଖୁସି କର। ଅଜୟ, ଗୀତରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛ; ଚମକୁଥିବା ଆକାଶକୁ ଆସ। ଏହି ସୋମ, ପାଥରରେ ଚାପି ଗାୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ, ତୁମେ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ଭଲ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ଆମପାଇଁ ଗାୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧନବତୀ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତୃପ୍ତି ଲାଭ କର। ସେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଟି ତୁମେ ପାଇଁ କପ ଓ ମିଶାଇବା ଭାଣ୍ଡରେ ଚାପି ଯାଉଛି—ସେଉଁଟି ପିଉ, କାରଣ ତୁମେ ତାହାର ନାଥ। ସେ ସୋମ, ଯେଉଁଟି ମିଶାଇବା ଭାଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି—ସେଉଁଟି ପିଉ, କାରଣ ତୁମେ ତାହାର ନାଥ। ସେ ସୋମ, ଯେଉଁଟି ଉତ୍ତଳ ଆକାଶ ଉଲ୍ଲଂଘି ଗୃଧ୍ର ତୁମେ ପାଖକୁ ଆଣିଥିଲେ—ସେଉଁଟି ପିଉ, କାରଣ ତୁମେ ତାହାର ନାଥ। ଏବେ ଋଷିମାନେ ଦେବମାନେଙ୍କ ମହା ସାହାଯ୍ୟକୁ ଚୟନ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରବଳ ଦେବମାନେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ଭଗବାନ ଭାରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବମାନେ ସଦା ଆମ ମିତ୍ର ହେଉ। ବେଶ ଜଳ ଉପରେ ନୌକା ପରି ଆମକୁ ଅନେକ ବିପଦରୁ ନିରାପଦ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ତୁମେ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ରଥୀ। ଆର୍ୟମାନ ଓ ଭାରୁଣ, ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ, ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ; ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧର୍ମିକ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଅନୁଗ୍ରହର ନାଥ; ଦୋଷ ଆମର ନୁହେଁ। ଆମେ, ତୁମର ଉଦାର ସଂସ୍ଥାନରେ ବସି ଓ ଚାଲି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଦେବମାନେ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନମାନେ, ଆମ ଉପରେ ତୁମର ସମ୍ବନ୍ଧ ବସୁ। ଉଦାର ଦେବମାନେ, ଏକାତ୍ମତା ଓ ପରସ୍ପର ସାହାଯ୍ୟ ଆମେ ଧରିବା; ମାଁ ଗର୍ଭରେ ଧରିଥିବା ପରି ଆମେ ଏହାକୁ ଧରିଛୁ। ତୁମେ ଏକାତ୍ମତାରେ ଉଦାର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପ୍ରଥମ, ସଦା ଆଗେ ଯାଉଛ; ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି ଘୋଷଣା କରୁଛି। ତାପରେ ଋଷିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିଆ ଅତିଥି, ବନ୍ଧୁ ପରି ପ୍ରିୟ, ବେଦିରେ ଚାରିଅଂଗୁଳି ରଥ ପରି ଜଣାଯାଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି। ଚେତନ, ଜ୍ଞାନୀ କବି ପରି, ଯେଉଁକୁ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ମାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଛନ୍ତି। ତୁମେ, ସବୁଠୁ ଯୁବ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ; ସନ୍ତାନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ରକ୍ଷା କର। କେଉଁ ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସ ଉତ୍ସର୍ଗର, ଆମେ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଆସିପାରିବା? କେଉଁ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, ଶକ୍ତି ଓ ବଳିଦାନର ମହିମାରେ, ଆମେ ସେବା କରିପାରିବା? କେଉଁ ଶବ୍ଦ ଅଞ୍ଜଳି ଆମେ ଏଠାରେ କହିପାରିବା? କାରଣ ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ତିଆରି କର, ଧନ ଦେଉ, ତୁମର ଗୀତରେ। କେଉଁ ମାନେ, ହେ ନାଥ, ଏବେ ତୁମକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଛନ୍ତି, କେଉଁ ଚିନ୍ତାକୁ ତୁମେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କର, କେଉଁ ଗୀତ ଧନ ଆଣିଦେଇଛି? ସେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ସଜାଇଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ସଂଘରେ ଯୁଦ୍ଧର ଅଗ୍ରଣୀ, ଘରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ଭଲ ରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ ନିରାପଦରେ ବସନ୍ତି; କେଉଁ ହାନି କରେନି, କେଉଁ ହାନି ହୁଏନି; ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି। ଅନ୍ତେ, ଋଷିମାନେ ଅଶ୍ୱିନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, “ମୋ ଆହ୍ୱାନକୁ ଆସ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ। ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ, ଅଶ୍ୱିନ, ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ। ଏହି କଳା ଗାୟକ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦେବା ଅଶ୍ୱିନ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ। ଗାୟକର ଡାକ୍, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ମାନଙ୍କର ଡାକ୍, ଶୁଣ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।” ଏଭଳି ଋଷିମାନେ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ, ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ପ୍ରଶଂସା, ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଉପହାର ପାଇଁ ଭକ୍ତିର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।