ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦିକ ଋଷିମାନେ ନିଜ ହୃଦୟର ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଏବଂ ଆଶା ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ—ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ ମହାବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ପରି ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ବ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ତୁମେ ଆମର ଅବିରତ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଧନ ଉପାର୍ଜନରେ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ ଅମୋଘ। ଏହି ଦୟା ଆମ ପ୍ରତି ଅବିଚଳ ରହୁ।” ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ତାହାଲେ ଯିଏ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେଠାରେ କାହିଁକି ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁନାହାଁ? ବୋଧହୁଏ ତୁମେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ। ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେତେବେଳେ ଏହା ପଛରେ ରହିଥାଏ ମଧ୍ୟ, ଏହାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯିଅ।” ଏହାପରେ ସେମାନେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, “ଏବେ ଆସ, ଏତେ ଦେରି କାହିଁକି? ଆମର ରଥକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମ କର, ଯେଉଁଠାରେ ବିଜୟ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ। ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟଶୀଳ ରଥକୁ ଆଣ, ଏହି କାମ ତୁମପାଇଁ କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ। ଆମକୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ କର। ଆଗକୁ ବଢ, ହେ ଶୂରବୀର, ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସେ; ଏହି ଅନୁପ୍ରେରଣା ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ରଖେ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଦୋଷ ଆମ ପରି ନ ଆସୁ, ଆମ ପାଇଁ ରଖିଥିବା ଧନ ହରାଇ ନଯାଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆମକୁ ପୁରସ୍କାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନପାରନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠାରୁ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥାଉ। ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଦେବୀମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ବଢାଇଛନ୍ତି, ଏହିଠାରୁ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ; ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ସକାଳେ ଆମ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ।” ଏବେ ଋଷିମାନେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦକ୍ଷ ହାତରେ ଆମ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପୁରସ୍କାରକୁ ଧର। ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ, ଏବଂ ଦାନରେ ବିଶାଳ। ଦେବତା ବା ମାନବ କେହି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଦୁର୍ଦ୍ଧର ବୃଷଭକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ। ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଦରକାର, ସମ୍ପଦର ନାୟକ, ଆଲୋକର ଶାସକ; ତିନି ଆମ ପୁରସ୍କାରର ଅଂଶ କମ ନକରନ୍ତୁ। ଗାୟକ ଗାନ କର, କବି ସ୍ତୁତି ସହ ଆସ, ସେମାନେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ବନ୍ଧା। ତୁମ ଦକ୍ଷ ହାତରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ବାମ ହାତରେ ଆମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ଧନ ଆମଠାରେ ରଖିବାରେ କଞ୍ଜୁସି କରନାହଁ। ଆଗକୁ ବଢ, ମହାପୁରୁଷ, ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କ ଆଶା ଜାଣ, ଜେତିବା ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମର ଯୁବଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଧନ ଆମ ଉପାୟରେ ଦ୍ରୁତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଏହାପରେ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, “ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ଦୂରଠାରୁ ଓ ନିକଟଠାରୁ ଦୂତ ଭାବରେ ଆସ, ମଧୁର ପାନର ଅର୍ପଣକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସାହଜନକ ସୋମ ପାନ କର, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ। ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଉପାସକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ହୃଦୟକୁ ଖୁସି ଦିଅ। ଅଜୟ ଏବଂ ସ୍ତୁତିରେ ଆହ୍ୱିତ ହେଉଥିବା, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିସ୍ତାରକୁ ଆସ। ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ପିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଗାୟର ସହ ଶୋଭିତ, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଭଲ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ସୋମ ପିଉ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କର। ଯେ ସୋମ ପାନପାତ୍ର ଓ ମିଶ୍ରଣ କୋଷରେ ତୁମ ପାଇଁ ପିଷ୍ଟ, ତୁମେ ତାହାର ନାଥ; ଏହି ସୋମ ମିଶ୍ରଣ କୋଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତୁମେ ତାହାର ନାଥ; ଯେ ସୋମକୁ ଗୃଧ୍ର ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଆକାଶ ଅଟକାଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣିଥିଲା, ତୁମେ ତାହାର ମାଲିକ; ପିଉ। ଏବେ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମହା ସାହାଯ୍ୟକୁ ବାଛିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଭଲ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ୍ ସଦା ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଉନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯେପରି ନାଉକା ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଉପରେ ଆମକୁ ଦୁର୍ଗତିରୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ସେପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆର୍ୟମାନ୍ ଏବଂ ବରୁଣ, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁଛୁ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଅନୁଗ୍ରହର ନାୟକ; ଆମେ ଦୋଷୀ ନୁହେଁ। ଆମେ ତୁମର ଦାନଶୀଳ ଭକ୍ତ, ଜୀବନର ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ଆପଣମାନେ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଆପଣମାନଙ୍କର ଭାଇଚାରା ଆମ ଉପରେ ରଉ। ଆମେ ମାତୃଗର୍ଭରେ ଯେପରି ଭାଇଚାରା ଓ ସହଯୋଗ ଧାରଣ କରୁ, ସେପରି ଏହା ରଉ। ଆପଣମାନେ ଦାନଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପ୍ରଥମ, ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ଏହି କଥା ଘୋଷଣା କରେ। ଶେଷରେ, ଋଷିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ—ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ମିତ୍ର ପରି ଆଦରଣୀୟ, ବେଦିରେ ଚିହ୍ନିତ ରଥ ପରି। ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ କବି ପରି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଛନ୍ତି। ସେ, ସବୁଠାରୁ ଅପର, ନିଜ ଉପାସକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ତାଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣ, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଓ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ଏହିପରି ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ଆଶା ଏବଂ ଆନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ତାଙ୍କ ଦିନ ଓ ଜୀବନକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲେ।