ଏକ ପୂଣ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଉପାସକ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଆଶ୍ୱିନୀ କୁମାରମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର ଆହ୍ୱାନ କଲେ—“ଓ ଆଶ୍ୱିନୀ, ଆପଣମାନେ ନିଜ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ରଥ ଏତେ ତୀବ୍ର ଯେ ଏକ ଚକ୍ଷୁ ପ୍ଲିକ୍ଷଣରୁ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର। ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ନିକଟରେ ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଶୀତ ମଧ୍ୟରେ ଉଷ୍ମତା ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? କେଉଁଠି ଗଲେ? କାହିଁକି ପରିବାଜୀ ଶ୍ୟେନା ପରି ଉଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି? ଆମ ନିକଟ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଯେତେବେଳେ, ଆଜି କିମ୍ବା କୌଣସି ସମୟ ଆପଣମାନେ ଏହି ଡାକ ଶୁଣିବେ, ଆମ ନିକଟ ଆସନ୍ତୁ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆମ ଆହ୍ୱାନ ସବୁବେଳେ ନିକଟରେ ଆସିବେ, ଆଶ୍ୱିନୀ, ଆମ ଗୃହକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ, ଆମ ଉପାସନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଉଷ୍ମା, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚୟନ; ସେହି ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ। ସପ୍ତପ୍ଲଙ୍କୀ ଆଶାକୁ ନେଇ ଅଗ୍ନି ଧାରା ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ଆମ ଉପରେ ଆଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଦୟା ରହୁ। ଓ ଦାତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଶ୍ୱିନୀ, ଏଠି ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କାର୍ଯ୍ୟ କ’ଣ? ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପରି ଏହି କ’ଣ? ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଆମ ନିକଟ ରହୁ। ଆପଣଙ୍କ ନିଜର ଆତ୍ମୀୟତା ଏକ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଏକ, ଆଶ୍ୱିନୀ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣଙ୍କ ରଥ ଦୁଇ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି ଯାଏ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ହଜାର ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ନିକଟ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ। ରକ୍ତିମ ତୀବ୍ର ଜଳ ହୋଇଯାଇଛି, ଏହି ଆଲୋକ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରିଛି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଆଶ୍ୱିନୀ, ଗଛ ଭଲ ଭାବେ କାଟାଯାଇଛି, କୁହାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା; ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ। ଦୁଷ୍ଟ କଳୋଷ ଦଳକୁ ଦୁର୍ଗ ପରି ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଏହିପରି ଆଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ଉପାସକ ଏବେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଘରେ ଘରେ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ଏହି ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଆଶ୍ରୟ, ଯାହାକୁ ଅପେକ୍ଷା ଓ ଆଶାରେ ଡାକାଯାଏ। ଲୋକମାନେ ଅନ୍ନ ଓ ଘୃତ ଦେଇ, ମିତ୍ର ପ୍ରତି ଯେପରି ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେପରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ସେଇ ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସୁକ୍ତା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ହୋମ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣ କରିଥିଲେ। ଆମେ ବୀର ଅଗ୍ନି, ବୃତ୍ରନାଶକ, ମହାନ ଏବଂ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଛୁ, ଯାହାଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ। ସେ ଅମର, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂରକରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଯେଉଁଠାରେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ବିଘ୍ନ ବାଧା ବିନା ଉପାସନା କରନ୍ତି, ନିୟମିତ ତରଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ହୋମ କରନ୍ତି। ଏହି ନୂତନ ଚିନ୍ତା ଓ ଉପହାର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିବେଦିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସନ୍ତି, ଦୟାଳୁ, ଦକ୍ଷ, ଅପରାଜୟ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରିୟ ଉପହାର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ, ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ଶ୍ରୀମୟୀ ଓ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଆମେ ବିଘ୍ନ ରେ ଯଶ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ତୀବ୍ର ରଥ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି, ଯାହାଙ୍କ ଯଶ ଦୂର ପ୍ରସାରିତ, ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଗୋପବନ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ବଂଶଜ, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶବ୍ଦରେ ଚୁନିଛନ୍ତି; ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଲୋକମାନେ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେ ଜାଗୃତ ହୋଇ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଓ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଗୀତ ଗାଉଛି, ଯେପରି ଜୟୀ ସେନା ଉଲ୍ଲାସ କରେ, ଚାରି ମୁଣ୍ଡ ଧ୍ୱନି କରେ। ଚାରି ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ସହିତ ମୋତେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ନେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ପରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପାରୁଷ୍ଣୀ ନଦୀର ତୀର ଦେଖାଇଛି, ଏହି ଜଳ ଘୋଡ଼ା ଦେବାର ନୁହେଁ, ଏବଂ କୌଣସି ମାନବ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ଉପାସକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି—“ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଘୋଡ଼ା ଆନିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯୋକ କର, ଚାରିଏ ଦିଗରେ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ରଥି ପରି; ଆପଣ ପୂରାତନ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ସଭାରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଦେବତା ଆମ ସହ କଥା କହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ କ୍ଷେମ କରିବା ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଅଗ୍ନି ହଜାର ସ୍ୱାମୀ, ଧନର ମାଲିକ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ, ସମ୍ପଦର ମୁଖ୍ୟ। ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଚକ୍ରର ଧାର ପରି ଏହାଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ ଉପହାର ଦେଇ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ଅଙ୍ଗିରସ, ଯଜ୍ଞକୁ ନିକଟ କରାଅ। ଏହି ସଦା-ଯୁବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦରେ ଉପାସନା କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ଦେଇ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୂରଦର୍ଶୀ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପାଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଧନ ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦେବତାଙ୍କ ଗୋତିକୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଆମେ ଅବିକଳ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ପରି ନୁହେଁ।” ଏହିପରି ଉପାସକଙ୍କ ଭକ୍ତି, ନିଷ୍ଠା ଓ ନିରନ୍ତର ଆହ୍ୱାନ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱିନୀ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦୟା ଆଶା କରାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଉପାସକଙ୍କ ଗୃହକୁ ସୁରକ୍ଷା, ଯଶ, ଧନ, ଶକ୍ତି ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ ଧନ୍ୟ କରନ୍ତି।