ଏକ ସମୟର କଥା, ଆତିଥିଗ୍ୱଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଦେବ ଛଅଟି ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଉପଚାର ଓ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରଥା ମିଶିଥିଲା, ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଧନ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାଧୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସିଧାସଳଖ ଘୋଡ଼ା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ା, ନିଜ ଚମୁରି ଦ୍ୱାରା ଏକ ଚାବୁକ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଥୀମାନେ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ କେହି ମଣିଷ ଚାଲେ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ କେବେ ଅପରାଜିତ ରହିଥାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ନିନ୍ଦା ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ପୁରମ୍ଧି ନାମକ ବିଦୁଷୀ ଭାବନା ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦର ଷ୍ଟୁତି ଗାଇ ଡାକିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳର ଧାରା, ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଧାରା, ଏବଂ ଅଯୁକ୍ତ ଗାୟମାନଙ୍କ ମାଲିକ ଭାବେ ଅର୍ପଣ ଲୋଭ କରନ୍ତି। ଗାୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଦେଇ, ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି; ଏହି ସୋମ ଦେବମାନଙ୍କ ମାତା ଭାବେ ତିନିଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ। ଗାୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଷ୍ଟୁତି କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, କ୍ୟାରଣ ସେ ସତ୍ୟପୁତ୍ର ଓ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ। ପିତାମାନେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ର କୁଶରେ ରୁଦ୍ଧି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ। ଗାୟମାନେ ଦୁଧ ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ପାନୀୟ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ଏହି ଧନ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ। ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ଦେଉଥିଲେ—‘ଉଠ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୃହକୁ ଯା, ମଧୁପାନ କରି, ତୁମ ସାଥୀଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୁଅ, ଏଇ ତିନି ସପ୍ତ ପଦକ୍ରମରେ।’ ପ୍ରିୟମେଧସ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଷ୍ଟୁତି ଗାଇଥିଲେ, ଗାର୍ଗରା, ଗୋଧା, ପିଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ଏହି ଷ୍ଟୁତିକୁ ଦୁର୍ଦୂରନ୍ତ ସ୍ୱରରେ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଧ ଦେବାକୁ ସହଜ ଅନ୍ୟ ଗାୟ ଡେଇଁ ଯିବା ସମୟରେ, ଅଚଳ ଗାୟକୁ ଧରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଶରାବ ତିଆରି କରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ସୋମ ପାନ କରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଭାବେ ଭାଗ୍ୟ ଦେବତା ବରୁଣ, ଯାଁଠିରେ ସପ୍ତ ନଦୀ ତାଙ୍କ ଶିଖରକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ ଶୁଭ ଚାନେଲ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଏହି ଦେବତା, ସୁକୁଶଳ ରଥି, ତିବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ; ଏହି ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ମୁକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ପରି। ଶକ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦୂରରୁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ରନ୍ଧନ ପାତ୍ର ଓ ଖାଦ୍ୟ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ। ଏକ ନବୀନ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଶିଶୁ ପୁଅ ପରି, ସେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ଅଂଶ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କନ୍ତିମୁଖୀ ଦେବତା ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ—‘ସୁଉପର୍ଣ୍ଣ ସୁନ୍ଦର ସୋନାର ରଥ ଚଢ଼ି, ଏହି ହଜାର ପାଉଁ ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗ କର, ଯାହା ଶୁଭ ଓ ନିରାପଦ।’ ଏହି ଦାତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାନ କରାଯାଏ, ଅଳ୍ପ ଦୟା ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ପୁଣିପୁଣି ତାଙ୍କ ଉପକୃତି ଲାଗି ଆସନ୍ତି। ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଏହି ପ୍ରିୟମନସ୍କାରୀମାନେ ଦର୍ଭ ଓ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ନେଇ, ପୂର୍ବ ଉପାସନାର ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଭାବରେ, ମୁଁ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରେଁ, ଯିଏ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ରଥ ଚାଳକ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ବୃତ୍ରସୁଦନ ମହାନ୍। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଡାକାଯାଏ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ହାତରେ ରହିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଏ। ତାଙ୍କୁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେହି କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସେ ଅପରାଜିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ସଂଗ୍ରହିତ, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଗାୟମାନେ ଦୁଧ ଦେଇଥିଲେ; ଦିଗବିଦିଗ ଅକ୍ଷୟ ରହିଥିଲା। ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶତ ଆକାଶ, ଶତ ପୃଥିବୀ ମିଳିଥାନ୍ତା, ତଥାପି ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଚାପି ଯାଆନ୍ତି; ଦୟାଳୁ ଭାବେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଧନ ଦେଇ ପୁରସ୍କାର ଆଣି ଦିଅ। କୌଣସି ଦେବ, କୌଣସି ମଣିଷ, ଦୁଃଖରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାକୁ ଦୃତ ଚାଳକ ଓ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳୀମାନେ ଯୋଗ କରନ୍ତି। ମହାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଗଭୀର ଜଳରେ, ଅରଣ୍ୟରେ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଡାକାଯାଏ। ମହାନ୍ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଠ, ଦୟା କର, ଆମକୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଅ, ଯଶସ୍ବୀ କର। ତୁମେ ଆମ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ଆମକୁ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ତୁମ ଘାତରେ ଦାସମାନେ ନିକୃଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଅନ୍ୟ, ଧର୍ମହୀନ, ଅନ୍ୟ ଉପାସନା ନ କରୁଥିବା, ଅମାନବୀୟ—ତାଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଭାଗୀଦାର ହୋଇ ଧ୍ୱଂସ କର, ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ୱ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତରେ ଧରିଛ; ଆମେ ଧନ ଲାଗି ଦ୍ୱିଗୁଣ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବନ୍ଧୁମାନେ, ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କର; କିପରି ଦୟାଳୁ ଦାତାଙ୍କ ଦୟା ଲାଭ କରିବା? ଉପାସନା, ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ଆସିବାକୁ ଚାହିଁ। ଅନେକ ସଙ୍ଗୀତ, ଋଷି ଓ କୁଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ଏହିପରି ଏକ ଏକ କରି, ଶରବତ ମାନେ ଛାଗଳା ଦେଇଥିଲେ। ମଘବନ୍, ଶୁରାଦେବୀ ତିନିଠାରୁ ଏକ ବଛା ଆଣିଦେଇଥିଲେ; ଜ୍ଞାନୀ ଛାଗଳାକୁ ଭାଗ ଦେଇନଥିଲେ। ଏହିପରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱେଷରୁ ରକ୍ଷା କର। କ୍ରୋଧ କେବେ ମଣିଷର ଶକ୍ତିକୁ ବଶୀଭୂତ କରିପାରେ ନାହିଁ; ତୁମେ ଉଚ୍ଚ କୁଳୀନ, ରାତିର ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ। ତୁମେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଯାହାକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର, ତାଙ୍କୁ କେବେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁତା କିମ୍ବା ମଣିଷ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।