ଏହି କଥା ଦେଖ, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ତୁତିର ଅଧିପତି, ଜନସମୂହର ନେତା, ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସୋମର ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଉଛୁ। ଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ କୌଣସି ମାନବ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିପାରେନାହିଁ, କାହାରୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ଜଳରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଏବଂ ବିପୁଳ ସମ୍ପଦରେ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମକୁ ଆମେ ବଳି ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଶ୍ରୁତିପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେପରି ତୁମେ ସର୍ବଦା ଆମ ସଂଘରେ ଅପାର ସହଯୋଗ ଦେଇଛ। ତୁମର ମିତ୍ରତା ମଧୁର, ତୁମର ନେତୃତ୍ୱ ମଧୁର, ହେ ଶିଳାସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବଳି ଆସନ ତୁମ ପାଇଁ ବିଛାଯାଇଛି। ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ କର, ଆମ ଶରୀର ପାଇଁ, ଆମ ଘର ପାଇଁ, ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅ। ମଣିଷ ପାଇଁ, ଗୋଧନ ପାଇଁ, ରଥ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ମାର୍ଗ ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଦେବମାର୍ଗ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବା। ହେ ମାନବମାନେ, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାକୁ ଆସ, ମଧୁର ଦାନ ତୟାରି ହୋଇଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସିଧା ରେନ୍ସରେ ମୁଁ ଦୁଇଟି କୃଷ୍ଣା ଘୋଡ଼ାକୁ ରିକ୍ଷପୁତ୍ରଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ବାନ୍ଧିଛି, ସେଇ ଅଶ୍ୱମେଧର ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅତି ଶୋଭାମୟ। ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ନିଜ ଚାବୁକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଅଳଙ୍କୃତ। ଏହି ଆତିଥିଗ୍ବଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଛଅଟି ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଥିଲେ, ଶୁଭ କ୍ରିୟା ସହିତ, ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଧନ ଭାବେ। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସିଧା ଚାଳିଥିବା ଯୋଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ରକ୍ତିମା ଘୋଡ଼ା ନିଜ ଚାବୁକରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମାନ। କୌଣସି ମାନବ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଆପଣମାନେ ଅପରାଜେୟ, କୌଣସି ଦୋଷ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ। ଏବେ ତୃଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ହିମ୍ସା ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୁରମ୍ଧି ଉପାସନା ପାଇଁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ଜଳଧାରା, ଯୁବତୀମାନେ, ଅନୟାସ ଗାୟମାନେ ର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ନିବେଦନ ଚାହୁଁଛ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଚିହ୍ନିତ ଗାୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦେଇ, ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଏହି ଦେବମାତାମାନେ ତିନି ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ। ଗୋଧନର ସ୍ୱାମୀ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଗାଓ, ସତ୍ୟପୁତ୍ର, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ। ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚାଲିଛନ୍ତି, ରକ୍ତିମାମାନେ ବଳି କୁଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛୁ। ଗାୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ପାନୀୟ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ତାହା ପାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୃହକୁ ଯାଅ, ମଧୁପାନ କରି, ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସାଥିରେ ମୈତ୍ରୀରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଅ। ପ୍ରିୟମେଧାମାନେ, ଗାଓ, ପୁନିପୁନି ଗାଓ, ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଗାଓ, ଦୂର୍ଗ ସମାନ ଶକ୍ତିରେ ଗାଓ। ଗର୍ଗର ତାଙ୍କ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଗୋଧା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଧ୍ୱନି କର, ପିଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱନି କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତି ଉପରେ ଉଠାଇ ଧର। ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଗାୟ ଅନାୟାସରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ଅଚଳ ଥିବା ସୋମକୁ ଧର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନୀୟ ହେବାକୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ପିଲେ, ଅଗ୍ନି ପିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ; ଭଗବାନ୍ ବରୁଣ ଏଠାରେ ବସୁନ୍ତୁ, ଜଳ ଗାୟମାନେ ଦୁଧ ଦେବା ପରି ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଛି। ତୁମେ ଭଲ ଦେବତା ବରୁଣ, ଯାହାପାଇଁ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁ ତୁମ ଶିଖର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଉପଯୁକ୍ତ ନାଳୀ ପରି। ଯିଏ ଭଲ ଯୋଜନାରେ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉପାସକ ପାଇଁ ଚଳାଇଥିଲେ, ସେ ଦକ୍ଷ ନେତା, ତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ମୁକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ପରି। ହେ ଶକ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ, ଦୂରରୁ ତୁମ ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ପାକାଯାଉଥିବା ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଛ। ନବୀନ ରଥରେ ଦଢ଼ିଆ ପିଲା ପରି, ସେ ମହିଷକୁ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରିଦେଲେ, ନିବେଦନ ବଣ୍ଟିଲେ। ଏବେ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଡ ଦମ୍ପତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର, ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ହଜାର ପାଉଁ ଥିବା ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗ କର, ମଙ୍ଗଳ ନେଇ ଆସ, ଅପଦ ନ ଦିଅ। ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସ୍ତୁତିର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ; ତାଙ୍କ ଦୟାର ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କ ଦାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ପୂର୍ବତନ ଗୃହକୁ ଅନୁସରି, ଏହି ପ୍ରିୟମନା ଭକ୍ତମାନେ କୁଶ ଓ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ନିବେଦନ ସହିତ ପୂର୍ବ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଜନମାନେ ରାଜା, ରଥରେ ଅସ୍ତ୍ରାଣୀ, ଅକ୍ଷୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେଇ ବୃତ୍ରନାଶକ ମହାନ୍ତକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୌରବ କର, ଯିଏ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ବହୁବାର ଡାକାଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମାନ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ବଜ୍ର ତାଙ୍କ ହାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଛି। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳୀ; ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ, ଗୋଧନ ପ୍ରବାହିତ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ କମିଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମ ପାଖରେ ଶତ ଦିଗ ଓ ଶତ ପୃଥିବୀ ଥାଏ, ତଥାପି ଏକ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଜଗତ୍ ମିଶି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତାରିତ, ଶକ୍ତିରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହଯୋଗ ନେଇ ଆସ। କୌଣସି ଦେବତା କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘାୟୁ ମାନବ, ଯେଉଁମାନେ କଷ୍ଟରେ, ତାଙ୍କୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଥିବାମାନେ, ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେ, ସେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜିଛନ୍ତି। ତୁମକୁ, ମହାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ଯିଏ ଗଭୀର ଜଳ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଉପାସିତ, ସେ ଉପାସନାର ଯୋଗ୍ୟ। ଆମ ପାଇଁ ଉଠ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ବଡ଼ ସହଯୋଗ ପାଇଁ; ଆମକୁ ଦୟା କର, ବିର, ବଡ଼ ଯଶ ପାଇଁ ଉଠ, ଦାନ ପାଇଁ ଉଠ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଉଠ।