ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମନ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଏଇ ବନ୍ଧନ ଆମକୁ ରୋକି ରଖୁନାହାନ୍ତୁ, ଏଇ ବିପଦ ଆମ ଉପରେ ଆସିନପାରୁନାହାନ୍ତୁ। ମହାନ ଦେବତା ଆମକୁ କୃପା କରି ଚୟନ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯଶସ୍ବୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁ ଫନ୍ଦ ରଖନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମଠାରେ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ। ହେ ଦେବଗଣ, ଆମକୁ ସବୁଦିନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତାପରେ ସେମାନେ ମହାଦେବୀ ଅଦିତିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ହେ ଅଦିତି, ମହା ଦେବୀ, ଆମ ଉପରେ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଜନ୍ମନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ନିରାପଦ ରହନ୍ତୁ, କିଛି ଅପମଙ୍ଗଳ ଘଟୁନାହିଁ। ଯେପରି ଏକ ସରଳ ପଥ ଅବାଧ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଥାଏ, ସେପରି ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ଓ ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ସୁବିଧା ଓ ବିସ୍ତୃତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଜନତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ, ଦୋଷହୀନ ଓ ଆତ୍ମପ୍ରଭାଶାଳୀ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ଅପରିଚଳିତ, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ସବୁ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ଅଦିତି ବନ୍ଧିଥିବା ଚୋରକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି ତୀବ୍ର ବ୍ୟଥା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଛୁ। ଆପଣମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ, ଅପରାଧ ପୁନର୍ବାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହି ନୂତନ ମୁକ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ବନ୍ଧିଥିବା ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଆମ ହେଉ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ସେଠାରେ କିଛି କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଭିବସ୍ୱତଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ବା କୃତ୍ରିମ ବାଣ ଆମକୁ ବୟସ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତ ନଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ, ଶତ୍ରୁତା, ଶତ୍ରୁଭାବ ଓ ସମସ୍ତ ମହାପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ତାପରେ ଭକ୍ତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁ ପରି ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୁଭ ଓ ବିଜୟୀ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ତୁମର ଦୟା, ତୁମର ବିଶ୍ୱଜ୍ଞାନ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପିଛି। ତୁମ ଦୁଇ ହାତେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାରକୁ ଆବୃତ କରିଛି। ଅମୋଘ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଶ୍ୱାନର ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ଆମକୁ ସହଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ରଥ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ତୁମେ ଧନଦାତା, ଦୟାଳୁ। ତୁମେ ପୁରାତନ ସ୍ତୁତିର ଅଧିପତି, ଲୋକଙ୍କ ନେତା, ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମ ରସ ପାନ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ। ମାନବ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କେହି ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କେହି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମ ସହିତ ଯୋଜି ଆମେ ଜଳରେ, ରୋଷଣୀରେ, ଧନରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା। ତୁମକୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞରେ, ସ୍ତୁତିରେ ଡାକୁଛୁ, ଯେପରି ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ ସମୟରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ। ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ମଧୁର, ତୁମ ନେତୃତ୍ୱ ମଧୁର, ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମ ଶରୀର ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଘର ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଅବସର ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ରଥ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କର ପଥ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିପାରିବା। ସୋମର ଆନନ୍ଦ ସହ ଆସ, ମଧୁର ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି। ସିଧା ଲଗାମ ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ଯୋଜାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠି ଅଶ୍ୱମେଧ ଅନୁଷ୍ଠିତ। ସେଠାରେ ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆତିଥିଗ୍ବକୁ ଛଅଟି ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଥିଲେ, ପବିତ୍ର କ୍ରିୟା ସହିତ, ଯାହା ସ୍ଥାୟୀ ଧନ ଭାବେ ରହିଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ନିଜ ଚାବୁକ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେଉଁମାନେ ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଜୟ, ତାଙ୍କ ଉପରେ କେହି ଅପବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏବେ ପୁରନ୍ଧି ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଦେଉଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ମାନିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଡାକୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ଜଳର ଧାରା, ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଧାରା, ଅନଯୁକ୍ତ ଗାୟମାନଙ୍କ ମାଳିକ, ତୁମେ ହବି ଚାହୁଁଛ। ଏହି ଚିତ୍ର ଗାୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ସୋମ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ମାଆ, ତିନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗନ୍ତରେ। ଗୋମାନଙ୍କ ମାଳିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ସତ୍ୟପୁତ୍ର, ସତ୍ୟ ଅଧିପତିଙ୍କୁ। ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ଚଳିଛି, ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ପବିତ୍ର କୁଶରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛୁ। ଗାୟମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମଧୁର ପାନୀୟ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସେ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ଏହା ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ। ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନିବାସକୁ ଯାଅ, ମଧୁ ପିଇ, ତିନି ସପ୍ତ ପଦରେ ମିତ୍ରତାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ଏହିପରି ଭାବରେ ଭକ୍ତମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା, ରକ୍ଷା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।