ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥିରେ ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଳବନ୍ତ, ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୋନାର ଧନର ମାଲିକ, ସେଇ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚଳାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ, ଯାହା କି ମାଟି ତଳେ ଲୁଚିଛି କିମ୍ବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଞ୍ଚିତ ଧନ, ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ହାତରେ ବଜ୍ର, ତାଙ୍କର ଚେହେରା ଶୋଭାମୟ, ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ହଳଦିଆ, ଏବଂ ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଆମେ ଏବେ ତୁମକୁ ବଳି, ସ୍ତୁତି ଓ ଶୀଘ୍ର କଥନ ଦେଉଛୁ। ସୋମର ଅର୍ପଣ ସହିତ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶ୍ରୀମୟ, ସୋମପାନୀ, ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ, ସୋମ ପିଡ଼ୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାଗ୍ୟ। ଆମେ ଏହି ବଳଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛୁ, ଏଠିଏ ଏକତା ମନରେ ସୋମ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଶୋଭା ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିରୋଧୀ ଉଲ୍ଲୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ହୁଏ, ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯିଏ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଓ, ଏଠାରେ ଆସ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁନି ପଚାରିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅପୁରୁଷସ୍ୱଭାବିକ କି? ବୃତ୍ରବଧ କରିଥିବା ତାଙ୍କର କୌଣସି ଖ୍ୟାତି ନାହିଁ କି? ତାଙ୍କର କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅଦୃଢ଼ କି? ବୃତ୍ରବଧ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଖିଛନ୍ତି କି? ସେ ସମସ୍ତ ଚତୁର ଠକବାଜମାନେକୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ପଣିମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।” ଏହିପରି, ଭକ୍ତମାନେ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଏବଂ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଶକ୍ତିହୀନ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ। “ହେ ବଳଶାଳୀ, ଧନଦାତା, ଦୂରରୁ ଆସି ଆମର ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ। ଆମେ ତୁମର ପ୍ରେରିତ ଗାୟକ, ତୁମ୍ଠାରୁ ଅଲଗା କୌଣସି ଦାତା ନାହିଁ, କୌଣସି ସହାୟକ ନାହିଁ। ଆମର ଦୁଃଖ, ଭୂଖ ଓ ଶାପ ଦୂର କର, ଆମକୁ ତୁମର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ଉପଦେଶ ଦିଅ, ସକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ପଥ ଦେଖା। ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ତିଆରି ଅଛି, ଭୟ କରନ୍ତୁନାହିଁ, ସଙ୍ଗୀମାନେ। ଦୁଷ୍ଟ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବ, ସେ ନିଜେ ଦୂରେ ହଟିଯିବ।” ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆଦିତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୟା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। “ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୟା ଓ ଭଲ ଶୁଭକାମନା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆର୍ୟମାନ, ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ଉପରେ ଉଠାଇ ନେଉ, ଆପଣମାନେ ଯେପରି ଜାଣନ୍ତି। ତୁମର ରକ୍ଷା ଓ ଆଶ୍ରୟ ଅଦ୍ଭୁତ, ଶୋଭାରେ ଭୂଷିତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପୂଜକଙ୍କ ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ମହାନ—ଆମେ ତୁମର ରକ୍ଷାକୁ ବାଛୁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଅପକାରରୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ। ଯଦି କୌଣସି ଥକିଥିବା, ସୋମ ପିଡ଼ୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଅଛି, ଆମକୁ ତାହା ଦିଅ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ। ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଅପାର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଅଛି, ସେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ପାପହୀନ। ଆମେ କୌଣସି ବାଧାରେ ବନ୍ଧା ହେବା ନାହିଁ, ମହାନ ଦେବତା ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଲାଗାଯାଉଥିବା ଫାନ୍ଦ ଆମକୁ ଛୁଇଁନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ମହାଦେବୀ ଅଦିତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ହେ ଅଦିତି, ଆମକୁ ଦୟା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଗଭୀର ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆମ ପିଲାମାନେକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରୁନ୍ତୁ। ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନର ରାସ୍ତା ଅବିରୋଧ ଓ ବିଶାଳ କର। ଯେଉଁମାନେ ଲୋକମାନେର ମୁଣ୍ଡ, ନିଷ୍ପାପ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଧୂର୍ତ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଉଲ୍ଲୁମାନେର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଅଦିତି ବନ୍ଧିତ ଚୋରକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ତୀବ୍ର ବେଦନା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅପସାରିଯାଉନ୍ତୁ। ଏପରି ଦୟାଳୁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଅତୀତରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରିଆସୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁନଃପୁନଃ ହେଉଥିବା ପାପ ପ୍ରତି ବି ଆମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ନୂତନ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ମାନଙ୍କ ପରି, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଏଠି ଆମର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଭିବସ୍ୱତଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା କୃତ୍ରିମ ବାଣ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତ କରୁନାହିଁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ, ଶତ୍ରୁତା, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ଆମଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ପୁନି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମିତ୍ରର ପରି ଆହ୍ୱାନ କଲେ—“ତୁମେ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲର ନାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବିଜୟୀ। ତୁମର ତାପ ଅଧିକ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ମହାନ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ। ଏହି ମହାନତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମର ଦୁଇ ହାତ ସୁନାର ବଜ୍ର ଧରି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଘେରି ରହିଛି। ବିଶ୍ୱାନର, ଧନର ନାୟକ, ଅଦମ୍ୟ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ରଥ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଆର୍ଥିକ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଯିଏ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁଳନାହୀନ, ଯାହାକୁ ଲୋକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଡାକନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।