ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ଚେଷ୍ଟାରେ ଏକ ମହାତ୍ମା ସରମା, ତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗୋଷ୍ଠୀ ଗୋଲାକୁ ଖୋଜି ବିଷୟରେ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଏକ ପାତଳ ଚିରା କରି, ଗୋଟିଏ ତଳକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଫଳରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭାତ ସହିତ ଖୁସିରେ ମନାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୃଢ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁଷ୍ଟୁଭ ଓ ସ୍ତୋମ ସହିତ, ସାତଜଣ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସହିତ ଗାନ କରି, ନବ ଗାୟକଙ୍କ ସହିତ ଏକ ପାତଳକୁ ଚିରା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷମତା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଭାଲାକୁ ଚିରା କରି, ଦଶ ଗାୟକଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଗୁର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ସେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସୂର୍ୟ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀର ସମୂହକୁ ବିସ୍ତାର କରି, ଆକାଶକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଧରିଥିଲେ। ସେ ଚାରି ନଦୀର ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାନରେ, ମଧୁର ଝରଣାମୂଳକ ଅନୁଭବ କରାଇଥିଲେ। ପୁରାତନ ସମୟରୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଚାଲିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଭାତ, କଳା ଓ ଲାଲ ରୂପରେ ଚାଲିଛି, ପ୍ରତିଟି ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି। ପୁତ୍ର, ପୁରାତନ ସମୟରୁ ସମ୍ପର୍କକୁ ଧରିଥିଲେ, ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଧରିଥିଲେ; ସେ ତାଙ୍କର ମାଧ୍ୟମରେ କଳା ଓ ଲାଲ ଦୁଧକୁ ରଖିଥିଲେ। ପୁରାତନ ସମୟରୁ, ନିମ୍ନଭୂମି ଓ ଉଚ୍ଚତା, ବାତାବରଣ, ଅମର ମାନବଙ୍କ ନୀତିକୁ ଧରିଥିଲେ; ଅନେକ ହଜାର, ସହୋଦରୀମାନେ, କ୍ଷୟହୀନ, ଅମର ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ପୁରାତନ ସମୟରୁ, ଯୁବ ଲୋକମାନେ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ନୂତନ ଗୀତ ସହିତ, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଖରେ ଆସୁଛନ୍ତି; ଯେମିତି ପତିଙ୍କ ପାଖରେ ଜୀବନ, ତେମିତି ଚମକଦାର, ରାଦୀୟ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ଚିନ୍ତାର ସହିତ ଛୁଆଁ କରୁଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଧନ ତୁମ ହାତରେ କମି ନାହିଁ, ନାହିଁ ଅବସ୍ଥାନ; ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅବିଚଳିତ—ଆମକୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ କୌଶଳ ଦିଅ। ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଟାମାଙ୍କର ଗୀତ ତୁମ ପାଇଁ ପୁନର୍ଜୀବିତ; ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଆମକୁ ଭଲ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯିବା। ତୁମେ ବହୁତ କ୍ଷମତାଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ—ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଗୁଣୀ, ଦାନଶୀଳ ଲୋକ ଦ୍ରୁତ ଆସନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆକାଶକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ତେବେ, ସେ ଚାରି ପାହାଡ଼କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଦୃଢ଼ ମାଉଣ୍ଟେନମାନେ ଭୟରେ ତଡ଼ାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ହାର୍ନେସ କରି, ସେ ଗାୟକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ହାତରେ ବୋଲ୍ଟ ଦିଅନ୍ତି। ଏହା ସହ, ସେ ବହୁତ ସମ୍ବେଦନାରେ ଅନେକ ବିପକ୍ଷ ଦୁର୍ଗକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ; ତୁମେ ଆହୁରି ଅର୍ପଣର ଆନନ୍ଦ ଉଠାଉଛ। ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୁଷଣଙ୍କୁ ପତନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ କୁଟସାକୁ ଯୁବ ହେବା ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତୁମେ, ମିତ୍ରମାନେ ଦ୍ବାରା ପ୍ରେରିତ, ଜିତ୍ତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବ୍ରିହତ୍ ସମ୍ଷ୍ଠିକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତାଧିକ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ। ତୁମେ, ବୋଲ୍ଟର ଧାରକ, ଆମର ସତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାଟି ଦେଖାଇଥିଲେ, ଯେପରିକି ଗଛକୁ କାଟିବାରେ ଗଛକାଟିବା ମାନେ। ତୁମେ ମାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟ ଆସିବାକୁ ଆହୁରି ଆହୁରି ନିମନ୍ତେ ଆହୁରଣ କରିଥିଲେ। ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନର ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ; ବିଜୟର ପ୍ରତିକାଙ୍କରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ପୁରୁକୁତ୍ସା ପାଇଁ ସାତ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଧାରାର ଭଳି, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷରୁ ସୁରକ୍ଷା କରେ। ଏହିପରି, ଗୋଟାମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ, ତୁମ ପାଇଁ ଗାଉଥିଲେ। ଆମକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଧନ ଦିଅ; ତୁମର ଶକ୍ତି, ଆମକୁ ଦ୍ରୁତ ଆସିବାକୁ ନେଇଯିବା। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତ୍ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ, ତାଙ୍କର ମାନବ ସମ୍ପର୍କରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଆକାଶରୁ ଉଠି, ଦୃଢ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାରେ, ପୃଥିବୀକୁ ଚଳାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଅନେକ ଧନ ଓ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଯେମିତି ଶିଶୁମାନେ ଅବିକାରୀ ଓ ଅବିକାରୀ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଥିଲେ। ମାରୁତ୍ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନେକ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଧନ ଓ ବିଜୟରେ, ମାନବଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ସମ୍ମାନକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏହିପରି, ମାରୁତ୍ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆମକୁ ସହସ୍ଥାନୀୟ ତଥା ଧନୀ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏକ ଦୀର୍ଘ କାଳର ଦେଖା ଓ ଶକ୍ତିର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ, ଯାହା ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ଯେ କିପରି ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଦିଗଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ଅଙ୍ଗରେ ଆମେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛୁ।