ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଗାୟିତ ଯାଉଥିବା ଏହି ହ୍ୟମ୍ନ ଆଜି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା । ସତ୍ୟର ଅନେକ ମହାନ୍ ସ୍ତୁତି ରଚିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଗାୟକଙ୍କ ଭାବନା ସ୍ବତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ ଭାବେ ବହିଯାଇଛି । ଇନ୍ଦ୍ର ଅପାର ସମ୍ପଦ କମ୍ପିତ କରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି । ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେଉଁମାନେ, ଗୋମାନ୍ୟ, ସୋମର ମୁଣ୍ଡମାନେ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି । ଆମେ ଆହ୍ବାନ କରୁଛୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ—ଉଦାରମନା, ବଳଶାଳୀ, ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ଜ୍ଞାତା, ଧନର ଶ୍ୱାମୀ । ଆପଣ ଯେଉଁଠି କୁତ୍ସ, ଅତିଥିଗ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଆମେ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଅଶ୍ୱଦମ୍ପତି, ଶତଶକ୍ତିଧର, ଆମ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ । ତରଳ ଧାରାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ରସ ଝରିବେ—ଯେଉଁ ସୋମ ଦୂରେ ଅଥବା ନିକଟରେ ଚାପିଯାଉଛି, ସେଉଁଟି ଆମ ପାଇଁ ହେଉ । ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ନାଶ କର, ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦେ; ସମସ୍ତ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ । ଚୟିତ ଅଂଶମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆପଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସମୀପକୁ ଆସ, ମିତ୍ର ଭାବନା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ । ଆମକୁ ବିଜୟୀ କର, ଜନସ୍ୱାମୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଦିଅ । ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ । ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆପଣଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ । ଆମ ଉପହାର ଓ ଦିବ୍ୟ ଆହ୍ବାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଲାଭ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ । ମୁଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ସଦା ସ୍ତୁତି ସହିତ ସଂଘର୍ଷକୁ ଯାଏ । ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜେ, ହେ ଦେବ, ଅନ୍ଧକାର ଦମନକାରୀ, ଅଶ୍ୱଦମ୍ପତି, ଉତ୍ସୁକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ବୀରତାମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କବିମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଗାନ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଦାତା, ଘୃତ ଧାରା କରି, ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷମାନେ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରନ୍ତି । ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ଯେଉଁ ସୋମ ଚାପାରେ ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଆପଣ ସମ୍ବରଣ ଓ କୃଷଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ । ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକାସାଥି ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ । ଭାସୁ, ରୁଦ୍ରମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ । ପୂଷଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ ଆମ ଆହ୍ବାନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସାତ ନଦୀ, ଜଳ, ବାୟୁ, ପାହାଡ଼, ବନର ଦେବତା ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ଧାରଣ କର, ସେଉଁଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହି ସମ୍ପଦ ସହିତ ସଭାରେ ଆମକୁ ମନେରଖ; ଭଗା, ଦାତା, ଆମ ଅଂଶ ବଢ଼ାନ୍ତୁ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ । ଯୁଦ୍ଧର ଶ୍ୱାମୀ, ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ୱାମୀ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ପଥରେ ନେଇଯାନ୍ତୁ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ । ଆମର ଉପହାର ଓ ଦିବ୍ୟ ଆହ୍ବାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ, ଆମ ଅର୍ପଣ ଶୁଣାଯାଉ । ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ ଶୁଭାଶୀଷ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ଅଛି; ହେ ଉଦାର, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମକୁ ଦିଅ; ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଖାଦ୍ୟ ଧାରା କର । ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଦେଉଛୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ; ଆପଣ ଆମର; ବିଳମ୍ବ ନ କରି, ବିଶାଳ, ଅପାର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଦିଅ; ପ୍ରସ୍କନ୍ବକୁ ଏହି ଧନରେ ଆନନ୍ଦିତ କର । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ବୀରତାମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଘୋଷିତ ହେଉଛି ଏବଂ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି । ତୁମର ସମ୍ପଦ, ହେ ବୃକ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ । ଶତ ଧଳା ବଳଦ ଆକାଶରେ ତାରା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସେମାନଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଆକାଶ ଅବିଚଳିତ ଅଛି । ଶତ କାଠି, ଶତ କୁକୁର, ଶତ ପୁରୁଣା ଚର୍ମ, ଶତ ଉନ୍ନ ତୁଳି, ଏବଂ ଚାରିଶେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର । କାଣ୍ବବଂଶୀମାନେ ଶୁଭାଶୀଷ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯୁବକରୁ ଯୁବକକୁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଯାଆନ୍ତି; ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ସପ୍ତଜନ ଧନାଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ; କଳୁଷିତ ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା କୃଷ୍ଣମାନେ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ ହରାଏ ନାହିଁ । ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ, ବୃକ, ତୁମ ସମ୍ପଦ ଅକ୍ଷୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ; ଆକାଶର ଅପାର କ୍ଷମତା ପରି । ପୂତକ୍ରତୁ, ମୋ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର, ବୃକ; ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଧନ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ଅଛି । ମୋର ଶତ ଗଧା, ଉନ୍ନ ଧାରୀ ଶତ, ଶତ ଦାସ, ଏବଂ ଅନେକ ମାଳା । ସେଠି, ପୂତକ୍ରତୁ ପାଇଁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବିକାଶ ପାଇଲା; ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଝୁଣ୍ଡରେ । ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୀଘ୍ର, ହବି ଗ୍ରାହକ, ରଥକୁ ଭଲଭାବେ ଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛନ୍ତି; ଶୁଭ୍ର ଅଗ୍ନି ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି; ମହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ଉଦିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚମକୁଛନ୍ତି । ଦେବମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ତ୍ୱରିତ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; ନାସତ୍ୟମାନେ, ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ; ଏହି ତୃତୀୟ ସୋମ ଚାପାରେ ପାନ କର । ଦେବମାନେ, ତିନି ଓ ଏଗାର, ସତ୍ୟବାନ୍, ସତ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖାଦେଲେ; ଆମ ଯଜ୍ଞ ଓ ସୋମ ଗ୍ରାହଣ କର, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ଚମକୁଥିବା ଦେବତାମାନେ, ପାନ କର । ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ କରିଛ; ସ୍ୱର୍ଗର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀର ଅଞ୍ଚଳର ଦେବତା; ହଜାର ସ୍ତୁତି, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଗାଈ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ପାନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି । ଏହି ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ପୂଜ୍ୟମାନେ; ଏହି ଗୀତ, ନାସତ୍ୟ, ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର; ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ଉପହାର ଦିଅ । ପୁରୋହିତମାନେ, ସଚେତନ ଭାବେ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି ଓ ଚାଲାନ୍ତି; ଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୋକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଉଁଠି ଯଜ୍ଞକାରୀର ଅଂଶ ଜାଣନ୍ତି ।