ଏହି କଥା ରେ ମହାବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ଓ ସ୍ତୁତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘଟଣାବଳୀ ଉତ୍କଟ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ଦୟାଳୁ ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ଜଣିଛୁ, କାରଣ ସେ ଏତଶଙ୍କୁ ଧନ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ ସଫଳ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦଶଟି ଗାଏଁ ଦଳକୁ ନିଜ ଅଧୀନତାରେ ଆଣିଥିଲେ। ତେଣୁ କଣ୍ବଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ସେ ଶତ୍ରୁମାରୀ ଭାବେ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ, ଗୋଶାଳାରେ ରକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ହରିବଂଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିଲେ—ତାହା ଆମେ ମନେ ପକାଉଛୁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁ ଓ ସାଂବରଣଙ୍କ ସହିତ ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପାନ କରିଥିଲେ, ଯଜ୍ଞରେ ଅତିଥି ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୋଷଣ ଆଣିଥିଲେ। ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କୁ ଘୁମୁଠୁ ଜାଗେଇ, ନିରାପଦ କରିଥିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ହଜାର ଗାଏଁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଦାସ୍ୟୁମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସ ହୋଇଥିଲେ। ଯିଏ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ନୂତନ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କର; କାରଣ ସେ ଦାନରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ। ସପ୍ତମୁଖୀ ସ୍ତୁତି ଯାହା ପାଇଁ ରଚିତ, ସେ ନିର୍ମଳ ଇନ୍ଦ୍ର ତିନି ଲୋକର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବସି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ପ୍ରଥମେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ତାଙ୍କର ନବୀନ କୃପା ଆମେ ଜଣିଛୁ, ଗୋଧନ ଭରିତ ଦଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯାହାକୁ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଅପାର ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଆମେ, ସୋମ ଚାପି ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ। ଏ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ଆପଣ ଆମ ପାଖରେ ଅଧିକ ଦୟାଶୀଳ ହେବେ? ଆପଣ ପୂଜକଙ୍କ ସହ ଚାଲିବେ କେବେ? ଆପଣଙ୍କର ଦାନ ପୁନି ପୁନି ଆସୁ, ଦେବୀୟ ଦୟା ଆମେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିରେ କୃବିକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହତ କରିଥିଲେ, ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ଦୂର ଆକାଶକୁ ଧରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଥମ ନାୟକ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁଠି ଆର୍ଯ୍ୟ, ଦାସ, ବନ୍ଧୁ, ଶତ୍ରୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ଧନ ଅନ୍ତେଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଶଂସିତ। ପ୍ରେରିତ କବିମାନେ ମଧୁର ଘୃତ ଝରିଥିବା ସ୍ତୁତି ଗାଇଛନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପଦ ଓ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଛି, ଆମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି। ଯେପରି ଶକ୍ର ମନୁ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହିତ ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ, ତେଉଁପରି ତ୍ରିତଙ୍କ ସହିତ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ପୃଷଧ୍ର, ମେଧ୍ୟ, ମାତରିଶ୍ୱାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରେ ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ; ଦଶଶିପ୍ର, ଦଶୋଣ୍ୟ, ସ୍ୟୁମରଶ୍ମିଙ୍କ ସହିତ ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ, ସେ ନିତ୍ୟ ସତ୍ୟପଥୀ। ଯିଏ ଏକାକୀ ଗୀତ ରଚିଥିଲେ, ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ମିତ୍ରଙ୍କ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତିନି ପଦ ଚାଲିଥିଲେ। ଯେଉଁ ପୂଜାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଖୁସି, ସେଉଁଠି ଆମେ ଗୋଧନ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ଦାତା, ଆମ ବଡ଼, ବିରାଟ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିତା ହେଉଛନ୍ତି; ସେଇ ମଘବାନ୍ ଆମକୁ ଗାଏଁ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବଢ଼ିଥାନ୍ତି; ଆମେ ସମ୍ପଦ ଆଶା କରି, ଶତଶକ୍ତି ଧନାଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ। ଏ ଆଦିତ୍ୟ, କେବେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ? ଆମ ଦୁଇ ଜନ୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଅମୃତ ଶକ୍ତି ଚତୁର୍ଥ ହୋମରେ ସ୍ଥିର ରହୁ। ଯେଉଁ ପୂଜକଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ଆମର ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣନ୍ତୁ, କଣ୍ବମାନଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ। ପୁରାତନ ସ୍ତୁତି ପଢ଼ାଯାଇଛି, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ କହାଯାଉ। ଅନେକ ମହାନ୍ ସତ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା ରଚିତ ହୋଇଛି, କବିଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଅପାର ସମ୍ପଦ ଝାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି; ପ୍ରଭାଶାଳୀ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗୋମୁଣ୍ଡା ଓ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛି। ଆମେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନର ଅଧିପତି ଭାବେ ଡାକୁଛୁ। ତୁମେ କୁତ୍ସ, ଅତିଥିଗ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ଆମେ ସୋମ ରସର ଧାରା ଦୂର ଦେଶରେ ଓ ନିକଟରେ ଚାପାଯାଇଥିବା ରସ ଆଶା କରୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ଧନ ଆମ ପାଖରେ ଆଣ। ଚୟିତ ଅଂଶମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ସେଠି ଆମେ ଧନ ଆଶା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ସହଯୋଗ ଓ ମିତ୍ରତା ନେଇ ଆସ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସହାୟକ ଓ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଭାବେ ଆମ ପାଖରେ ଆସ। ଆମକୁ ବିଜୟୀ କର, ନୃପତି, ପୁତ୍ର ଓ ଧନ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ ତୁମ ନିକଟତମ ସହାୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ; ଆମ ଅର୍ପଣ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆହ୍ୱାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଦୟା ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ମୁଁ ସଦା ଶକ୍ତି ଆଶା କରି, ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଡାକେ; ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ଅଶ୍୵ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ଉତ୍ସୁକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଦେବତା ଭାବେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛି। ତୁମ ଏହି ବୀରତାମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କବିମାନେ ଗୀତରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି; ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଘୃତ ଧାରା ଦେଇ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଭଲ କାମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି; ସମ୍ବରଣ, କୃଷଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ସେଇପରି ଆମ ପାଇଁ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ ଆମ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ପୂଷଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ସପ୍ତନଦୀ, ଜଳ, ବାୟୁ, ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟପତି ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଧନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ; ଭଗା ଆମ ଦାନ ଅଂଶ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧପତି, ନୃପତି, ଆମକୁ ଶକ୍ତିକୁ ନେଇ ଚାଲନ୍ତୁ। ନିଜ ଅର୍ପଣ ଓ ଦେବୀୟ ଆହ୍ୱାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶ୍ରବଣ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ନିଶ୍ଚୟ, ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଉଛନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦାତା ଭାବେ ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଧନ ଓ ମହାସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ, ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କୁ ଖୁସି କରନ୍ତୁ।