ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ ସତ୍କର୍ମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଜାଦୁକର କୁ ପ୍ରତିଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ, ସେ ଆସିବା ଓ ଯିବାରେ କିଛି ଭଲ ମିଳେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଓ ବୀର ପୁରୁଷ ନିମନ୍ତେ ଦେବମାନେ ନିର୍ମଳ ଉପକାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ମହିମା ଓ ଶୁଭ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି—ଯେଉଁ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଅପକର୍ମ ଅଛି, ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ ହେବା ସମ୍ଭବ, ସେ ସବୁକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଦେବମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ଯାହା ତୃତା ପାଇଁ ଲାଭ ହେଉ। ଏହି ଉପକାର କ୍ଷମା ଓ ନିର୍ମଳତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହିପରି ଦେବମାନେ ଆଉ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି—ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଆକାଶର ଝିଅ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୃତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା ପାଇଁ ଦୂରେ ଦୂରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଉପକାର କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଯଦି ହାର, ମାଳା କିମ୍ବା ଆକାଶର ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା, ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ତୃତା ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଦୂର କରିଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ଅଭିଲାଷିତ ଅଂଶ, ତୃତୀୟ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ନିର୍ମଳ ଉପକାର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରି ଆଣନ୍ତି। ଏଠି, ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି—ଯେପରି ଏକ ଖଣ୍ଡ ଦିଆଯାଏ, ଏକ ଖୁର ଦିଆଯାଏ, କିମ୍ବା ଋଣ ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଉପକାର କରନ୍ତି। ଏହି ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ଦେବମାନେ କହନ୍ତି—ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହୋଇଛୁ; ହେ ଉଷା, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମେ ଭୟ କରୁଥିଲୁ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦିଅ। ଏହିପରି ଦେବମାନେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାନ୍ତି—ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକମାନେ ଜୀବନର ମଧୁରତା ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ଅଧିକ ଧନ ଓ ଉତ୍ସବର ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ମଧୁରତା ଉପରେ ଆସି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ମଧୁରତାର ମୂଳ କେଉଁଠି? ସୋମା ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଅଛନ୍ତି, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା ଗ୍ରହଣ କରି, ସୋମା ଏକ ଦୂତ ଭଳି ପରମ୍ପରାଗତ ଧନ ଆଣିଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି। ସୋମା ପାନ କରି ଆମେ ଅମର ହୋଇଗଲୁ, ଆଲୋକକୁ ପାଇଲୁ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲୁ; ଏବେ ଶତ୍ରୁତା କି କରିପାରିବ? ଅମର ସୋମା, ଏକ ମନୁଷ୍ୟର ଦୁଷ୍ଟତା କି କରିପାରିବ? ଏହିପରି, ସୋମା ପାନ କରିବା ସମୟରେ ହୃଦୟରୁ ଆମେ ଉପକାର ଚାହୁଁଛୁ—ପିତା ନିଜ ପୁଅକୁ ଯେପରି ଦୟା କରନ୍ତି, ସୋମା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦୟା କରନ୍ତୁ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ମିତ୍ର ଭଳି ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ କୁ ଆଣନ୍ତୁ। ସୋମା ପାନ କରୁଥିବା ମୋ ମିତ୍ରମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରଥରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହେଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ଭଳି; ସେମାନେ ମୋତେ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସୋମାର ଥିବା ତରଳ ଆମକୁ କ୍ଷୟ ରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସୋମା ଅଗ୍ନି ଭଳି ଆଲୋକ ଦେଉ, ଆମ ଧନ କମିଯିବା ଦିଅ ନାହିଁ; ସୋମାର ଉତ୍ସାହ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଭଳି, ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ। ଉତ୍ସାହିତ ମନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର ଚାପି ରସ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ଧନ ଭଳି; ସୋମା ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନକୁ ଯେପରି ଆଣିଦେଇଥିବା, ତୁମେ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ କୁ ଆଣନ୍ତୁ। ସୋମା ରାଜା, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ନିବଦ୍ଧ, ଏହା ଜାଣ; ଶିଳ୍ପ ଓ ଶକ୍ତି ହେଇ ଆମେ ଅସଫଳ ହେବା ଦିଅ ନାହିଁ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛାମାନେ ଦୂର କରିବା ଦିଅ ନାହିଁ। ସୋମା, ତୁମେ ଆମ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛ; ସବୁକିଛି ଦେଖୁଛ; ଯଦି ଆମେ ତୁମର ନିୟମ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଛୁ, ଦୟା କର, ଶୁଭ ମିତ୍ର, ଦେବତା, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ। ଉଦାର ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏହି ସୋମା ପାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଏହି ସୋମା ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁଠି ଆମ ଜୀବନ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ହେଉ। ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ, ଶକ୍ତିହୀନ, ଦୂରେ ଦୂରେ ଯାଉ; ରୋଗ ଦୂରେ ଦୂରେ ଯାଉ; ସୋମା, ଆମକୁ ସହଯୋଗ ଦେଇ ଉପରେ ଆସ; ଆମେ ସେଠି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁଠି ଜୀବନ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ହେଉ। ସୋମାର ଏହି ତରଳ, ଯାହା ଆମ ପିତୃମାନେ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିଲେ, ଅମରତ୍ୱ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଏହି ସୋମାକୁ ଆମେ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଉଛୁ—ଆମେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସୋମା, ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ଏହି ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଆମେ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଉଛୁ—ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଇଯାଉ; ନିଦ୍ରା କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରୁ ନାହିଁ; ସୋମାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଆମେ ସମ୍ମିଳନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ କଥା କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସୋମା, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜୀବନର ଦାତା; ସବୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆମ ଜନମାନ୍ୟକୁ ଆଲୋକ ଦେଉଛ; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ତୁମର ଉପକାରୀମାନେ ସହ ଆମକୁ ପଛରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହିପରି, ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ—ଉଦାର ଦାତା ଭଳି, ମଘବନ୍ ଭଳି, ଯିଏ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଅଧିକ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ହଜାର ଭଳି। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ ଅନୁୟାୟୀ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ, ଉପାସକ ପାଇଁ ବାଧା ଦୂର କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଉପହାର ଗିରିର ଝରା ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପି ଥିବା ସୋମା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା, ପ୍ରଶଂସାର ଗାୟକ ଭଳି; ଝିଲା ଭଳି ଉପହାର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଭରିଦେଉଥିଲା। ଉପାସକମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ମଧୁର ମଧୁ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ; ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଦୟାଳୁ ଦେବତା ଭଳି, ତାଙ୍କୁ ଆମକୁ ଉପକାର କରିବା ପାଇଁ ଆଣିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ଅନୁଷ୍ଠାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାର୍ତ୍ତିକ ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ; ଉପହାର ତାଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ ରୁଚିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା, କନ୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଗାଈ ଦେଇଥିଲେ।