ଏକ ସମୟର କଥା, ବଡ଼ ପରିବାରର ଉତ୍ସବ ଓ ମହିମା ପାଇଁ, ବାୟୁଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଲା—“ଓ ବାୟୁ, ଆମ ପରିବାରକୁ ଆସ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁତ ବଳି ଦେଇଛୁ, ଏବଂ ଏଠି ଏବେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ବଳି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ।” ବାୟୁ, ଯିଏ ଘୋଡ଼ାସାହିତ ଧନ ଆଣନ୍ତି, ତିନିଥର ସାତ ଉଷା ସହିତ, ସେହି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଚମକୁଥିବା ସୋମରସ ପାନ କରି, ଦାନ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ। ସେଉଁଠି, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି, ନିଜେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ—ସେହି ଦାନ, ପ୍ରଶଂସା, ନହୁଷଙ୍କୁ, ନମ୍ରତା, ଭଲ କାମ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ ଥିଲା। ଏହି ମହିମାମୟ ସ୍ତୁତିରେ, ବାୟୁ ଘୃତ ଲାପ୍ତ ଦେହରେ ଚମକୁଥିଲେ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହେଉଥିଲେ। ପ୍ରିୟ ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ, ସାଠି ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ଷଣ୍ଡ ଘୋଡ଼ାର ଆସନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେପରି ଅବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈମାନେ ଝୁଣିକୁ ଆସନ୍ତି, ସେପରି ଅବନ୍ଧ୍ୟାମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଶତ କାମେଳି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଭାରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ଏବଂ ଧଳା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ ଶତ ଦେଖାଗଲା। ଏଉଁଠି, ବଳବତୀ ବଲ୍ଭୂଥୁ ପରି ଶତ ଦାସ ଦାସୀ ଭିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଦେଲେ; ଏହି ଲୋକମାନେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ଏପରେ, ଏକ ମହାନ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଦକ୍ଷତା ଲାଭ କଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ନିୟୋଜିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଏବଂ ଅଦିତ୍ୟମାନେ ଉପାସକଙ୍କୁ ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଲେ। ସେମାନେ ରକ୍ଷା କଲେ, ଯେପରି ଦୁଃଖ ଓ ପାପ ଆସିନପାରିବ, ଦୟାଳୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାପ ଓ ଅପରାଧ ଜାଣି, ସେଗୁଡିକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ, ଚିଡ଼ିଆର ପଙ୍ଖି ପରି ଆମ ଉପରେ ଶରଣ ବିସ୍ତାର କଲେ। ଅଦିତ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଓ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷାର ମାଲିକ ହୋଇ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଲେ, ଆମ ଉପରେ ଅପରାଧ ନ ହେଉ। ରଥଚାଳକ ପରି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଦିତ୍ୟଙ୍କ ଶରଣରେ ରଖିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ଓ ଦୋଷହୀନ; ଏହି ଦୟା ଅଦିତ୍ୟମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଅଦିତ୍ୟମାନେ ଶରଣ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠି କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ର, ଘାତ, କିମ୍ବା ଭାରୀ ଦୁଃଖ କିଛି କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଅସ୍ତ୍ରପରି ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି, ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଅଦିତି ମାତା ପରି ଆମକୁ ବିଶାଳ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ୍ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମାତା ହୋଇ ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଓ ଭଲ ଦେଖନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଦିତ୍ୟମାନେ ନଦୀପାର ଅଭିଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି, ଆମକୁ ଭଲ ତୀରକୁ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ, ଘୋଡ଼ାକୁ ଯେପରି ନେଇଯିଅନ୍ତି। ଏଠି କୌଣସି ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କିଛି ଭଲ ମିଳେନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଦୁଧାଳ ଗାଈ ଓ ବୀର ପାଇଁ ଭଲ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଲୁକାଇଥିବା କିମ୍ବା ଖୋଲା ଅପରାଧ ଅଛି, ସେସବୁ ତୃତିୟ ପାଇଁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଗାଈମାନେ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଆକାଶକନ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ତୃତିୟ ପାଇଁ ଦେଉନ୍ତୁ। ମାଳା କିମ୍ବା ହାର ହେଉ, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ତୃତିୟ ପାଇଁ ଦେଉନ୍ତୁ। ଭୋଜନ, ଶକ୍ତି, ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶ ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କ ଭଲ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର ହେଉ। ଯେପରି ଅଂଶ ଅଲଗା କରିବା, ଖୁର ଅଲଗା କରିବା, କିମ୍ବା ଋଣ ଶୋଧ କରିବା, ସେପରି ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର ହେଉ। ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ଦୋଷହୀନ ହୋଇଛୁ; ଓ ଉଷା, ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମେ ଭୟ କରୁଥିଲୁ, ସେହି ଦୂର ହେଉ। ଏହିପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ନିଜେ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିବାମାନେ ଜୀବନର ମଧୁ ଉପଭୋଗ କରି, ସମୃଦ୍ଧିର ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମାନବ ଏହି ମଧୁରତାକୁ ଗାଇ ଏକଠା ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ସୋମ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଅଛନ୍ତି, ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦୂତ ପରି ଆମକୁ ପରମ୍ପରାଗତ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ସୋମରସ ପାନ କରି, ଆମେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରିଛୁ, ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛୁ। ଏବେ ଆମେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁତାକୁ କଣ ଭୟ କରିବୁ? ହେ ଅମୃତ, ମରଣଶୀଳ ମାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଣ କରାଯିବ? ସୋମ, ଆପଣ ଆମପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ, ବାପା ପରି ପୁଅକୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଧୁ ପରି ବନ୍ଧୁକୁ ଯେପରି, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ କୁ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ। ଏହି ମୋର ସୋମ ପାନକାରୀ ସାଥୀମାନେ, ରଥରେ ଯୋଗାଯୋଗ ଘୋଡ଼ା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ମୋତେ ଚରିତ୍ରହାନିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସୋମର ହରା ମୋତେ କ୍ଲାନ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତି, ମୋ ପାଇଁ ଚମକନ୍ତୁ, ଆମ ଧନ କମିନଯାଉ; ସୋମ, ତୁମ ଉତ୍ସାହକୁ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧି ପରି ଗଣନା କରୁଛୁ—ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଆଗେଇ ଯାଅ। ଉତ୍ସାହିତ ମନରେ, ଆମେ ତୁମ ଚାପିଥିବା ରସକୁ ପାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ବଂଶୀୟ ଧନ ପରି; ସୋମ ରାଜା, ଆମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନକୁ ନେଉଥିବାପରି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅ। ସୋମ ରାଜା, ଆମକୁ ଭଲ ଥିବା ଦିଅ, ଆମେ ତୁମ ଆଦେଶରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍—ଏହା ଜାଣ। ଶିଳ୍ପ ଓ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ରହୁ, ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆମକୁ ଚାହିଁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସୋମ, ତୁମେ ଆମ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛ, ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଯଦି ଆମେ ତୁମ ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଥିଲୁ, ମିତ୍ରପରି ଦୟା କର। ଯେଉଁ ହଳଦିଆ ସୋମ ମୋତେ ମଦିରାପାନ କଲେ ହାନି କରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ରଖିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ; ଏହି ଅର୍ପିତ ସୋମ ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ସେ ଆମ ପ୍ରାଣ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଶକ୍ତ ହୋଇ ଦୂରେଇଯାଉ, ରୋଗ ଦୂର ହେଉ; ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସ—ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଣ ନୂତନ ହୁଏ, ସେଠି ଯିବାକୁ ଦିଅ। ସୋମର ଏହି ହରା, ଯାହା ଆମ ପିତୃମାନେ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିଲେ, ଅମୃତ ମରଣଶୀଳ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେହି ସୋମକୁ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ତାଙ୍କ ଦୟା ଆମ ଉପରେ ହେଉ।