ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ମହାନ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଅପାର ସମ୍ପଦ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସଦା ଅଭିଲାଷିତ ଧନର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଲୋକମାନେ ଦାନରେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଶୂନ୍ୟ ଧନର ନାଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଯେଉଁଠାରେ ଏକତ୍ରିତ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସପ୍ତ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବା ଉପଲକ୍ଷେ ଆଣିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ରସ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଅପରାଜିତ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦମ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲା। ଅପରାଜିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷାଦାନ କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ଏବଂ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଆମେ ଚାହାଁଥିଲୁ ବେଳେ ସୋମ ଚାପିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଗାଁ-ଘୋଡ଼ା ଭରିତ ଅଭୟାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା। ପୂର୍ବବତ୍ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଅନୁରୋଧ କରିଲୁ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଦେଉନ୍ତୁ। ହେ ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦାନର ଶେଷ ଆମେ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ; ସଦା ତୁମେ ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ପୁରସ୍କୃତି ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ। ଉଚ୍ଚ ଦେହବଳୀ, ବନ୍ଧୁ ଭଳି ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ପିଢ଼ିକୁ ଜାଣନ୍ତି। ମଘବାନ୍, ଭୃତ୍ର ସଂହାରକ ଏବଂ ସଦା ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଲାଗି ଯେଉଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହୁଏ, ସେଠାରେ ଆମ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ ଗୀତ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଏହି ବୀର, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲୁ, ଯିଏ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ବହୁ ପୂଜିତ ଦାତା, ଧନ ଦେବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମକୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉପହାର, ଧନ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଧନର ଅପରାଜିତ ପ୍ରଭୁ, ମହାପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଖ୍ୟାତିରେ ଅନୁଗତ, ସେ ଆଜି ଆମକୁ କୃପା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲୁ, କୃପା ଲାଗି ବିନମ୍ର ହେଲୁ; ବଳି ଓ ଗୀତରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ, ଆମେ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଓ ଶବ୍ଦରେ ଡାକିଲୁ। ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିରେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏହି ମହାନ ଦାତାଙ୍କ ଉପକୃତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଉଚିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ମନ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା, ସତ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀବ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସଠିକ କଥାରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରଥମ। ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଧନ ଜିତିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଆସୁନ୍ତୁ; ଘୋଡ଼ା ପ୍ରେମୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ତେଜସ୍ବୀ ଧନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଘୋଡ଼ା, ବିଶି ଶତାଧିକ ଉଠ, ଦଶ ଶତ କଳା ଗାଁ, ତିନି ରଙ୍ଗର ଦଶ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଗାଁ ଥିଲେ। ଦଶ ଟି କଳା, ଦ୍ରୁତ, ପୁରସ୍କୃତି ଜିତିଥିବା ଘୋଡ଼ା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ। କାନିତ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ ଦାନ କଲେ; ସେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଉପକାରୀ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବାୟୁଙ୍କୁ ଆମ ବଡ଼ ପରିବାର, ଉତ୍ସବ ଓ ମହିମା ପାଇଁ ଡାକିଲୁ; ଅନେକ ବଳି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଛୁ, ଏବଂ ବଡ଼ ବଳି ଦେଉଛୁ। ଯିଏ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ବହନ କରନ୍ତି, ଉଷାର ତିନି ଗୁଣି ସାତ ଥର ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ରୂପରେ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ଉପହାର ଯିଏ ଏକାକି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ନହୁଷଙ୍କ ପାଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରଶଂସା ଓ ଦାନ ପାଇଁ। ଏହି ପ୍ରଶଂସାମୟ ଷ୍ଟୁତିରେ, ବାୟୁ, ଘୃତ ମଣ୍ଡିତ ଏବଂ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ କୁକୁର ଚଳିତ, ସେହି ଦେବତା ପ୍ରକାଶିତ। ତାପରେ, ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଅଶ୍ୱାନାମକ ସିଂହାସନ ଦିଆଗଲା। ଯେଉଁଠାରେ ଅବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଁ ଝୁଣ୍ଡରେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସଭାରେ ଏକ ଶତ ଉଠର ମାଲିକ ଚିତ୍କାର କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ସ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱମାନେ ଦୁଇ ଶତାଧିକ ଥିଲେ। ବଳବୃତ୍ଥ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ ଦାସ ଭିପ୍ରସ୍ତରୁକ୍ଷ ଦେଲେ; ଏହି ଲୋକମାନେ, ବାୟୁ, ତୁମେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ତାପରେ, ଏକ ମହାନ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ, ଅଶ୍ୱ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଲାଗିଲେ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସେ ନିୟତ ହେଲେ। ଏହିପରି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଆପଦ ଓ ପାପ ରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୟାମୟ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ। ଦେବତାମାନେ ଆମ ଦୋଷ ଜାଣି, ତାହାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ପକ୍ଷୀ ଭଳି ପାଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି, ଆମକୁ ନିର୍ମଳ ଓ ନିର୍ଦୋଷ ରଖନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଆମ ପାଇଁ ପକ୍ଷୀ ପରି ପ୍ରସାରିତ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସୁରକ୍ଷାଦାନୀ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତି, ଆମକୁ ପାପରୁ ଦୂର ରଖନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଜୀବନ ଓ ନିବାସ ଲାଭ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମନର ଧନର ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଅଧିପତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ନିର୍ଦୋଷ ରଖନ୍ତି। ଏ ରଥୀ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ ଓ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିର୍ଦୋଷ ରଖନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ଦାନରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ନିର୍ଦୋଷ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଦୟା ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ସେଠି କୌଣସି ଶସ୍ତ୍ର, ଘାତ, କିମ୍ବା ଭାରୀ ବସ୍ତୁ କିଛି କରିପାରେନି; ଆମକୁ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।