ଏକ ସୁନ୍ଦର ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାତରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାମାନେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଆଲୋକର କିରଣମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଛି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦାନର ନାଥ, ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଦାତା, ମହିମାର ସ୍ୱାମୀ। ମୁଁ ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଗାୟକ ହେବାକୁ ଚାହେଁ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଓ ଭାବନା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଆମର ଗୀତମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଉ। ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମିତ୍ରତା ବାଛିଛୁ, ଯିଏ ଦୃଢ଼, ନିଜେ ଉପରେ ନିଜେ ଟିକି ରହେ, ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଧ୍ୱନିତ। ଅଗ୍ନି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଋଷି ପରି ଶୁଦ୍ଧ, କବି ପରି ଶୁଦ୍ଧ, ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆହ୍ୱାନ କରିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଚମକେ। ମୋର ଚିନ୍ତା ଓ ସମସ୍ତ ଗୀତ ସଦା ତୁମକୁ ଉନ୍ନତ କରୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମର ମିତ୍ରତାକୁ ଅନୁଭବ କର। ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିପାରିବି କିମ୍ବା ତୁମେ ମୋ ସହିତ ରହିବ, ତେବେ ଏଠାରେ ସତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂରଣ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଧନୀ, ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ନାଥ, ଆକାଂକ୍ଷାର ଚମକୁଥିବା। ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ରହିପାରିବା। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତୁମ ପାଖରେ ଗୀତମାନେ ନଦୀ ପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ବହେ। ମୁଁ ମୋର ଚିନ୍ତାରେ ତୁମକୁ ଯୁବକ, ଜନମାନ୍ୟର ନାଥ, ଜ୍ଞାନୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଅନେକ ରୂପର ଅଗ୍ନିକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଆମେ ଯଜ୍ଞର ରଥ ପାଇଁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଜିହ୍ବା ଓ ପ୍ରବଳ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତି ଅର୍ପଣ କରୁ। ଏହି ଗାୟକ ତୁମର ହେଉ, ଅଗ୍ନି, ସଦା ଭକ୍ତିଶୀଳ। ଶୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ଦୟା କର। ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷି, ଯେଉଁମାନେ ତିର୍ଥରେ ଶୋଇ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆକାଶରେ ଦେଖନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାଚୀନ କ୍ଷତି ଓ ବିରୋଧରୁ ଆମର ଜୀବନକୁ ଆଗେଇ ନେଉ, ଦାନଶୀଳ ଅଗ୍ନି। ଏହିପରି ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି ଓ ନିୟମରେ କୁଶାସନ ପତିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁବା ଓ ମିତ୍ରପରି, ଥାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଜ୍ୱଳନ ବଡ଼, ଷ୍ଟୁତି ପ୍ରଚୁର, ଗୀତ ବିସ୍ତୃତ—ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ମିତ୍ରପରି ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରି ମଧ୍ୟ, ଶୂରବଳରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜିତିନେଉଛନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ବୃତ୍ର ନିହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି, ପ୍ରଥମ ତୁଣିକା ରଖିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ମାତାକୁ ପଚାରିଥିଲେ: “କିଏ ପ୍ରବଳ? କିଏ ସୁନାଯାଉଛନ୍ତି?” ତୁମ ପାଖକୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଯାଉଛି; ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ରୋକିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଧନର ନାଥ, ଯେଉଁଠାରେ ଶତ୍ରୁ ଅଛି। ଓ ଦାନଶୀଳ, ଶୁଣ; ଯେଉଁଠି ଆକାଂକ୍ଷା ଅଛି, ତୁମେ ଦେଉଛ; ଯାହାକୁ ତୁମେ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଚାହ, ଧ୍ୱଂସ କର। ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଆନ୍ତି, ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ, ସେ ସମସ୍ତ ରଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଳକ। ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଦୂରେ ପକାଇଦେଉ, ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ରଥକୁ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଇର୍ଷ୍ୟାକୁଳ ଲୋକମାନେ ଉଲଟାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଓ ବଳଶାଳୀ, ତୁମର ଦାନରୁ ତୁମ ଦ୍ୱେଷୀମାନେ ଆମୁକୁ ଦୂରେ ରଖ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଗୋଧନ ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଅଦ୍ୟାନ୍ତ ଉତ୍ସାହୀ ଓ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଘୋଡ଼ା-ଧନ ଥିବାମାନେ ଦେରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ଦିନେ ଦିନେ ତୁମ ପାଇଁ ହଜାର ଓ ଶତାଧିକ ଦାନ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ମାପି ଦିଆଯାଉଛି। ଆମେ ତୁମକୁ ଧନର ବିଜେତା, ଦୃଢ଼କୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବା ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି ଜାଣୁ, ଯେଉଁପରି ଗୋଟିଏ ଘରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ। ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଧନୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପଣିମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ। ଯେଉଁ ଦାନଶୀଳ ତୁମ କୃପାକୁ ଚାହିଛି, ତାଙ୍କର ଧନର ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅ। ଏହି ତୁମ ମିତ୍ରମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଅର୍ପଣକାରୀ, ଗୋମାନ୍ୟ ପରି ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ଯଦି ଅବଧିରେ ଶୁଣିପାରିବେ ନାହିଁ, ବିସ୍ତୃତ ଶ୍ରବଣଶୀଳ, ଏମିତି ମଧ୍ୟ ଆମେ ଦୂରରୁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଯଦି ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣି, ଦୃଢ଼ତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ତେବେ ଆମ ପ୍ରତି ନିକଟ ବନ୍ଧୁ ଓ ସହାୟ ହେଉ। ଯଦି କୌଣସି ଭାବରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଅବହେଳା କରିଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନର ଜ୍ଞାନୀ, ଆମକୁ ମନେ ରଖ। ଓ ବଳଶାଳୀ, ଆମେ ଆପଣକୁ ବୃକ୍ଷରେ ଡାଲି ପରି ବାନ୍ଧିଛୁ; ଆପଣକୁ ସମ୍ମାନର ଆସନରେ ବସାଇଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଓ, ଅନେକ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ପ୍ରବଳ; କେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଅନର୍ଥକ ଚୟନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ବଳଶାଳୀ ଓ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପି, ଅମୃତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିଛି; ସେ ତାହା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ। ମୂଢ଼, ଶତ୍ରୁ, ବା ଉପହାସକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ଅଧିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦମନ କରିନପାରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ, ଗୋରକ୍ଷକମାନେ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ; ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ଝିଲିକିଥିବା ହ୍ରଦରେ ପିଉଥିବା ପରି ପିଉ। ବୃତ୍ର ନିହନ୍ତାଙ୍କ ନୂତନ ପୁରାତନ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୂରଦୂରନ୍ତୁ ପ୍ରଚାରିତ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଭାରେ କୁହ। ଇନ୍ଦ୍ର କଦ୍ରୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଇଥିଲେ, ଏହିହେଉଛି ହଜାରଗୁଣା ବଳବାନ୍; ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପୁରୁଷ ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏଭଳି ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା, ଶୁଦ୍ଧତା, ଦାନଶୀଳତା ଓ ରକ୍ଷାର କଥା ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ ଉତ୍କଟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।