ଏକ ସୁନ୍ଦର ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଯଜ୍ଞ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ଅନୁରୋଧ କରିଲେ, “ହେ ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ହଜାର ହଜାର ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଆଣିଦିଅ । ଶ୍ୱର୍ଗର ଆଦେଶରୁ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା, ଆସନ୍ତୁ । ଆମ ପାଇଁ ସହସ୍ର, ଦଶସହସ୍ର ଓ ଶତଶଖ୍ୟା ଧନ ଆଣ ।” ତାପରେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକସାଥି ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଓ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଦେଇଛୁ, ସେମାନେ ପବନପ୍ରମାଣ ତୀବ୍ର, ରକ୍ତିମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିବା । ପରାବତଙ୍କ ଦାନରେ, ଦ୍ରୁତ ଚକ୍ରାଳିତ ରଥମାନେ ଅଟବୀ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।” ଏହାପରେ ଋଷିମାନେ ଆଶ୍ୱିନୀକୁ ଡାକି ଅନୁରୋଧ କରିଲେ, “ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ହେ ଆଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ସୋମରସ ପାନ କର । ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ବିଶ୍ୱ, ଦ୍ରୁତ ଗତି, ଦିଗ, ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତ ଓ ଉଷା-ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆସ । ତୁମେ ମାରୁତ, ଭୃଗୁ, ତିନି ଓ ଏଗାର ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏହି ସୋମ ପାନ କର ।” ସେମାନେ ଆଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, “ଆମ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆସି ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କର । ଏହି ଯଜ୍ଞର କନ୍ୟାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର । ଆମ ସଙ୍ଗୀତ ଓ କ୍ରିୟାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର । ତୁମେ ହଳଦିଆ ପଖିର ଭଳି ଅଟବୀ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼, ମହିଷର ଭଳି ଦୂଧ ରସ ପାନ କର । ହଂସ, ଅତିଥି, ଗୃଧ୍ର ଭଳି ଉଡ଼ି ଆସ, ଦୂଧର ଭଳି ତ୍ରିବାର ଆସ । ଆଶ୍ୱିନୀ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଆସି, ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଶକ୍ତି ଦିଅ । ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କର, ମିତ୍ରତା ବଢ଼ାଅ, ଦୁଃଖ ଦୂର କର । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଧର୍ମ, ମାରୁତ, ଅଙ୍ଗିରସ, ବିଷ୍ଣୁ, ରିଭୁ, ମାରୁତ ଓ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆସ । ପ୍ରାର୍ଥନା, ଚିନ୍ତା, ଶକ୍ତି, ଲୋକ, ଗାଈ, ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଅଶୁଭ ଦୂର କର । ଆତ୍ରିଙ୍କ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲ, ଏବେ ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱଙ୍କ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଶୁଣ । ତୁମର ଦାନ ଧାରାର ଭଳି ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରବାହିତ କର । ତୁମର କିରଣର ଭଳି ଦାନ ଏଠାରେ ଆଣ । ତୁମର ରଥକୁ ଆଗକୁ ଚାଳାଅ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି ଧନ ଦିଅ । ଆମ ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦରେ, ଆଶ୍ୱିନୀ ଆସ, ଧନ ଦିଅ । ‘ସ୍ୱାହା’ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଅର୍ପିତ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର । ଆମ ଅନୁରୋଧରେ ଆସ, ଧନ ଦିଅ ।” ଏହାପରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, “ତୁମେ ସୋମ ପିଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କର, କୁଶ ଛାଡ଼ିଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କର । ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ସୋମ ପାନ କର । ଯେ ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠାରେ ଶୂରବୀରମାନେ ଏହି ଦାନ ରଖିଛନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତଙ୍କ ସହ ଜୟଶାଳୀ, ଭଲମାନ୍ୟଙ୍କ ନାଥ । ଗାୟକ ତୁମକୁ ନୂତନ କରି ଡାକିଛି । ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସହ ଆଣିଛନ୍ତି । ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈର ମୂଳ । ଆତ୍ରିଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ହୁଅ । ଯେପରି ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱଙ୍କ ସୋମ ପିଡ଼ିବା ଶୁଣିଥିଲ, ଏବେ ଆତ୍ରିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିଥିଲ । ତୁମେ ଏକାକି ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛ ।” ଏଉଁପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୂରତା ଓ ଦୟାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଋଷିମାନେ କହିଲେ, “ବୃତ୍ର ନାଶରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛି । ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଏହି ସୋମ ପାନ କର । ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କର, ଏହି ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହ ଆସ । ତୁମେ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ଶାସକ, ଏକାକି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର ।” ଏଭଳି ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି, ସେମାନଙ୍କ ଦୟା, ଶକ୍ତି, ଧନ, ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରେୟସ୍, ଅଭୟ ଓ ମିତ୍ରତା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପୂଜା ଓ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିଥିଲେ ।