କଣ୍ୱମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ, ସେଠି ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଶୂର ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି—ତାଙ୍କର ପତାକା ଉଠିଥିବା, ହଜାର ଉପହାର ଦେଇଥିବା, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ନୃପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ଧ୍ରୁତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଗି ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ଅତିଥି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ଅମୃତ ସୋମରସ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଟି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ମିଶାଯାଇଛି, ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ବୟ ଘୋଡ଼ା, ବଜ୍ର ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ ସହିତ ଏହି ସୋମ ରସ ଦିଆଯାଉଛି। ଗୁଣଗାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଦକ୍ଷ ହସ୍ତ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଛି; ସେ ହଜାର ଓ ଶତାଧିକ ଦାନର ଉତ୍ସ, ଦୂର୍ଗମ ଦୁର୍ଗ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ଶୂର। ସେ ଅଜୟ, ଅଜୟ, ଦାଡ଼ି ଥିବା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିର; ଅନେକ ତେଜସ୍ବୀ, ଚଞ୍ଚଳ, ଅନେକ ଶ୍ରୀମୟ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ବଳବାନ ବୃଷଭ ଭଳି ଗୋମାନ୍ୟ ମାଝିରେ ଚଳିଥିବେ। କିଏ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଛି? ସୋମ ରସ ପାନ କରୁଥିବା ଏହି ବଳଶାଳୀ, ଦୁଇ ମାଆଁ କିଏ ସ୍ଥାପନ କଲେ? ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଫେନିଉଠୁଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ବନ୍ୟପଶୁ ବା ହାତୀ ଭଳି ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ଗତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସୋମ ଚାପିବା ସମୟରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇପାରନ୍ତିନାହିଁ; ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତିରେ ସେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ଚଳନ୍ତି। ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର, ଅଜୟ, ଦୃଢ଼, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜ୍ଜ; ଦାନଶୀଳ, ଯଦି ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନାରୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନକୁ ଯାଇ ନପଡ଼। ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ବୃଷଭ, ବୃଷଭ ସମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନିୟମିତ; ମହାବଳୀ, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣ, ନିକଟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମର ଚାବକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍କୁଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ଘୋଡ଼ା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଝରଣାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ଲୋକ ସୋମ ଆଣିବ; ଶକ୍ତି ନେତା ଘୋଡ଼ାମାନେ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମରେ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ, ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହି ଦାନଶୀଳ ଦେବତା ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଶ୍ରୁତି ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନୀ। ତୁମର ବୟ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ରଥାଶ୍ୱାରୂଢ଼; ଶତଶକ୍ତି, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଆଜି, ମହାବଳୀ, ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର; ସୋମ ଚାପିବା ସମୟରେ ଆମ ଉପହାର ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦିବ୍ୟ ସୋମପାନୀ। ଆମ ପୂଜା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାର ପୂଜା, ଯେଉଁ ନାୟକ ଆମକୁ ନେଇଛନ୍ତି, ତାହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଛନ୍ତି: ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ମନ ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ମନ ଚଞ୍ଚଳ ଦେଖିଛି। ଯେପରି ଦୁଇ ଯୁକ୍ତ ଅଶ୍ୱ ମଦିରାରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଏକଠା ରଥ ଟାଣନ୍ତି, ଏହି ଦୁଇଁ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ, ମହାବଳୀ। ନିମ୍ନକୁ ଦେଖ, ଉପରକୁ ନୁହେଁ; ଅତିକ୍ରମ କର, ପାଦ ଉଠା; ଦୁଇ ଛୋଟ ଝିଲିକ ଦେଖି ନଥିବେ—ପ୍ରାୟଃ ପୂଜାରୀ, ତୁମେ ନାରୀ ହୋଇପଡ଼ିଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବୟ ଘୋଡ଼ା ସହ କଣ୍ୱଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସ୍ୱର୍ଗ ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନକର। ଏଠି ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଥିବା ପାଷାଣ ତୁମକୁ ସୋମ ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ସେ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସ୍ୱର୍ଗ ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନକର। ଏଠି ତାଙ୍କର ଧୁରା ଭାଙ୍ଗେ ନାହିଁ, ନା କୌଳିଆ ତାଙ୍କୁ ଚିଥରାଇପାରିଥାଏ; ସେ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସ୍ୱର୍ଗ ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନକର। ଏଠି କଣ୍ୱମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି; ସେ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସ୍ୱର୍ଗ ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନକର। ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି ସୋମ ଚାପିବା ଉପହାର, ବୃଷଭ ଭଳି ପ୍ରଥମ ଚାଷ ଉପଭୋଗ କର; ସେ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସ୍ୱର୍ଗ ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନକର। ଘରର ଜ୍ଞାନବତୀ ନାରୀଭଳି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମଠାରେ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ମହାଧନୀ, ହଜାର ଓ ଶତ ଦାନଦାତା, ମହାବଳୀ, ଆମଠାରେ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ମନୁଙ୍କ ଚୟିତ ପୂଜାରୀ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବେ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ତୁମର ମତ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ୟେନ ପଖ ଭଳି ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବେ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି, ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ତୁମର ଦଳ ସହ, ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ଉପର ଉଚ୍ଚତାରୁ ଆସ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ନାୟକ, ହଜାର ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଆମକୁ ଦିଅ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ହଜାର, ଦଶହଜାର, ଶତଧିକ ଦିଅ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରୁ ଦେବ, ଦିନକର, ଆଲୋକଦାତା। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଏବଂ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଏକ ହଜାର ଚମକୁଥିବା ଧନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଁ ଦେଇଛୁଁ— ଯେଉଁମାନେ ପବନ ସମ ତୀବ୍ର, ରକ୍ତିମ, ଶୀଘ୍ର ଚଳନଶୀଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ପରାବତଙ୍କ ଉପହାରରେ, ତୀବ୍ର ଚଳିତ ଚକ୍ରବାହନ ମାଝିରେ, ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ଏବେ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସଂଯୁକ୍ତ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ସୋମ ପାନ କର। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ଜଗତ, ଶୀଘ୍ର, ଦିଗ, ପୃଥିବୀ, ଗିରିସମୂହ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ସୋମ ପାନ କର। ସମସ୍ତ ଦେବ, ତିନି ଓ ଏଗାର ଦେବ, ମାରୁତ, ଭୃଗୁ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ସୋମ ପାନ କର।