ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ସାଧାରଣ ଗଭୀରତାକୁ ବହିଯାଆନ୍ତି। ହେ ପୂରୋହିତ, ସେହି ବୀର, ହଳଦିଆ ହସ୍ତଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ତାଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମା ଆଣ। ସେଇ, ଯିଏ ଜଳର ଘନ ବନ୍ଧନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ନଦୀମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଗାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ତ ଦେଇ ଦୁଧ ଧାରଣ କଲେ। ସେଇ, ଯିଏ ବୃତ୍ର, ମେଘସଦୃଶ, ସମୁଦ୍ରସମ, ପ୍ରବଳ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ବରଫ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ବୁଦକୁ ପତିତ କଲେ। ଏହି ଅପରାଜିତ, ଦୁର୍ଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଜୟୀଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ଗୀତ ଗାଓ। ସୋମର ମଦରେ ମତ୍ତ, ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁବେଳେ ସଚେତନ। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ସଙ୍ଗୀ, ହଳଦିଆ କେଶଧାରୀ ଘୋଢ଼ା, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଆହୁତି ଆଣିଛନ୍ତି। ପ୍ରିୟମେଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ତୁମ ଦୁଇ ଘୋଢ଼ା, ହେ ବହୁସ୍ତୁତିତ, ତୁମକୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତି। ଆମେ ସୋମ ଚାପି, ସୁନିଅଛୁ ଏବଂ ତୁମଚାରିପାଖରେ ବସିଛୁ, ଯେପରି ଜଳ ଏକ ଭଲ ଢାକା ଥାପଣ ଚାରିପାଖରେ ଥାଏ; ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ପବିତ୍ର ଛାନାରେ ଆମର ଗାୟକମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ। ହେ ଧନଦାତା, ଚାପିବେଳେ, ପୁରୁଷମାନେ ଏକ ସ୍ୱରରେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ତୁମେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ ଆମ ଘରକୁ ବୃଷଭ ସଦୃଶ ଗୋଁସଂଘକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ? କଣ୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ, ହଜାର ଉପହାରର ମାଲିକ, ହଳଦିଆ ବର୍ଣ୍ଣର, ଦାନଶୀଳ, ନୃପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛ; ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଗୋଧନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ତୁମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁମିଶ୍ରିତ ଓ ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଦୁଇ ବୟ ଘୋଢ଼ା ସହିତ, ବଜ୍ର ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ ସହିତ, ତୁମେ ଏହା ପାନ କର। ସେଇ, ଯିଏ ସୁପ୍ରଶଂସିତ, ଦକ୍ଷ ହସ୍ତଧାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ହଜାର ଓ ଶତ ଉପହାରର ଉତ୍ସ, ପୁରଭେଦକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଯିଏ ଦୃଢ଼, ଅପରାଜିତ, ଦାଡ଼ୀଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିଗ, ବିବିଧ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଧାରୀ, ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ ବହୁପ୍ରଶଂସିତ, ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ବୃଷଭ ସଦୃଶ ଚଳିତ। କିଏ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଯିଏ ଚାପିଥିବା ସୋମ ସହିତ ପାନ କରନ୍ତି—କିଏ ଦୁଇ ମାଆଁ ତାଙ୍କୁ ବସାଇଥିଲେ? ଏହି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁର୍ଗମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ, ଝାଗୁଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରାଣୀ ସଦୃଶ, ହାତୀ ସଦୃଶ, ତୁମେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ତୁମ ଦିଗାନ୍ତରେ ଚାଲିଛ; ସୋମ ଚାପିବେଳେ କେହି ତୁମକୁ ରୋକିପାରେନାହିଁ; ତୁମ ବିପୁଳ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ। ଯିଏ ଭୟାନକ, ଅପରାଜିତ, ଦୃଢ଼, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ—ହେ ଦାନଶୀଳ, ଯଦି ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନାନୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନକୁ ଯାଉନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସତ୍ୟ, ତୁମେ ବୃଷଭ, ବୃଷଭର ପ୍ରଭାବରେ, ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ; ହେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣ, ନିକଟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମ ଚାବୁକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍କୁଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଘୋଢ଼ା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ତୁମେ ଶତଶକ୍ତିଧରୀ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଆଣୁନ୍ତୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନଦୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି, ଘୋଢ଼ାମାନଙ୍କ ନେତା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ; ହେ ପ୍ରବଳତମ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିରୁ ତୁମେ ଦୂରେ ଯାଉନାହିଁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ତୁମ ଦୁଇ ବୟ ଘୋଢ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଇ, ରଥାରୁଢ଼ ହୋଇ ଆସ; ଶତଶକ୍ତିଧରୀ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବି ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଆଜି, ଆମର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ପ୍ରବଳ; ଚାପିବେଳେ ଆମର ଆହୁତି ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ହେ ଦିବ୍ୟ ସୋମପାନୀ। ଅନ୍ୟ କାହାର ପ୍ରଶଂସା, କିମ୍ବା ମୋର ନିଜର, କୌଣସି ଉପାଚାରରେ ଏପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୁହେଁ—ଯିଏ ଆମ ନାୟକମାନେ ଆଣିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ କହିଛନ୍ତି: ଜନାନୀଙ୍କ ମନ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତକୁ ଚଞ୍ଚଳ ଦେଖିଛି। ଦୁଇ ଯୁକ୍ତ ଘୋଢ଼ା ମତ୍ତ ହୋଇ ଏକାସাথে ରଥ ଟାଣନ୍ତି—ଏମାନେ ଶିରୋପରି, ହେ ପ୍ରବଳ। ତଳକୁ ଦେଖ, ଉପରକୁ ନୁହେଁ; ଅତିକ୍ରମ କର, ପାଦ ଉଠା। ଦୁଇ ଛୋଟ ଝିଲିକୁ ତୁମେ ଦେଖନିଅ—କାରଣ ତୁମେ ଏବେ ଜନାନୀ ହୋଇଗଲା, ହେ ପୂରୋହିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କଣ୍ବଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁମ ବୟ ଘୋଢ଼ା ସହିତ ଆସ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦିବ୍ୟ ନିବାସକୁ ଆସ, ହେ ଦିନକର୍ତ୍ତା। ପାଥର ଉଚ୍ଚ ସ୍ବରରେ ତୁମକୁ ସୋମ ପାଇଁ ଡାକୁ, ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିନକର୍ତ୍ତା। ଏଠାରେ ରଥର ଧୁର ଭଙ୍ଗ ହୁଏନାହିଁ, ବା ନରସିଂହ ଏମାନେ ଚିଥରେଇ ଦିଏନାହିଁ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିନକର୍ତ୍ତା। କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିନକର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ଚାପିଥିବା ଆହୁତି ତୁମ ପାଖରେ ରଖିଛି, ବୃଷଭ ପ୍ରଥମ ଚାପି ଭୋଗ କରେପରି; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିନକର୍ତ୍ତା। ଏକ ସୁଜାନ ଗୃହିଣୀପରି ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ହେ ପ୍ରବଳ, ହଜାର ଓ ଶତ ଉପହାରର ମାଲିକ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାଚିତ ପୂରୋହିତ ତୁମକୁ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଣିବେ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ତୁମ ଉତ୍ସାହିତ ଘୋଢ଼ା ଶ୍ୟେନପକ୍ଷୀ ସଦୃଶ ତୁମକୁ ଆଣିବେ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ହେ ଉତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ସ୍ବାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଏଠାରେ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ତୁମ ଦଳ ସହିତ, ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଢ଼ାମାନେ ସହିତ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା। ପାହାଡ଼ରୁ, ସମୁଦ୍ର ଉପର ଉଚ୍ଚତାରୁ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ, ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକଦାତା।