ଏକ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ, ପୁଅ ଯେପରି ଅନେକ ପୋଷଣ ବାଛେ, ଆମେ ତୁମର ଅଧିକ ଦାନକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଆମେ ତାହା ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅବଲା ଦେଇ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନର ଅଭାବରେ ରହିବା ନାହିଁ। ତେତିସି ଦେବତାମାନେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟକୁ ଜଣାନ୍ତି। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ—ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଉପକୃତି ଦେଇଥାନ୍ତି—ଅଗ୍ନି ଓ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉଚ୍ଚାରିତ। ସେମାନେ, ଅବିନଶୀ ରକ୍ଷକ, ଉପରୁ ଓ ତଳରୁ, ଏହି ଭଳି, ସମ୍ମୁଖରୁ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଏଠାରେ ସେହିପରି ହେଉ; କେହି ମଣିଷ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ କମିଯିବା ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ସାତଟି ବଣ୍ଡା, ସାତଟି ମହିମା; ସାତଗୁଣି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ୱଳତା ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ଏଉଁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ୟାମ, ଏକମାତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁବକ, ସୁନା ରଥକୁ ଯୋଡିଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ଚମକୁଥିବା ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ଦୃଢ଼, ହାତରେ ଲୋହା କୁଲାଡ଼ି ଧରିଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନିପାତ କରିଥାନ୍ତି। ଏକ ଶୁଭ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ହାତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଜଳର ଚିକିତ୍ସକ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ଏକା, ଚୋର ପରି ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି; ସେ ଧନର ଗୁପ୍ତତା ଜାଣନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ବିଶାଳ ପଦ ଦେଇ, ତିନି ଦେଉଁ ପଦ ଚାଲିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଦୁଇ ଦେବତା ଏକ ସାଥୀ ସହିତ, ବିଦେଶରେ ବସିଥିବା ପରି ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ଦୁଇ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଦେବତା ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିଛନ୍ତି, ଘୃତ ଧାରା ସହିତ ଦେଖାଯାଏ। କିଛି ଦେବତା, ଗୀତ ଗାଇ, ଏକ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ରଚିଛନ୍ତି; ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚମକ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଶିଶୁ ନାହିଁ, କେହି କିଶୋର ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ମହାନ। ଏପରି ସ୍ତୁତି କରାଯାଇ, ତେତିସି ଦେବତାମାନେ, ମନୁଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିଲେ, ବସିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ; ଆମକୁ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଓ ମାନବ ପଥରୁ ଦୂରେ ନେଉନାହିଁ। ଏଠାରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଦେବତା, ଓ ବୈଶ୍ୱାନର, ଆମ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଯିଏ ସୋମ ଚାପି କରେ, ଯିଏ ଧୂପ ରାନ୍ଧେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଇଛି। ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଯିଏ ଶୀଘ୍ର ସୋମ ଦେଇଥାଏ, ଶକ୍ର ସେଉଁଠୁ ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ସେ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଚମକୁଥିବା ରଥ ପ୍ରକଟ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ। ତାଙ୍କ ଘରେ, ଅନେକ ସନ୍ତାନ ଥିବା, ଇଳା ଦିନକୁ ଦିନ ଦୁଧର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, କେବେ ଅଭାବ ହୁଏନାହିଁ। ଯେଉଁ ସ୍ୱାମୀ-ପତ୍ନୀ ଏକତାରେ ସୋମ ଚାପି କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ଏକାନ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ବିନ୍ୟାସିତ ଯଜ୍ଞ ଆସନକୁ ଆସନ୍ତି; ଧନ ମିଳିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ପଛୁଆ ହୁଏନାହିଁ। ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ହାରାନ୍ତି ନାହିଁ, କେବେ ଅପ୍ରିୟ ହୁଏନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସାରେ ଚମକୁଥାନ୍ତି। ପୁଅ ଓ ଝିଅ ସହିତ, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ଦୁଇଜଣ ଗୋଲାପର ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଧନ ଅर्जନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନ୍ତୁ; କେଶ-ଢାକା ଆବରଣ ହଟାଇ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ। ଆମେ ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଥିତ୍ୱର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ପୂଷଣ, ଧନ, ଶ୍ରୀ, ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଉପଜୀବନ କୁ ଆସନ୍ତୁ; ବିଶାଳ ପଥ ଶୁଭକୁ ଆଣନ୍ତୁ। କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ, କ୍ଷତିହୀନ, ଦେବତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କର, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ ଆମର ରକ୍ଷକ; ସତ୍ୟର ପଥ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ହେଉ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପୁରାତନ ଧନର ଦେବତା, ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି; ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଅନେକଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ମାନ୍ୟ ନିଜ ମାନ୍ୟ ପରି ଫଳ ଦେଉଥିବା। ଦେବତାମାନେ ଅଥବା ନାୟକଙ୍କର ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର; ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ। ଯଜ୍ଞକାରୀ, ସୋମ ଚାପି କାରୀ, ଦେବପୂଜା କାରୀ କେବେ ହାରେନାହିଁ; ଭକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କରିଥିବା ଜଣେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ, ନାରୀ, ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା କେହି ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ; ଭକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କରିଥିବା ଜଣେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ। ଏଠାରେ ସତ୍ୟ ନାୟକତ୍ୱ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଅଧିକାର ମିଳେ; ଭକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କରିଥିବା ଜଣେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ। ଏବେ କନ୍ବମାନେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଏ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତରେ ସେହି କଥାକୁ କହ; ସୋମର ଉତ୍ସାହର କଥା କହ। ଯିଏ ଶ୍ରିବିନ୍ଦା, ଅନର୍ଶନି, ପିପ୍ରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଦାସାକୁ ନିପାତ କରିଥିଲେ; ଦୁଷ୍ଟ ଜଳକୁ ନାଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କର।