ପ୍ରଭାତରେ ଦିବ୍ୟ ଦିଗ୍ଦର୍ଶକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ। ସେ ଉତ୍କର୍ଷ ଓ ମହିମାରେ ଯୋଗ୍ୟ। ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ, ଯେଉଁମାନେ ଅଶାନ୍ତ ଓ ଉଡିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ସେମାନେ ଏବେ ଶାନ୍ତ ହେଇ ଶୟାନ ହେଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା, କୃପା ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପୁକାର କରିବା ଉଚିତ, ଦିବ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସା କରି। ଦେବତାମାନେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ, ସମସ୍ତେ ଏକାସাথে ଦାନଦାତା; ଆଜି ଓ ଆଗାମୀ ଦିନରେ, ସେମାନେ ଆମର ପଥକୁ ଜାଣି ପାରିବେ। ଏହି ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ଅପରାଧ ହୀନ; ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣ, ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁମ ନିୟମକୁ ଅନୁସରେ, ସେଠି କୌଣସି ଚତୁର୍ୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କୁ କୃପା ପାଇଁ ସେବା କରେ, ସେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବ୍ୟପୁଳତା ଅତିକ୍ରମ କରେ; ନିୟମାନୁସାରେ ସେ ସନ୍ତାନ ସହ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ଦେବତାଙ୍କ ବିନା, ସେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ପାଉଛି; ଉତ୍ତମ ଦିଗ୍ଦର୍ଶକ ସହିତ, ସେ ପଥ ଚାଲିଥାଏ; ଅର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର, ଵରୁଣ—ଦାନଦାତା—ଏକାସাথে ସେମାନେ ଯେଉଁକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି, ସେଉଁକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସମତଳ ଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି; କଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ସହଜ ପଥ ଦେନ୍ତି; ଏହି ତ୍ରାସଦାୟକ ଅସ୍ତ୍ର ଯଦି ନିକଟରେ ଥାଏ, ତାହା ଅପସାରଣ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ ଆଜି ତୁମେ ଯାହା ନିୟମ ନିର୍ମାଣ କର, ଏବଂ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା, ଜାଗିବା, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଆକାଶରେ ଯାହା କର, ସେମାନେ ସବୁଜଣା। ରାତି ଆସିବା ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଯାହା ନିୟମ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି, ଉପାସକ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦେନ୍ତି; ଆମେ, ଵସୁମାନେ, ସବୁଜଣା, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦେବତାମାନେ ମନୁଙ୍କୁ ଯାହା ଦୟା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମଣିଷକୁ ଯାହା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ତୁମର ବ୍ୟପୁଳ ଦାନକୁ ବାଛିଲୁ, ରାଜାମାନେ, ଯେପରିକି ପୁଅ ବହୁ ଆହାର ଚାହିଁଥାଏ; ଆମେ ତାହା ପାଇଁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅର୍ପଣ କରି ଅଭିଷ୍ଟ ଧନ ଅପ୍ରାପ୍ତ ନହେବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ। ତେତିସ୍ ଦେବତା, ପବିତ୍ର ଦରିରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଆହାର ଜାଣନ୍ତି। ଵରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ—ଦୟାଦାନ୍ତା—ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ ସହ, ଵଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଉପର ଓ ତଳ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ଚାହୁଁଥିବା ପରି, ସେଉଁପରି ଏଠାରେ ହେଉ; କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅଂଶକୁ କମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସାତ ଟି ସେମାନଙ୍କ ସାତ ଅସ୍ତ୍ର, ସାତ ଟି ସେମାନଙ୍କ ସାତ ମହିମା; ସାତ ଗୁଣରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଚମକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ପିତ୍ତଳ ରଙ୍ଗର, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁବ, ସୁଉତ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ରଥ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ଚମକିଲା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା, ଦୃଢ, ହାତରେ ଲୋହା ଖୁର୍ପି ଧରିଛନ୍ତି। ଏକ, ହାତରେ ତ୍ରାସଦାୟକ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥାଏ। ଏକ ଦେବତା, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହାତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଜଳର ଚିକିତ୍ସକ। ଏକ, ଚୋର ପରି ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ସେ ଧନ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଏକ, ବ୍ୟପକ ପଦେ, ତିନି ପଦ ଚାଲିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଦୁଇ ଦେବତା ଏକ ସାଥୀ ସହିତ, ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ ରହୁଥିବା ପରି ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ଦୁଇ ରାଜା ଆକାଶରେ ତାଙ୍କ ସିଂହାସନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି, ମଡେଲ ଭାବେ, ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତ ଧାରା ସହ। କିଛି ଦେବତା, ଗାନ କରି, ଦିବ୍ୟ ଗୀତ ରଚିଛନ୍ତି; ତାହା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଶିଶୁ ନାହିଁ, କୌଣସି ପୁଅ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଏକାସাথে ମହାନ୍। ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ତେତିସ୍ ଦେବତା, ମନୁଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା, ଶତ୍ରୁବିନାଶୀ, ବସିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହନ୍ତି; ଆମକୁ ପୂର୍ବଜ ଓ ମାନବ ପଥରୁ ଦୂର କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ବଦେବତା, ଓ ବୈଶ୍ୱାନର ମଧ୍ୟ, ଆମ ଗାଁ ଓ ଘୋଡା ପାଇଁ ବ୍ୟପୁଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଯିଏ ସୋମ ପିଟି, ରନ୍ଧନ କରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଇଛି। ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେ, ଶୀଘ୍ର ସୋମ ଦେଇଥାଏ, ଶକ୍ର ସେଉଁକୁ ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ସେଉଁ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁଥିବା ଚମକିଲା ରଥ ପ୍ରକଟ ହେଉଛି; ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ତାଙ୍କ ଘରେ, ସନ୍ତାନରେ ଧନୀ, ଇଳା, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରତି ଦିନ ତାଙ୍କୁ ଅବିରତ ଧନ ଦେଉଛି। ଯେଉଁ ଦମ୍ପତି ଏକତାରେ ମନ ରଖି, ସୋମ ପିଟି, ଏକାସাথে ଦୃତିତାରେ ଚାଲି, ଦେବତାମାନେ ସେମାନେ ପାଇଁ ଚିର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତି। ଏଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଜନମାନେ ସୁସଜ୍ଜିତ ବେଦିରେ ଯାଉଛନ୍ତି; ଧନ ପାଇଁ ଆଉ ବିବାଦରେ, ସେମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେଉନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଦେବତାମାନେର କୃପା ହରାଇନ୍ତି ନାହିଁ, ଅପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସଦା ମହାନ୍ ଖ୍ୟାତିରେ ଚମକିଲେ। ପୁଅ ଓ ଝିଅ ସହ, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ଉଭୟ ସୁନା ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ। ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି, ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଅମୃତତା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; କେଶ ଅପସାରଣ କରି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଆମେ ପର୍ବତ, ନଦୀର ସୁରକ୍ଷା, ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଥୀତ୍ୱ ବାଛିଲୁ। ଏପରି ଦେବତାମାନେର ଦୟା, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ଦିବ୍ୟ ନିୟମ ଓ ଶକ୍ତି ଆମ ଜୀବନ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ବିକାଶ ଦେଇଛି।