ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଅମୋଘ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ଅପାର ଦାନଶୀଳତାର ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଅନୁପମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦାହିଣ ହାତ ଆଲୋକର ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଛି। ଘୋଡ଼ାର ମୁହଁ ନିବେଶିତ, ତରଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପୀ, ବିଜୟୀ, ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗାଥା ଗାଯାଯାଏ। ତିନି ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅହଂକାରୀଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ବିଭାଜନ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶମ ଓ ନବମ ବୈୟସ୍ୱ ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଗୀତିକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ। ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ସଂହାରର ମାର୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ଦିନ ପରେ ଦିନ ଚିହ୍ନର ନିମନ୍ତେ ପଦଚିହ୍ନ ଯେପରି ସଫା କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ; କୁତ୍ସମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟବାର ପ୍ରେରିତ ହେଉନ୍ତୁ, ରୋକିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନୂତନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୂପେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ସପ୍ତ ନଦୀରେ ପାପ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ, ଦାସଙ୍କ ନିଧନକାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଯେପରି ଉତ୍ତମ ସୁଷାମନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଆମ ସଙ୍ଗୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦାନଶୀଳା ନାରୀ ଓ ସୋମପିତାଙ୍କ ଫଳ ଅର୍ଥାତ୍ ଅନେକ ଧନ, ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଗାଁ ଆସୁ। ଚତୁର ମନିଷ୍ୟ ଚତୁର୍ୟତା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରେ, ସେଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଧନୀଙ୍କ ପାଖରେ ଭଳା ଭାଗ୍ୟ ଅଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଦୁଇଜଣ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟର ଧାରକ, ଶୁଦ୍ଧ କୌଶଳରେ ପୂଜିତ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ମିତ୍ର, ରଥର ପୁତ୍ର ସଦୃଶ, ଓ ବିଶିଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର ବରୁଣ, ପ୍ରାଚୀନ ଦିନରୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ। ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଜାଣିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳି ମାତା ଅଦିତି ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ତିନି ସତ୍ୟର ସମ୍ପଦାରେ ଧନାଢ୍ୟ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମହାନ, ସ୍ୱାମୀ, ଦେବତା, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି; ସତ୍ୟର ଧାରକ, ବିରାଟ୍ ପ୍ରଭାରେ ଆବୃତ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ସନ୍ତାନ, କୌଶଳର ଉତ୍ସବ, ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ, ଦାନଶୀଳ, ସେମାନେ ଗୃହକୁ ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଦେବ ଓ ଭୂତଳର ଧନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି; ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳନ କରନ୍ତୁ। ବିଶାଳ ଆକାଶ ଉପରେ, ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ଉପରେ ନିରୀକ୍ଷକ ନିବନ୍ଧନ କରିଥିବା ପରି, ଆପଣମାନେ ସତ୍ୟର ଧାରକ ଓ ସ୍ୱାମୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଅତି ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନରେ ସ୍ୱାମୀଭାବରେ ବସନ୍ତୁ, ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ରାଜା ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ପଷ୍ଟ, ସେମାନେ ମାର୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସଦା ଜାଗୃତ, ଅନ୍ୟତର ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ମାତା ଅଦିତି, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାବାନ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଦାନଶୀଳ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ନୌକା ପରି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ; ଆମେ ଅଖଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଅଖଣ୍ଡ ଅବସ୍ଥାରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରୁଛୁ; ସ୍ୱୟଂଚଳିତ ସିନ୍ଧୁ, ଆମ ପୂର୍ବ ଇଚ୍ଛା ସାକାର କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ଯେଉଁ ସୁରକ୍ଷାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆମେ ସେହି ଉତ୍ତମ ଓ ଅତି ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ସୁରକ୍ଷା ବାଛୁଛୁ। ସିନ୍ଧୁ, ଜଳ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ—ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର ଓ ଦୟାବାନ ହୋଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତିହତ କରନ୍ତି; ତୀବ୍ର ତରଙ୍ଗ ପରି ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଦୂରେ ଠେଲିଦିଅନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମାତ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ, ଦୂର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖନ୍ତି; ତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆମେ ଚଳିଛୁ। ପୂର୍ବ ରାଜ୍ୟ ଶାସନର ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି, ମିତ୍ର ଓ ଦୂରେ ଶୁଣାଯାଉଥିବା ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ। ଯିଏ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଆକାଶର ସୀମା ମାପିଥିଲେ, ଭୂମିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଆଲୋକ ଉଦିତ ହୋଇଛି; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଜ୍ୱାଳାମୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ। ସେ ଅନେକ କଥାର ନାୟକ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣର ଅଧିପତି, ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ପୋଷଣ ଓ ଚରାଗାହର ନାୟକ। ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଆମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ପ୍ରାତଃ ସନ୍ଧ୍ୟାୟେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ସେ ସଦା ଆମଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଉଦିତ ହେଉ। ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ ଘୋଡ଼ା ଓ ଶୁଭ୍ର ଅଶ୍ୱମାନ୍ ରଥ ପଥରେ ଚାଲି, ଆମେ ତାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ—ଯେଉଁ ରଥ ଯୋକ୍ତ ଓ ଶୋଭାୟମାନ। ଏହି ଆମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ତୀବ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ; ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ସଭାରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାମାନେ ନୂତନ ଚିନ୍ତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସଭାସ୍ଥଳରେ ଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏବେ ଆମେ ତୁମର ରଥକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଯୁବ ଦେବତାମାନେ, ଉତ୍ତମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର, ମହାନ୍ ବଂଶ ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ; ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧନୀ ଭାବେ ଆସ। ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ଉପହାର ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦାନ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ; ତୁମେ ଅନେକ ଉପହାର ଦିଅ ଏବଂ ରାତିକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୀର, ଆସୁ; ଆମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମହିମା ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ଆହ୍ୱାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଆମକୁ ଚିନ୍ତା କର, ଧନଦାତା; ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆମକୁ ବିରୋଧରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର।