ଏକ ସୁନ୍ଦର ପବିତ୍ର ସମୟରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ମନରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଚିନ୍ତା ନେଇ, ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ଏଉଁ ମନ ଯାହା ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ, ମଜବୁତ ବନ୍ଧନକୁ ଢିଲା କରି, ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଆମେ ତୁମ ଉପକାରରେ ଜୟ ପାଉଁ। ଏହି ମହାନ ଶକ୍ତିକୁ, ଯାହା ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଦୂତ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ। ସେ ଅତି ଶୀଘ୍ର, ହବିର ଧାରକ, ଅଗ୍ନି—ତାଙ୍କୁ ଘୃତ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଅଗ୍ନି ଯୁବକ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗୀତର ନେତା, ଶୁଭ ବାଣୀରେ ଶୋଭିତ, ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଘୃତ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ତୁଙ୍ଗ ହୁଏ, ଭାରତ, ସେ ଅଳତାରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ପରି ଦେଖାଯାଏ। ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହି ଦେବତା, ମଧୁର ଗନ୍ଧର ଧାରକ, ଆମାନ୍ୟ ଧନ ଦାନ କରନ୍ତି, ଅମୃତ ପୁରୋହିତ, ଯଥାର୍ଥ ଯଜ୍ଞର ଦେବତା। ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ, ଏକ ମାନବ, ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ଚାହେଁ, ତୁମେ ଅମର ହୋଇ ମୋର ବନ୍ଧୁ ହେବା। ଅଗ୍ନି, ଦୟାଳୁ, ମୋତେ ଶାପ, ଅପମାନ କିମ୍ବା ପାପରେ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୋ ପ୍ରଶଂସକ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ଅତି ଅନ୍ୟାୟରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଦେବଗଣ, ବାପାଙ୍କ ଘରରୁ ସୁସଂସ୍କୃତ ପୁଅ ପରି, ଆମ ଆହୁତି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିକଟ ଉପକାରରେ ମୋତେ ସଦା ଅନୁଗ୍ରହ କର, ମୁଁ ମର୍ତ୍ୟ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବି। ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ, ତୁମ ଦାନରେ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ମୁଁ ସଫଳ ହେଉ, ଲୋକେ ତୁମକୁ ଦାତା କହନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ଦେଇ ଖୁସି ହୁଅ। ଯେଉଁଜଣଙ୍କୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର, ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଉପକାରରେ, ଶୂର ଶକ୍ତି ଓ ପୁରସ୍କାର ଧାରକ ହୋଇ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ତୁମ ଅନଳ ଅନ୍ଧକାର ରଙ୍ଗର, ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ୟ ଅନଳମାନେ ପକ୍ଷୀ ପରି ତୁମଠାରୁ ଜନ୍ମନେ, ତୁମ ଶକ୍ତି ରଶ୍ମି ପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବତରଣ କରି, ତୁମ ରାଜ୍ୟ ବଢ଼ାଏ। ଅଦିତ୍ୟମାନେ, ଅସତ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ତୁମେ ଦାତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାରୀ। ରାଜାମାନେ, ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ବିଜୟୀ, ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ରକ୍ଷା କର, ଆମେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟର ସାରଥି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ପୌରୁକୁତ୍ସ୍ୟ ମୋତେ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କ ପଞ୍ଚାଶଟି ବଧୂ ଦେଇଥିଲେ; ଏହି ଉତ୍ତମ ମହାନ ନାୟକ, ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, ବଡ଼ ଦାତା ଥିଲେ। ମୋ ପାଇଁ, ପ୍ରୟିୟା ଓ ଉର୍ବୟିୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁଗ୍ବଙ୍କ ଘରେ ଶୁଭ ହେଉ, ଶ୍ୟାବ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ନେତା, ଉପକାରୀ ଓ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ମାସ୍ତର ହେଲେ। ଏବେ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—ଏଠାକୁ ଆସ, ଭୟ କରିନାହ, ମନ ଦ୍ୱିଧା କରିନାହ, ଆତ୍ମା ଦୂର କରି ରଖିନାହ, କାରଣ ଦୃଢ଼ମନା ମଧ୍ୟ ଅନୁଭୂତିରେ ହିଳିଯାନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ନେଇ, ଆଜି ଆସ, ହବି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସୋଭରିମାନେ, ସଦା ପ୍ରୟାସୀ। ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିଛୁ, ରୁଦ୍ରୀୟ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ, ଗଞ୍ଜନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପା ଅମୂଲ୍ୟ। ଦୁଇ ଜଗତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଦୀପ୍ତିମାନମାନେ କ୍ଷେତ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆପଣ ଆଲୋକରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର। ତୁମ ଜନ୍ମକାଳରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଉଥିଲେ, ପୃଥିବୀ ତୁମ ଗତିରେ କମ୍ପିଯାଏ। ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ଆଗମନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କଳିତ, ସେଠାରେ ପୁରୁଷମାନେ ନିଜ ଶରୀର, ଚର୍ମ ଓ ଭୁଜଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତି। ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନବମାନେ ନିଜ ମହିମା ଓ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ବହନ କରନ୍ତି। ଗାଈର ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଚିତ୍ରିତ, ସୋଭରିମାନଙ୍କ ରଥରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ; ଏମାନେ ଉତ୍ତମ, ଗାଈଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ମହାନ, ଜୀବିକା ପାଇଁ ଅଜୟ। ତୁମେ ବୃଷଭ ସମ, ମାରୁତ ଦଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ସୁକ—ତୁମ ପାଇଁ ଆହୁତି ଦିଅ। ବୃଷଭ ସମ ଘୋଡ଼ା, ବୃଷଭ ଶକ୍ତି, ବୃଷଭ ରଥ, ବୃଷଭ ଚକ୍ର, ଗରୁଡ଼ ସମ ଦ୍ରୁତ ମାନବମାନେ, ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆସ, ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର। ତାଙ୍କ ଭୂଷଣ ସମାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚମକ, ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ; ତାଙ୍କ ବାଣ ଅଜିର ପରି ଚମକେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, ବୃଷଭ ସମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜ; କେହି ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଧନୁର୍ବାଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରଥରେ, ତାଙ୍କ ତେଜ ତାଙ୍କ ସେନାରେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଅଧମ ନାହିଁ, କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ନାମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ଏକତାରେ, ପିତୃପୁଞ୍ଜର ଶକ୍ତି ପରି। ମାରୁତମାନେ, ତୁମକୁ ପୂଜା କର, ପ୍ରଶଂସା କର, କାରଣ ଉପହାର ତୁମର, ଚକ୍ରର ଅରା ପରି ଅନନ୍ତ, ମହତ୍ତ୍ୱ ତୁମର। ଯେଉଁଜଣ ମାରୁତଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ପୂର୍ବ ଉଷାରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ, ସେ ଧନ୍ୟ; ଏବଂ ଏଉଁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ତିଅ। ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞରେ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଆସ, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଶ୍ରୀ, ଶକ୍ତି ଦାନ ସଦା ମିଳୁ। ଯେପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦିଗନ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେଉ। ଯେଉଁ ମାରୁତମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ଦାତା, ସ୍ମୃତିଶକ୍ତିଧର, ଭକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଏହି ଗୁଣରେ ତୁମେ ଆମ ହୃଦୟରେ ବଢ଼ିଛ। ତୁମେ ଯୁବକ, ନୂତନ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବୃଷଭ, ଶୁଦ୍ଧ ବାଣୀରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିବା ପରି ଗଞ୍ଜନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞରେ ମୁଠି ପରି ଦୃଢ଼, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ପର୍ଧାରେ—ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ମାରୁତମାନେ, ମୁଁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଗାଈମାନେ ମାରୁତଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ, ଏକତାରେ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଚାଲନ୍ତି। ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମାରୁତଙ୍କ ଭାଇଚାରାରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ତୁମ ମିତ୍ରତା ସଦା ଅଟୁଟ—ମାରୁତମାନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।