ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ବିଦ୍ୱାନ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ନୀଳାୟତ ଶକ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା, ଭଲ ଗୋପାଳ୍ୟ ଦିଅ। ଯେପରି ଅଗ୍ରଜମାନେ ହୋତୃଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠିତ ବଳିରେ ଏହି ଦୟା ପାଇଥିଲେ, ଆମ ପୂଜାରେ ଆମକୁ ଏହି ଦାନ ଦିଅ।" ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରସ ପାନ କରି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସାକୁ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି। ସେ ମହାନ, ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା। ସେ ଦେବମଣ୍ଡଳର ଆସନରେ ବସି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ନିପୁଣ ଓ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ। ତେଣୁ ଋଷିମାନେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ଡାକିଲେ, "ହେ ବନ୍ଧୁ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ଓ ସହାୟକ ହୁଅ।" ଏହି ଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଉନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୟା ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ସେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ପୂଜାରୀମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଆଲୋକମୟ ଧନ ଦିଅ।" ଗୀତକାର ତାଙ୍କର କାନ୍ତାର ଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥାଏ, ଯେପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦୟା ଉପହାର ନଦୀର ପାଣି ଭଳି ବହିଯାଏ। ଏହି ଭାବନାରୁ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ଭାବେ ପୂଜିତ। ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ସେ ଡାକାଯାନ୍ତି। ପୂଜାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଦୁଇଟି ଅଜୟ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଘରକୁ ଆଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି, "ଧନ ଲୋଭରେ, ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ମେଘ ନେଇ ଶୀଘ୍ର ଆସ; ଏହି ବଳି ତୁମ ପ୍ରିୟ ହେଉ।" "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଭଲପାଉଛ, ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅ। ସକାଳେ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକେ, ଘୋଡ଼ା ଦଳ ସହିତ ଆସ। ଏଠିକୁ ଆସ, ଦୃତ ଆସ, ଗୋଧନ ଭରିତ ସୋମରସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର; ପୁରାତନ ସୂତ୍ରକୁ ପୁନଃ ଏକତ୍ରିତ କର।" "ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଅଛ, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ, ସମୁଦ୍ରରେ ହେଉ କି, ତୁମେ ସୋମରସର ରକ୍ଷକ। ଆମର ଗୀତ ଓ ସୋମ ଚାପିବା କ୍ରିୟା ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରୁ। ପୂଜାରୀମାନେ ତୁମକୁ ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଭୂମିମାନେ ମାଆ ଭଳି ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।" ଦେବତାମାନେ ତିନି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସଚେତନତା ପାଇଁ ଶ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ଅଧିକ ବଢ଼ାଇ ଦେଉ। ପ୍ରଶଂସକ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରିଛି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସଚେତନତା ପୁରାତନ ଅବସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ବିବେକ ମନ ରଖାଯାଇଛି।" "ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଦେଉଛ, ଏହି ପାନ ପାଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଜୟ କରିଛୁ। ହେ ପ୍ରଶଂସାପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ପ୍ରଶଂସକ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ? କେବେ ଆମକୁ ଗୋଧନ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ?" ତୁମର ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଅମର ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ପ୍ରାଚୀନ ଉପକରଣ ସହିତ ଏହି ମହାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଦୁଇଥର ବେଦୀ ଉପରେ ବସିବାକୁ ଡାକୁ।" "ଋଷିମାନଙ୍କ ଉପକାରରେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ପୋଷଣିୟ ଆହାର ବର୍ଷା କର, ଆମକୁ ସହଯୋଗ କର। ହେ ପାଷାଣଧାରୀ, ମୁଁ ମନ ଓ ସତ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭାବନା ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଏଠି, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।" "ତୁମର ରୁଦ୍ରମାନେ ଯଶସ୍ୱୀ କରନ୍ତୁ, ମାରୁତମଣ୍ଡଳ ଭଳି ଅଧିକ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ। ତୁମର କୃତିମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମ ପଥରେ ଆନନ୍ଦିତ, ବଳିର ନାଭିରେ ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ। ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ଏହି ଦେବତା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆଗେଇଯାନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ନିର୍ବାଚନ କରି ବଳିକୁ ମାପନ୍ତି।" "ତୁମର ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଘୋଡ଼ା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ପାଷାଣ, ଆନନ୍ଦ, ସୋମ, ବଳି, ପ୍ରାର୍ଥନା—ସବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକି ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା କରେ, କାରଣ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।" ତାପରେ ଋଷି କହିଲେ, "ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥାନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର ଧନର ମାଲିକ, ତେବେ ମୋ ପ୍ରଶଂସକ ଗୋଧନ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉଥାନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯଦି ମୁଁ ଗୋଧନର ମାଲିକ ହେଉଥାନ୍ତି।" "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର ବାଣୀର ଗାଈ ବଳିକୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଦୁଧ ଦିଏ—ଏହି ଦୁଧ ଗୋଧନ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପ୍ରଚୁର। ତୁମର ଦାନର କିଛି ସୀମା ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅ, ଧନ ଦେବାରେ ତୁମ ସମାନ କେହି ନାହିଁ।" "ବଳି ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଆକାଶର ଆଧାର ଦେଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁଛୁ, ବିଜୟୀ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ଆମେ ତୁମ ସହଯୋଗକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ।" ଏହିପରି ଭାବରେ, ପୂଜାରୀମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା, ଶକ୍ତି ଓ ଉପକାର ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।