ମରୁତମାନେ, ମୋର ଏହି ଗୀତ, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ହେ ଆହୁତିର ଭୋଗୀ; ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ପୃଷ୍ଣିମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି ମଧୁରତାର ଧାରା ଦୋହନ କରିଛନ୍ତି—ଏକ ଉପକୁ, ଏକ ଗହ୍ୱରକୁ, ଏକ ପ୍ରବାହମାନ ସ୍ରୋତକୁ। ମରୁତମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଦେବଲୋକରୁ ଡାକୁଛୁ, କୃପାନିଧି ହୋଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ସତ୍ୟରେ ଦାନଶୀଳ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଗୃହରେ ଆହୁତି ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ। ମରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଧିକ ଧନ, ପ୍ରଚୁର ସମୃଦ୍ଧି, ଆନନ୍ଦ ଭରା ଧାରା ପଠାନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ଯେତେବେଳେ ପାହାଡ଼ ପଥରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି, ପିଷ୍ଟ ସୋମର ରସରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ମାତ୍ର ପାଇଁ ମଣିଷ ଅପରାଜିତ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହିଁପାରେ। ସେମାନେ ଜଳର ଚମକୁଥିବା ବିନ୍ଦୁ ପରି, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବର୍ଷାରେ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାକୁ ସଦା ଆଣନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି, ରଥ, ପବନ ଓ ଗୀତ ସହିତ, ପୃଷ୍ଣିର କନ୍ୟାମାନେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, କାଣ୍ବ କୁ ଧନ ଲାଗି ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଆମେ ସେଇ ଧନ ପାଇଁ ଆଶା କରୁ। ଏହି ଦାନଗୁଡିକ ଆପଣମାନେଙ୍କର ପୋଷକ ଉପହାର, ଘୃତ ପରି, କାଣ୍ବଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ିଯାଏ। ଏହି ଦୟାଳୁମାନେ, କେଉଁଠି ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି? କିଏ ପୂଜାରୀ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ? କାରଣ, ଆପଣମାନେ କେବେ ଏପରି ହୋଇନାହାନ୍ତି, ଯେ ଗୀତ ଓ କୁଶାସନ ସହିତ ତଥ୍ୟର ସେନାକୁ ବିପ୍ରେରିତ କରିଥିବେ। ବଡ଼ ଜଳ, ଭୂମି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ସଂଧିଗୁଡିକ ଏକାସାଥିରେ ବଜ୍ରକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି। ସଂଧିଗୁଡିକ ବୃତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାଇଛି, ଅଚଳ ପାହାଡ଼ମାନେ ଯୋଦ୍ଧା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ତୃତଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ବୃତ୍ର ଦଳନ କରିଛନ୍ତି। ତେଜୋମୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚୂଡ଼ାଲଙ୍କିତ, ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲୁଥିବା ମରୁତମାନେ ହାତରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧରି, ତାଙ୍କର ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ବିକାଶ କରି ମହିମା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି। ଉଶନା, ଦୂରରୁ ବୃଷଭର ମୁଖ ଖୋଜୁଥିବାବେଳେ, ଦିଗନ୍ତ ଅଶାନ୍ତ ହେଲାନି। ମରୁତମାନେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତି ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଆମ ଉତ୍ସବ ବଣ୍ଟନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ରଥରେ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଲାଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ତେଜସ୍ୱୀମାନେ ଜଳକୁ ଚିରି ଯାଆନ୍ତି। ଶର୍ୟଣାବତ, ଆର୍ଜୀକ, ପସ୍ତ୍ୟାବତ୍ ରେ ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଯାଇଥିଲେ। ମରୁତମାନେ, କେବେ ଆପଣମାନେ ଏପରି ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା ଋଷିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯିବେନାହିଁ, ଦୟାଳୁ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଆସିବେ? ପ୍ରିୟମାନେ, କେବେ ଆପଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି? କିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୱ ଚାହିଁଛି? ବଜ୍ରଧାରୀ ମରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, କାଣ୍ବମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମହାନ୍ତମାନେ, ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଚମତ୍କାର ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା। ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାଗିଯାନ୍ତି, ଅଭିମାନୀମାନେ ଦମିତ ହୁଅନ୍ତି; ପାହାଡ଼ମାନେ ଦମିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ଦ୍ରୁତ ପଖିରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଧାରକଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ପୁରାତନ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବେ ଆଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ଚମତ୍କାରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ସୋମ ମଦ ପିଉନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ଆପଣମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷିତ ବାହୁ ସହିତ, ଗଭୀର ଚିନ୍ତାର ପଣ୍ଡିତ ଭାବେ ଆସନ୍ତୁ। ନହୁଷଙ୍କ ପଥରୁ, ମଧ୍ୟାକାଶରୁ, ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, କାଣ୍ବମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପିଇବାକୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଆସନ୍ତୁ; ଏଠି କାଣ୍ବପୁତ୍ର ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଛନ୍ତି, ଆପଣମାନେର ମଧୁର ପାନୀୟ। ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି, ସୋମ ପିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ଗୀତ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସା ବଢ଼ାନ୍ତି, ସ୍ୱାହା ଧ୍ୱନି ସହିତ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଥିଲେ; ତେଣୁ ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଏହି ମୋର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସନ୍ତୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗନ୍ତରୁ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ଆଲୋକଦାତା, ଚିନ୍ତାରେ, ଗୀତରେ, ଆହୁତିରେ ଆହ୍ୱାନିତ ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ବଛା ପରି ଜ୍ଞାନୀ ହୁଅନ୍ତୁ। ଅନ୍ୟମାନେ କାହିଁକି ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତି, ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ? କାଣ୍ବପୁତ୍ର, ଆପଣମାନେର ଋଷି, ବଛା, ଗୀତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛି। ଦୁଇ ଆଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ, ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ସ୍ତୁତି ସହିତ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଅପରାଜିତ, ବୃତ୍ର ଦଳନ କରିଥିବା, ଆମେ ଆଶା କରୁ ଆପଣମାନେ ଦୟା କରିବେ, ଆନନ୍ଦ ଆଣିବେ। ଯେତେବେଳେ ଆପଣମାନେଙ୍କ ରଥ, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ, ଏକ କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆରୋହଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଆପଣମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ସହିତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିଥିଲେ। ଏଠାରୁ, ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଆପଣମାନେ ହଜାର ରଥପଥର ରଥ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେର ବଛା, ମଧୁର କଣ୍ଠର କବି, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଅତି ପ୍ରିୟ, ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ଧନଦାତା ଆଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।