ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୂନ୍ୟ ତଳେ, ଜନମାନେ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟର ଅଧିକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସୋମର ତୁଷାର ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିଲେ। ପର୍ବତ ଉପତ୍ୟକାରେ ଏବଂ ନଦୀ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଋଷି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଠାରୁ, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ, ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ ସମୁଦ୍ରକୁ ତାକି ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ଜଳ ଧାରା ଚାଲିଯାଉଛି। ପ୍ରାଚୀନ ବୀଜରୁ, ଲୋକେ ଦିନର ଆଲୋକକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁବେଳେ ଅତିତର ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁରୁଷ ଦିନ ଦିନ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ। କଣ୍ବମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଜ୍ଞାନକୁ ବଢାଇଲେ, ସମସ୍ତେ ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଏବଂ ଶକ୍ତିକୁ ବଢାଇଲେ। ଏବଂ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ମହାପୁରୁଷ, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ମୁଁ ମୋର ଭଲ ପ୍ରଶଂସା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରୁଛି; ତୁମେ ମୋତେ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ମୋର ଜ୍ଞାନକୁ ବଢାଇଦିଅ। ଆମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଏହି ଦେବତା, ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଛୁ; ଋଷିମାନେ ଜୀବନ ପାଇଁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ରଚନା କରିଛନ୍ତି। କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ନଦୀ ଧାରା ପରି ତଳକୁ ଯାଉଛି, ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ଚିନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ବଢିଯାଇଛି, ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିବା ପରି; ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ଅଜର। ଦୂରରୁ ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଏହି ସୋମ ରସ ପାନ କର। ତୁମେ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦର୍ବା ଚାଉଁଛନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଏବଂ ଉପହାର ପାଇଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଚକ୍ର ତାର ଧୁର ପରି; ବହୁଇଥିବା ସୋମ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶର୍ୟଣାବତରେ ମଧୁର ସୋମ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଭିବସ୍ୱତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ ଆକାଶରେ ବଳବତ୍ତା ହୋଇ ଗର୍ଜନ କରିଲେ; ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସୋମ ରସର ପ୍ରଧାନ ପାନକାରୀ। ଆଦି ଜନ୍ମ ଋଷି, ଶକ୍ତିରେ ନାୟକ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଧନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ତୁମ ପାଇଁ, ଆମର ଚାପା ହୋଇଥିବା ସୋମମାନେ ଉପହାର ଆଣିଛନ୍ତି; ଏହି ଉପହାରକୁ ଏକ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଉଠାଇ ନେଉ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଚିନ୍ତା, ମଧୁ ଘୃତରେ ଶ୍ରୀମୟ, କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଢାଇଛନ୍ତି। ମାନବ ମହାପ୍ରତିଯୋଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚୟନ କରନ୍ତୁ; ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ। ତୁମ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା, ପ୍ରିୟମେଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆଣି ନେଇଥାଏ। ମୁଁ, ତିରିନ୍ଦିରା, ଶତ, ହଜାର ଏବଂ ଅନେକ ଉପହାର ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ଦେଇଛି। ତିନି ଶତ ଘୋଡ଼ା, ହଜାର ଏବଂ ଦଶ ଗାଁ ପଜ୍ରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗୀତ ପାଇଁ ଦେଇଛି। କକୁହା ଚାରି ଜୋଡ଼ା ଉଠା ଉପରକୁ ଉଠାଇ ତାଙ୍କୁ ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏକ ଅନ୍ୟ ଅବସରରେ, ଯେବେ ପୁରୋହିତ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠିଲେ, ତୁମେ ପର୍ବତମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଛ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ଏକଠି ଚାଲିଲେ, ପର୍ବତମାନେ ତଳକୁ ହେଲେ। ପୋଷକ ଗାଁମାନେ, ପ୍ରିଶ୍ନିର କନ୍ୟାମାନେ, ପବନ ସହ ଉଠିଲେ; ସେମାନେ ପୋଷକ ଧାରା ଚାଲିଲେ। ମାରୁତମାନେ ବର୍ଷା ଦେଇଲେ, ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପିତ କଲେ; ସେମାନେ ପବନ ସହ ଚଳିଲେ। ଯଦି ପର୍ବତ ତୁମ ଆଗମନ ପାଇଁ ମନ୍ଥନ କରେ, ଯଦି ନଦୀ ତୁମ ପଥ ପାଇଁ ଭାଗିଯାଏ, ସେମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛନ୍ତି। ଆମେ ରାତିରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଦିନେ ଉପାସନା କରୁଛୁ; ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ମାରୁତମାନେ ରକ୍ତ ଜଳ ସହ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହ ଉଠିଲେ; ପୋଷକ ଗାଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆସନରେ ଉଠିଲେ। ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର କିରଣ ବିକିରଣ କରିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଲେ; ତାଙ୍କର କିରଣ ସହ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉଠିଲେ। ମାରୁତମାନେ, ମୋର ଏହି ଗୀତ, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର; ଉପହାର ଭୋଗ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କର। ପ୍ରିଶ୍ନିମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ତିନି ଧାରା ମଧୁ ଦୁହିଛନ୍ତି: ଏକ ଆଉ ଏକ ଉତ୍ସ, ଏକ ତଳ, ଏକ ପ୍ରବାହିତ ଝରଣା। ମାରୁତମାନେ, ଯେବେ ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଅନୁଗ୍ରହ ଆଣି, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମେ ନିଜରେ ଦୟାଳୁ, ରୁଦ୍ରମାନେ, ଗୃହରେ ଉପହାର ଭୋଗ କରୁଥିବା ଏବଂ ଉତ୍ସାହରେ ଜ୍ଞାନୀ। ମାରୁତମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆମେ ଧନ ଚାହୁଁଛୁ, ପ୍ରଚୁର, ସମସ୍ତ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବତାମାନେ, ପର୍ବତ ମାର୍ଗରେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିଲେ, ଚାପା ସୋମ ରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ଏକ ଅବସର ପାଇଁ, ଏକ ମାନବ ତାଙ୍କର ଅସମ୍ଭବ ଷ୍ଟୋତ୍ର ସହ ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହିପାରିବ। ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁଷାର ପରି ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବର୍ଷାରେ ଭରିଦେଇଛନ୍ତି, ଅସମାପ୍ତ ଝରଣାକୁ ଉତ୍ତୋଳିବାରେ ସଦା ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ତାଙ୍କର ରଥ, ପବନ ଏବଂ ଗୀତ ସହ ଉଠିଲେ, ପ୍ରିଶ୍ନିର କନ୍ୟାମାନେ। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ତୁର୍ବଶା ଏବଂ ଯଦୁକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏହି କଣ୍ବକୁ, ଧନ ଚାହୁଁଥିବା; ଆମେ ତାହାର ଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ।