ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଏହି ଦୁଇଟି ବିଶାଳ ଜଗତକୁ ଏକାଠି କରି ନିଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚେଇ ଦିଅ। ଭୃଗୁମାନେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ଏହି ଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ, ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଶୁଣ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚିତ୍ର ବଛାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଘୃତ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମୃତର ମଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁମାନେ ସହଜ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗର୍ଭକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାହାର ପଥରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିର ନାଥ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇଛନ୍ତି, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମରସ ଚାପାଯାଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ନିଆରା ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ଏହି ବିସ୍ତୃତ ବଳି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମ ପାଇଁ। ଆମକୁ ମହାନ ଧନ, ଗୋଧନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗର ପରି, ଔଲାଦ ଏବଂ ବୀରତା ଦିଅ। ଏହି ଘୋଡ଼ା ସ୍ୱରୂପ, ଯାହା ନହୁଷଙ୍କ ଥିଲା, ଏହା ପ୍ରଥମେ କୁଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା। ତୁମେ ଘେରାବା ନିର୍ମାଣ କରିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ରଖି, ଯେତେବେଳେ ଦୟା କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ତେବେ ଆମେ ତୁମେ ଦେଖିପାରୁ। ତୁମ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ସହ, ଜେତେବେଳେ ଜନମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଗେଉଛ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଅପାର ଏବଂ ଅସୀମ। ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଡାକନ୍ତି, ସୋମର ଥିବା ସ୍ନାନରେ। ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକାରେ ଏବଂ ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ, ପ୍ରେରଣା ପ୍ରାପ୍ତ ଋଷି ଜ୍ଞାନରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଠାରୁ, ଶିଖରରୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ସହ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ପ୍ରବାହମାନ ଜଳ ଚଳିଛି। ପୁରୁଣା ବୀଜରୁ, ସେମାନେ ଦିନରେ ଆଲୋକକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଏକ ଦିନରେ ଉଦ୍ୟମ କରେ। କଣ୍ବମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି। ମୋର ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋତେ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ମୋର ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ା। ଆମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛୁ; ଋଷିମାନେ ଜୀବନ ପାଇଁ ଗୀତ ରଚନା କରିଛନ୍ତି। କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାକୁ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀ ପରି ପ୍ରବାହିତ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ଚିନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଖୋଜେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ବଢ଼ିଛି, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ଶାଗରକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅପରିମିତ ଏବଂ ଅଜରାମର। ଦୂରରୁ ତୁମର ଦୁଇ ପ୍ରିୟ ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଉ। ବୃତ୍ର ସଂହାରୀ, ଯେଉଁମାନେ କୁଶା ଛାଡ଼ି ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଫଳ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ଦୁଇ ଆକାଶ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପଛେ ଚାଲିଥାଏ, ଚକ୍ର ଝାକର ପଛେ ଯେପରି; ପ୍ରବାହମାନ ସୋମ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଶର୍ୟଣାବତରେ ମଧୁର ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ମହାନ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଆକାଶରେ ଗର୍ଜନ କଲେ; ବୃତ୍ର ଘାତକ, ପ୍ରଧାନ ସୋମପାନୀ। ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଋଷି, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଆଶା କର। ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ, ବୁନା ଚାମର ସହିତ, ଅର୍ପିତ ହେଉଛି; ଏହାକୁ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଉଠାଇ ନେଉ। ଏହି ପୁରାତନ ଚିନ୍ତା, ମଧୁର ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ମାନବ ଶୂରବଳର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବାଛନ୍ତୁ; ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଖୋଜନ୍ତୁ। ତୁମ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା, ପ୍ରିୟମେଧ ଓ ଅନେକଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମକୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତି। ମୁଁ ତିରିନ୍ଦିରା, ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ଶତ, ସହସ୍ର ଏବଂ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଛି। ତିନିଶ ଘୋଡ଼ା, ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଦଶ ଗାଈ ପଜ୍ରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗୀତ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି। କକୁହା ଚାରି-ଯୁକ୍ତ ଉଣ୍ଟକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇ, ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ଖ୍ୟାତି ସହିତ ଦେଇଛି। ଏବେ ମରୁତମାନଙ୍କ ଉପରେ, ପୁରୋହିତ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ତୁମେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଶାସନ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସମେତେ ଚାଲିଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ନମିଗଲେ। ପୋଷକ ଗୋମାନେ, ପ୍ରିଶ୍ନିର କନ୍ୟାମାନେ, ପବନ ସହ ଉଠି, ସମୃଦ୍ଧି ଝରଣା ପରି ଝରେ। ମରୁତମାନେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ପାହାଡ଼ମାନେ କମ୍ପିଥାଏ; ସେମାନେ ପବନ ସହ ଚାଲିଲେ। ପାହାଡ଼ ତୁମ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହେଲେ, ନଦୀମାନେ ତୁମ ପଥ ପାଇଁ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ, ସେମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଅଂଗୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଆମେ ରାତିରେ ତୁମକୁ ଡାକୁ, ଦିନରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ଖୋଜୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳରେ ଏହି ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହ ଉଠନ୍ତି; ପୋଷକ ଗୋମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆସନରେ ବସନ୍ତି। ସେମାନେ ଶକ୍ତିରେ କିରଣ ପଠାନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲନ୍ତି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଦୃଢ଼ ଉଭା ରହନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଭକ୍ତି, ଓ ଉତ୍ସର୍ଗର ମାଧ୍ୟମରେ ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦୟା, ପୋଷଣ ଓ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।