ଆମେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏହି ଚିନ୍ତାମାନେ ଗୁପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; କଣ୍ବମାନେ ସତ୍ୟର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଉଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନ, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ ସମ୍ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ; ପ୍ରାଚୀନ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ମୁଁ ମୋର ବାପାଙ୍କୁ ଅମୃତତ୍ୱର ଜ୍ଞାନ ଧରିଛି; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ପୁରାତନ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, କଣ୍ବମାନେ ଯେପରି ଗୀତ ଶୋଭିତ କରନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ମୋର ସ୍ତୁତିକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅर्जନ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିନଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ମୁଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇବି। ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ସେ ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣକୁ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ମାରିଦେଲେ; ତୁମେ ପ୍ରଭଳ ଓ ଭୟଙ୍କର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶ୍ରବଣରେ ଆସ। ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟଲୋକ ତୁମକୁ ବନ୍ଦି ରଖିପାରିନାହାନ୍ତି, ଭୂମି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହାନ ଜଳକୁ ବିରୋଧ କରିବେ, ତାଙ୍କୁ ପଥରେ ତୁମେ ପ୍ରହାର କରିଦେଉଛ। ଯିଏ ଏହି ଦୁଇ ମହାନ ଜଗତକୁ ଧରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚାଇଦେଉଛ। ଭୃଗୁମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, ଏହି ଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ—ଏ ମହାବଳୀ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଏହି ଚିତ୍ରିତ ଗାଁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଘୃତ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଅମୃତ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁମାନେ ସହଜ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗଭିରାଶୟ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାଙ୍କର ପଥରେ ଘେରି ରହିଛି। ଶକ୍ତିର ନାଥ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି ମହିମା ବଢ଼େଇଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଇଛି। ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସା; ବିସ୍ତୃତ ବଳି ତୁମ ପାଇଁ। ଆମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଧନରେ ଧନୀ ଏକ ନଗର ପରି ବଡ଼ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ବୀର୍ୟ ଦିଅ। ଏବଂ ନହୁଷଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମ ସ୍ୱରୂପ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଥମେ କୁଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକିଉଠିଲା। ତୁମେ ଏହି ବାଡ଼କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛ; ଦୂରଦର୍ଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର, ଏହି ବାଡ଼ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ତୁମ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ଜନମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କର, ତୁମର ଶକ୍ତି ବିଶାଳ ଓ ସୀମାହୀନ। ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ଅର୍ପଣ ଦେଇ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି। ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକାରେ, ନଦୀମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମରେ, ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଋଷିଜନ୍ମ ହେଲେ। ସେଠାରୁ, ଶିଖର ଉପରୁ, ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ଜଳ ଧାରା ବହିଯାଏ। ପୁରୁଣା ବୀଜରୁ, ସେମାନେ ଦିନର ଆଲୋକକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଅତିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦିନ ଜୁଝୁଛି। କଣ୍ବମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତୁମର ପୁରୁଷରତ୍ୱ ବଢ଼ାନ୍ତି; ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ବଳ ବଢ଼ାନ୍ତି। ମୋର ଏହି ଶୁଭ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ର; ମୋତେ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ମୋର ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ା। ଆମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛୁ; ଋଷିମାନେ ଜୀବନ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ରଚିଛନ୍ତି। କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାକୁ ଧାରାର ପରି ପ୍ରବାହିତ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ତାଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ନଦୀ ପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରଣ କରିଛି; ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅସମ ଓ ଅଜର। ଦୁଇ ପ୍ରିୟ ଘୋଡ଼ା ସହ ଦୂରରୁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଉ। ବୃତ୍ର ହନନ କର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ କୁଶା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଛ; ଶକ୍ତି ଓ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି, ଚକ୍ର ଅକ୍ଷର ପଛରେ ଯେମିତି; ବହୁଥର ସୋମ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଶର୍ୟଣାବତରେ ମଧୁର ସୋମ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ଇନ୍ଦ୍ର; ବିବସ୍ୱତ୍ଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ବଡ଼ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଆକାଶରେ ଗର୍ଜିଲେ; ବୃତ୍ର ହନନ କର୍ତ୍ତା, ସର୍ବପ୍ରଥମ ସୋମପାନୀ। ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଋଷି ଶକ୍ତିରେ ନାୟକ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଧନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ତୁମ ପାଇଁ ଆମର ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ, ବୁନାଯାଇଥିବା ପିଠି ସହ, ଅର୍ପଣ ଆଣିଛି; ଏହାକୁ ଶତ ଘୋଡ଼ା ବହନ କରୁ। ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା, ମଧୁର ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଣ୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ମହାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ପର୍ଧାରେ ମାନବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଛୁନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହନ୍ତୁ। ପ୍ରିୟମେଧ ଏବଂ ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ତୁମ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ସୋମପାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତି। ମୁଁ ତିରିନ୍ଦିରା, ଯଦୁମାନେ ପାଇଁ ଶତ, ସହସ୍ର ଓ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଛି। ଏଭଳି, ରିଗ୍ବେଦର ଏହି ମହାନ ପଦମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି, କ୍ରିୟା, ଓ ଉପକାରକତ୍ୱକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଅଟୁଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିର ପ୍ରବାହ ଜାଗ୍ରତ କରିଥାଏ।