ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ପୂଷଣଙ୍କୁ ନମ୍ରତାର ସହିତ ଡାକିଲେ, “ହେ ଚମକଦାର ପୂଷଣ, ଆମ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ମୁଁ କାହାରି ବିରୋଧିତା ଚାହେଁନି, ଏହିକଥା ଜଣାଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୀତ ଓ ଷ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି।” ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ହେ ପୂଷଣ, ଗାଁମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଭାବେ ଚରାଗାହକୁ ଚାଲିଯାଇଥିବେ; ଆପଣ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଳବାନ୍ ହେଇ ରହନ୍ତୁ।” ଏହିଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ସେ କହିଲେ, “ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ, ଶତାଧିକ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ, ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉ। ତୁର୍ବଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଉପକୃତି ଲାଭ କରିପାରିବା।” ସେ ଆଉ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ, “କାନ୍ବଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଓ ବିଜୟ ଇଛା ସହିତ, ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଓ ଚମକୁଥିବା ସ୍ଲୋକରେ ଆମେ ଷାଠି ହଜାର ଗାଁ ଚଳାଇଦେଲୁ, ଋଷି ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଗଛମାନେ ବି ଆଘାତ ସହିପାରିଲେନି; ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ବିଭାଜିତ ହେଲେ।” ଏହି ସମୟରେ ଦୂରରୁ ଜଣେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଦେଉଳିଆ, ଆର୍ଦ୍ରତାର ଚମକ ନେଇ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିକୀରଣ କରି ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦିନେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତାଙ୍କର ଉଦାତ୍ତ ଚିନ୍ତା ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ଉଷାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନଦାନ ବିଶେଷତଃ ଘୋଡ଼ା ଦେବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଷ୍ଲୋକ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯେପରି ଦୂତ ବାର୍ତ୍ତା ନେଇଯାଏ। କାନ୍ବମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୟା, ଧନ, ଓ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ଷ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ, ଶୋଭାୟମାନ ରୂପର ମାଲିକ ହେଇ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ହେଲେ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଉତ୍ତମ ପଥ ଦେବେ, ଦୁଧ ଓ ଘୃତର ଧାରା ବର୍ଷାଇବେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ବାଜ ପକ୍ଷୀ ଓ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସିବାକୁ ଡାକାଯାଏ। ସେମାନେ ତିନି ଦୂର ଚମକୁଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପଥ ଖୋଲିଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଅନେକ ଧନ, ଗାଁ, ସୁନ୍ଦର ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଦେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ସେମାନେ ଦିନକୁ ଆଣିବା, ଶୋଭା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେବା, ସୁନ୍ଦର ହେବାରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସୋମର ମଧୁର ରସ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଓ ଯାନ ଚମକୁଥାଏ। ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଓ ଦାନଶୀଳତା ପାଇଁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଡାକି, ରକ୍ଷା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଅନ୍ୟ କଉଁଠି ନ ଯାଆନ୍ତୁ ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର ପାନର ଆସ୍ୱାଦନ କରି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶତଗୁଣ, ସହସ୍ରଗୁଣ ଧନ ଦେବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ଜଣେ ମାନବ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ଦର୍ଭି ଛାଡ଼ି, ଅର୍ପଣ ସଜାଇ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ। ଏହି ଦିନ ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଉ, ଏହି ଆଶା କରାଯାଏ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ମଧୁର ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପ୍ରଜା, ପଶୁ, ଓ ଧନ ଦେବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପ୍ରବାହିତ ନଦୀରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ, ଏହି ଆଶା କରାଯାଏ। ଏକ ଦିନ, ଟୁଗ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବେ କି? କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ରଥ କେବେ ଭାଙ୍ଗିଯିବ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ସଦା କାନ୍ବ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ନିରନ୍ତର ଉପକୃତି ଦେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ନୂତନ ଓ ଶୁଭ ଉପକୃତି ସହିତ ଆସିବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତ ତାଙ୍କ ଦୟା ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ। ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ କାନ୍ବ, ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏବଂ ଅତ୍ରି ଓ ଶିଞ୍ଜରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏହି ଭାବେ ତାଙ୍କ ଉପକୃତି ଅନୁଭବ କରାଯାଏ। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଁ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଏବଂ ସୋଭରିଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଉପକୃତି କରିଥିଲେ, ଏହି ଭଳି କିମ୍ବା ତାପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ରଥ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଯୋକ ଓ ରେନ୍ସ ସହିତ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ। ତାହାର ଦଣ୍ଡ, ହାର୍ନେସ୍, ଏବଂ ଧୁର୍ବ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର, ଦୁଇ ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର। ଏହି ଚମତ୍କାର ରଥରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଦୂରରୁ ଆସି, ଭକ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଅନେକ ଉପହାର, ପୋଷଣ ଏବଂ ଅମରତ୍ୱ ନେଇ ଆସନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଧନ ଆସେ। ତାଙ୍କର ପଙ୍ଖୀ, ବର୍ଷା ଆଣିବା ପକ୍ଷୀ, ଏହି ଉପାସକ ସଭାକୁ ତାଙ୍କୁ ନେଇଆସେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ରଥ, ଗୀତର ଧ୍ୱନିରେ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଚାଲେ, ତାହାର ଚକ୍ର କେବେ ବି ଅଟକିନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ରଥ, ତୀବ୍ର ହସ୍ତ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଆସିଥାନ୍ତି। ଏହି ଭଳି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ପୂଷଣଙ୍କ କୃପା ଏବଂ ଉପକୃତି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତମାନେ ଧନ, ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଭ କରି ସମୃଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି।