ଏକ ଦିନ, ଅମର ଦେବତାମାନେ ଦେବଲୋକରେ ବସିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନେକ ଭାବରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ପୂଜାରେ କାନ୍ବା ଋଷି ଏବଂ ତୁର୍ବଶା, ଯଦୁ ଏମିତି ଅନେକ ମହାନ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଥିଲା। ଏହି ବେଳେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: "ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଆମେ ତାହା ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମ ଭୟଙ୍କର ମିତ୍ରତାରେ ଆମେ କେବେ ଭୟ ଭାବିବା ନାହିଁ, କେବେ ଅଳସ ହେବା ନାହିଁ।" ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ଭଳି ଆଗକୁ ଝପି ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ଦାନ ଅପାର, କେବେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହିଁ। ମଧୁ ଓ ଧନ୍ୟରେ ମିଶିଥିବା ଗାଏମାନେ ଆସିଲେ—ଏହି ଭଳି ଏକ ଦିନ ମଧୁର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାନୀୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକାଯାଇଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ର ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଗୋଧନ, ରଥ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୂତୀ ନେଇ ସଭାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଯୌବନ ତାଳିରେ ଚମକୁଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ବନ୍ୟପଶୁ ଭଳି ନୂତନ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଲେ, ଦିନେ ଦିନେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ତମତା ଗ୍ରହଣ କରି ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଋଷିମାନେ ସୋମ ପାନୀୟ କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଡି ଦେଲେ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନୀୟ ପାଇଁ ଆସିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ପୂଜାକାରୀ ମନେ କୁ ନିଜେ ମହାନ ଭାବିଲେ। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଖାଦ୍ୟ, ଭଲ ମିଶିଥିବା—ସେଠାକୁ ଆସି, ପାନ କରିବାକୁ ଡାକାଯାଇଲା। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ପିଡ଼ା ପଥର ଉପରେ ପଥର ର ଶବ୍ଦ ଚାପିଲା, ଦାନଶୀଳ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ଝରିଗଲା। ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଡି ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଣିଲେ; ସପ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦଳ ଉପସୂଜିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାପି ଦିଆଯାଇଲା। ପୂଷଣଙ୍କୁ ଆମେ ନିଜ ସାଥୀ ଭାବରେ ବାଛିଲୁ; ଶକ୍ର, ଅନେକ ବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଆମେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଧନର ମୁକ୍ତି ଦିଅ। ଆମେ ରେଜର କୁ ତାଲ ଉପରେ ଧାର କରିବାଭଳି ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର; ଧନର ମୁକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏହି ଚମକୁଥିବା, ଉପସିଦ୍ଧ ଧନ ଜାଣିପାରିବା। ପୂଷଣ, ଆମେ ତୁମେ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ତୁମେ ଉପସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ଆମେ ଅନ୍ୟର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା ଚାହୁଁ ନାହିଁ, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ଗୀତ ଓ ଷ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ପୂଷଣ, ଚମକୁଥିବା, ଗାଏମାନେ ଅମର ଚିହ୍ନିତ ହୋଇ ଚରାଗାହକୁ ଗଲେ; ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ, କୃପାଶୀଳ ଭାବରେ ରହ। ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦାନ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ, ଶତ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ; ତୁର୍ବଶାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଦାନରେ କୃପା ପାଇବା। କାନ୍ବା ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅନେକ ଶୁଭ ରାଶି ଗୋଧନ, ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଗୋଧନ ଚାଲିଗଲା, ଦ୍ରଷ୍ଟା ଦଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଲେ। ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ, ଗାଏ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବିଭାଜିତ ହେଇଗଲେ। ଏହି ବେଳେ ଦୂରରୁ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା, ଆର୍ଦ୍ରତା ରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଏକ ଦେବତା ସବୁକୁ ଉତ୍ତଳ କରି ତାଙ୍କର ଚମକ ଭିନ୍ନ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥକୁ ଯୋଡି ଉଷା ଦେବୀ ସହ ଯାତ୍ରା କରିଲେ; ତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇ ଡାକିଥିଲେ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଦୟାଶୀଳ, ଅନେକ ଦାନର ମାଲିକ ଭାବରେ କାନ୍ବାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଘରକୁ ଡାକି ନେଇ, ଧନ, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଉତ୍ତମ ପୂଜାକାରୀ ପାଇଁ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଭଲ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ; ଦୁଧ ଓ ଘୀର ଧାରା ପ୍ରବାହ କଲେ। ଫାଲକନ୍ ଓ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଗୀତ ଶୁଣି ଆସିଲେ, ତିନି ଦୂର ଚମକୁଥିବା ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରି ସବୁ ଦିଗ ଦେଖିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ, ଗୋଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ; ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିବାକୁ ଡାକିଲେ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଘୋଡ଼ା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନ୍ୟ, ଚମକୁଥିବା ରଥ ଓ ଅଧିକ ଧନ ଦେବାକୁ ଡାକାଯାଇଲେ। ସେମାନେ ସୁନ୍ଦର ଚକା ରଥରେ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଧନ ଦେଇଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦେଲେ। ଲୋକମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣି ତୁରନ୍ତ ଆସିଲେ। ମଧୁର ଉତ୍ସାହରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ରଥର ମାଲିକ ଭାବରେ ମଧୁର ଦାନରୁ ପାନ କଲେ। ଆମକୁ ଶତଗୁଣ, ହଜାରଗୁଣ ଧନ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଜନମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ଉପକୃତି ଚାହିଲେ; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ। ପୂଜାକାରୀମାନେ ଚିତା ପତ୍ର ରେ ଅର୍ପଣ ରଖି ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ଉପକୃତି ଚାହିଲେ। ଆଜି ଆମର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ନିକଟ ପ୍ରଶଂସା ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଠାରେ ପହଞ୍ଚିଯାଉ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ମଧୁର ଦାନ ଦେଇଥିବା ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରିଲେ; ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିବା ଦେବତାମାନେ ଗୋଧନ, ସନ୍ତାନ, ଗାଏ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉପକୃତି ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆକାଶ ଓ ନଦୀ ଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ; ଦ୍ୱାର ଭଳି ତାହା ଝରିଗଲା। ତୁଗ୍ରାଙ୍କ ପୁଅ ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବେ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ରଥ ଭାଙ୍ଗିଯିବ?—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ନସତ୍ୟା ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ସଦା କାନ୍ବା ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ଉପକୃତି ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ନୂତନ ଓ ଶୁଭ ଉପକୃତି ନେଇ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଡାକିଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକି ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁ। ଯେପରି ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାମାନେ ଆଦର୍ଶ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କାନ୍ବା, ଆତ୍ରି ଓ ଶିଞ୍ଜରାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏମିତି ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଉପକୃତି ଦିଅ।